Home > Unfolding Consciousness > Spirituality & the Tamil Nation >  Thirumuraikal > 63 Nayanmars - Sri Swami Sivananda > Periya Puranam - பெரியபுராணம் - சேக்கிழார் > Canto 1, Carukkam -1(திருமலைச் சருக்கம்) & 2 (தில்லை வாழ் அந்தணர் சருக்கம்)  > Canto 1, Carukkam -3 (ilai malinta carukkam)  > Canto 1,  Carukkam -4  (mummaiyAl ulakANTa carukkam) > Canto 1,  Carukkam 5 (tiruninRa carukkam) > Canto 2 Carukkam - 6 part 1  (vampaRA varivaNTuc carukkam) >  Canto 2 Carukkam - 6 part 2  (vampaRA varivaNTuc carukkam) >  Canto 2 Carukkam -6 part 3  (vampaRA varivaNTuc carukkam) > Canto 2 Carukkam 7 -13 > koRRavankuTi umApati civAcAriyAr's cEkkizAr cuvAmikaL purANam - History of Periyapuranam

Acknowledgements:

Our Sincere thanks go to Dr. Thomas Malten and Colleagues of the Univ. of Koeln, Germany
for providing us with the transliterated/romanized version of the etext and giving us permission
to release the TSCII version as part of Project Madurai etext collections.
TSCII proof reading by tiruciRRampalam aRakaTTaLai, Kovilpatti, Tamilnadu.
Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram Lausanne, Switzerland.
This webpage presents the Etext in Tamil script but in Unicode encoding.
Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet. Details of Project Madurai are available at the website http://www.projectmadurai.org/
You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.

திருச்சிற்றம்பலம்

1899	வேத நெறி தழைத்து ஓங்க மிகு சைவத் துறை விளங்கப் பூத பரம்பரை பொலியப் புனித வாய் மலர்ந்து அழுத சீத வள வயல் புகலித் திருஞான சம்பந்தர் பாத மலர் தலைக் கொண்டு திருத் தொண்டு பரவுவாம்	6.1.1
1900	சென்னி வளர் மதி அணிந்த சிலம்பு அணி சேவடியார் தம் மன்னிய சைவத் துறையின் வழி வந்த குடி வளவர் பொன்னி வளம் தரு நாடு பொலிவு எய்த நிலவியதால் கன்னி மதில் மருங்கு முகில் நெருங்கும் கழுமல மூதூர்	6.1.2
1901	அப் பதி தான் அந்தணர் தம் கிடைகள் அரு மறை முறையே செப்பும் ஒலி வளர் பூகச் செழும் சோலை புறம் சூழ ஒப்பில் நகர் ஓங்குதலால் உகக் கடை நாள் அன்றியே எப்பொழுதும் கடல் மேலே மிதப்பது என இசைந்து உளதால்	6.1.3
1902	அரி அயனே முதல் அமரர் அடங்க எழும் வெள்ளங்கள் விரி சுடர் மா மணிப் பதணம் மீது எறிந்த திரை வரைகள் புரிசை முதல் புறம் சூழ்வ பொங்கு ஓதம் கடை நாளில் வரி அரவி மந்தரம் சூழ் வடம் போல வயங்குமால்	6.1.4
1903	வளம் பயிலும் புறம் பணைப் பால் வாசப் பாசடை மிடைந்த தளம் பொலியும் புனல் செந்தாமரைச் செவ்வித தட மலரால் களம் பயில் நீர்க் கடல் மலர்வது ஒரு பரிதி எனக் கருதி இளம் பரிதி பல மலர்ந்தாற் போல்ப உள இலஞ்சி பல	6.1.5
1904	உளம் கொள் மறை வேதியர் தம் ஓமத் தூமத்து இரவும் கிளர்ந்த திரு நீற்று ஒளியில் கெழுமிய நண் பகலும் அலர்ந்து அளந்து அறியாப் பலூழி ஆற்றுதலால் அகல் இடத்து விளங்கிய அம்மூதூர்க்கு வேறு இரவும் பகலும் மிகை	6.1.6
1905	பரந்த விளைவயல் செய்ய பங்கயமாம் பொங்கு எரியில் வரம்பில் வளர் தேமாவின் கனி கிழிந்த மது நறு நெய் நிரந்தரம் நீள் இலைக் கடையால் ஒழுகுதலால் நெடிது அவ்வூர் மரங்களும் ஆகுதி வேட்கும் தகைய என மணந்து உளதால்	6.1.7
1906	வேலை அழல் கதிர் படிந்த வியன் கங்குல் வெண்மதியம் சோலை தொறும் நுழைந்து புறப்படும் பொழுது துதைந்த மலர்ப் பால் அணைந்து மதுத் தோய்ந்து தாது அளைந்து பயின்று அந்தி மாலை எழும் செவ்வொளிய மதியம் போல் வதியுமால்	6.1.8
1907	காமர் திருப்பதி அதன் கண் வேதியர் போல் கடி கமழும் தாமரையும் புல்லிதமும் தயங்கிய நூலும் தாங்கித் தூமரு நுண் துகள் அணிந்து துளி வருகண்ணீர் ததும்பித் தேமரு மென் சுரும்பு இசையால் செழும் சாமம் பாடுமால்	6.1.9
1908	புனைவார் பொன் குழை அசையப் பூந்தானை பின் போக்கி வினை வாய்ந்த தழல் வேதி மெழுக்குற வெண் சுதை ஒழுக்கும் கனை வானமுகில் கூந்தல் கதிர் செய் வடமீன் கற்பின் மனை வாழ்க்கைக் குலமகளிர் வளம் பொலிவ மாடங்கள்	6.1.10
1909	வேள்வி புரி சடங்கு அதனை விளையாட்டுப் பண்ணை தொறும் பூழியுற வகுத்து அமைத்துப் பொன் புனை கிண்கிணி ஒலிப்ப ஆழி மணிச் சிறு தேர் ஊர்ந்த அவ்விரதப் பொடியாடும் வாழி வளர் மறைச் சிறார் நெருங்கியுள மணி மறுகு	6.1.11
1910	விடு சுடர் நீள் மணி மறுகின் வெண் சுதை மாளிகை மேகம் தொடு குடுமி நாசி தொறும் தொடுத்த கொடி சூழ் கங்குல் உடுஎனு நாள் மலர் அலர உறு பகலில் பல நிறத்தால் நெடு விசும்பு தளிப்பது என நெருங்கியுள மருங்கு எல்லாம்	6.1.12
1911	மடை எங்கும் மணிக்குப்பை வயல் எங்கும் கயல் வெள்ளம் புடை எங்கும் மலர்ப் பிறங்கல் புறம் எங்கும் மகப் பொலிவு கிடை எங்கும் கலைச் சூழல் கிளர் எங்கும் முரல் அளிகள் இடை எங்கும் முனிவர் குழாம் எயில் எங்கும் பயில் எழிலி	6.1.13
1912	பிரமபுரம் வேணுபுரம் புகலி பெருவெம் குரு நீர்ப் பொருவில் திருத் தோணிபுரம் பூம்தராய் சிரபுரம் முன் வருபுறவம் சண்பை நகர் வளர் காழி கொச்சை வயம் பரவு திருக் கழுமலமாம் பன்னிரண்டு திருப் பெயர்த்தால்	6.1.14
1913	அப்பதியின் அந்தணர் தம் குடி முதல்வர் ஆசில் மறை கைப்படுத்த சீலத்துக் கவுணியர் கோத்திரம் விளங்கச் செப்பும் நெறி வழிவந்தார் சீவபாத இருதயர் என்று இப் புவி வாழத் தவம் செய் இயல்பினார் உளர் ஆனார்	6.1.15
1914	மற்றவர் தம் திரு மனையார் வாய்ந்த மரபின் வரு பெற்றியினார் எவ்வுலகும் பெறற்கு அரிய பெருமையினார் பொற்புடைய பகவதியார் எனப் போற்றும் பெயர் உடையார் கற்பு மேம்படு சிறப்பால் கணவனார் கருத்து அமைந்தார்	6.1.16
1915	மரபு இரண்டும் சைவ நெறி வழிவந்த கேண்மையினார் அரவு அணிந்த சடை முடியார் அடியலால் அறியாது பரவு திருநீற்று அன்பு பாலிக்கும் தன்மையராய் விரவு மறை மனை வாழ்க்கை வியப்பு எய்த மேவு நாள்	6.1.17
1916	மேதினி மேல் சமண் கையர் சாக்கியர் தம் பொய்ம்மிகுந்த ஆதி அருமறை வழக்கம் அருகி அரன் அடியார் பால் பூதி சாதன விளக்கம் போற்றல் பெறாது ஒழியக் கண்டு ஏதமில் சீர் சிவ பாத இருதயர் தாம் இடர் உழந்தார்	6.1.18
1917	. மனை அறத்தில் இன்பம் உறு மகப் பெறுவான் விரும்புவார் அனையநிலை தலை நின்றே ஆய சேவடிக் கமலம் நினைவுற முன் பர சமயம் நிராகரித்து நீர் ஆக்கும் புனை மணிப்பூண் காதலனைப் பெறப் போற்றும் தவம் புரிந்தார்	6.1.19
1918	பெருத்து எழும் அன்பால் பெரிய நாச்சியார் உடன் புகலித் திருத்தோணி வீற்று இருந்தார் சேவடிக் கீழ் வழிபட்டுக் கருத்து முடிந்திடம் பரவும் காதலியார் மணி வயிற்றில் உருத் தெரிய வரும் பெரும் பேறு உலகு உய்ய உளதாக	6.1.20
1919	ஆள் உடையாளுடன் தோணி அமர்ந்த பிரான் அருள் போற்றி மூளும் மகிழ்ச்சியில் தங்கள் முதல் மறைநூல் முறைச் சடங்கு நாள் உடைய ஈரைந்து திங்களினும் நலம் சிறப்பக் கேளிர் உடன் செயல் புரிந்து பேர் இன்பம் கிளர்வ்வுறுநாள்	6.1.21
1920	அருக்கன் முதல் கோன் அனைத்தும் அழகிய உச்சங்களிலே பெருக்க வலியுடன் நிற்கப் பேணிய நல்லோரை எழத் திருக்கிளரும் ஆதிரை நாள் திசை விளங்கப் பரசமயத் தருக்கொழியச் சைவம் முதல் வைதிகமும் தழைத்து ஓங்க	6.1.22
1921	தொண்டர் மனம் களி சிறப்பத் தூய திருநீற்று நெறி எண் திசையும் தனி நடப்ப ஏழ் உலகும் குளிர் தூங்க அண்டர் குலம் அதிசயிப்ப அந்தணர் ஆகுதி பெருக வண் தமிழ் செய்தவம் நிரம்ப மாதவத்தோர் செயல் வாய்ப்ப	6.1.23
1922	திசை அனைத்தின் பெருமை எலாம் தென் திசையே வென்று ஏற மிசை உலகும் பிறவுலகும் மேதினியே தனி வெல்ல அசைவில் செழும் தமிழ் வழக்கே அயல் வழக்கின் துறைவெல்ல இசை முழுதும் மெய் அறிவும் இடம் கொள்ளும் நிலை பெருக	6.1.24
1923	தாளுடைய படைப்பு என்னும் தொழில் தன்மை தலைமை பெற நாளுடைய நிகழ்காலம் எதிர்காலம் நவை நீங்க வாளுடைய மணிவீதி வளர்காழிப் பதிவாழ ஆளுடைய திருத்தோணி அமர்ந்த பிரான் அருள் பெருக	6.1.25
1924	அவம் பெருக்கும் புல் அறிவின் அமண் முதலாம் பரசமயப் பவம் பெருக்கும் புரை நெறிகள் பாழ்பட நல் ஊழி தொறும் தவம் பெருக்கும் சண்பையிலே தாவில் சராசரங்கள் எலாம் சிவம் பெருக்கும் பிள்ளையார் திரு அவதாரம் செய்தார்	6.1.26
1925	அப்பொழுது பொற்புறு திருக்கழு மலத்தோர் எப்பெயரினோரும் அயல் எய்தும் இடையின்றி மெய்ப்படு மயிர்ப் புளகம் மேவி அறியாமே ஓப்பில் களி கூர்வதோர் உவப்புற உரைப்பார்	6.1.27
1926	சிவன் அருள் எனப் பெருகும் சித்தம் மகிழ் தன்மை இவண் இது நமக்கு வர எய்தியது என் என்பார் கவுணியர் குலத்தில் ஒரு காதலன் உதித்தான் அவன் வருநிமித்தம் இது என்று அதிசயித்தார்	6.1.28
1927	பூ முகை அவிழ்ந்து மணம் மேவும் பொழில் எங்கும் தே மருவு தாதோடு துதைந்த திசை எல்லாம் தூ மருவு சோதி விரியத் துகள் அடக்கி மா மலய மாருதமும் வந்து அசையும் அன்றே	6.1.29
1928	மேலை இமையோர்களும் விருப்பொடு கரப்பில் சோலை மலர் போல மலர் மா மழை சொரிந்தே ஞாலம் மிசை வந்து வளர் காழி நகர் மேவும் சீல மறையோர்கள் உடன் ஓம வினை செய்தார்	6.1.30
1929	பூத கண நாதர் புவி வாழ அருள் செய்த நாதன் அருளின் பெருமை கண்டு நலம் உய்ப்பார் ஓதும் மறையோர் பிறிது உரைத்திடினும் ஓவா வேத மொழியால் ஒலி விளங்கி எழும் எங்கும்	6.1.31
1930	பயன் தருவ ப·றருவும் வல்லிகளும் மல்கித் தயங்கு புனலும் தெளிவ தண்மையுடன் நண்ணும் வயங்கு ஒளி விசும்பு மலினம் கழியும் மாறா நயம் புரிவ புள் ஒலிகள் நல்ல திசை எல்லாம்	6.1.32
1931	அம்கண் விழவில் பெருகு சண்பை அகல் மூதூர்ச் சங்கம் படகம் கருவி தாரை முதலான எங்கணும் இயற்றுபவர் இன்றியும் இயம்பும் மங்கல முழக்கு ஒலி மலிந்த மறுகு எல்லாம்	6.1.33
1932	இரும் புவனம் இத்தகைமை எய்த அவர் தம்மைத் தரும் குல மறைத் தலைவர் தம் பவன முன்றில் பெரும் களி வியப்பொடு பிரான் அருளினாலே அரும் திரு மகப் பெற அணைந்த அணி செய்வார்	6.1.34
1933	காதல் புரி சிந்தை மகிழக் களி சிறப்பார் மீது அணியும் நெய் அணி விழாவொடு திளைப்பார் சூத நிகழ் மங்கல வினைத் துழனி பொங்கச் சாதக முறைப் பல சடங்கு வினை செய்வார்	6.1.35
1934	மா மறை விழுக்குல மடந்தையர்கள் தமில் தாம் உறு மகிழ்ச்சியோடு சாயல் மயில் என்னத் தூ மணி விளக்கொடு சுடர்க் குழைகள் மின்னக் காமர் திரு மாளிகை கவின் பொலிவு செய்வார்	6.1.36
1935	சுண்ணமொடு தண் மலர் துதைந்த துகள் வீசி உண்ணிறைந்த விருப்பின் உடன் ஓகை உரை செய்வார் வெண் முளைய பாலிகைகள் வேதி தொறும் வைப்பார் புண்ணிய நறும் புனல் கொள் பொன் குடம் நிரைப்பார்	6.1.37
1936	செம் பொன் முதலான பல தான வினை செய்வார் நம்பர் அடியார் அமுது செய்ய நலம் உய்ப்பார் வம்பலர் நறும் தொடையல் வண்டொடு தொடுப்பர் நிம்பம் முதலான கடி நீடு வினை செய்வார்	6.1.38
1937	ஐயவி உடன் பல அமைத்த புகையாலும் நெய் அகில் நறுங்குறை நிறைத்த புகையாலும் வெய்ய தழல் ஆகுதி விழுப் புகையினாலும் தெய்வ மணம் நாறவரு செய் தொழில் விளைப்பார்	6.1.39
1938	ஆய பல செய் தொழில்கள் அன்று முதல் விண்ணோர் நாயகன் அருள் பெருமை கூறும் நலம் எய்த தூய திரு மா மறை தொடர்ந்த நடை நூலின் மேய விதி ஐயிரு தினத்தினும் விளைத்தார்	6.1.40
1939	நாம கரணத்து அழகு நாள் பெற நிறுத்திச் சேம உதயப் பரிதியில் திகழ் பிரானைத் தாமரை மிசைத் தனி முதல் குழவி என்னத் தூ மணி நிரைத்து அணி செய் தொட்டில் அமர்வித்தார்	6.1.41
1940	பெரு மலை பயந்த கொடி பேணும் முலையின் பால் அரு மறை குழைத்த அமுது செய்து அருளுவாரைத் தருமிறைவியார் பரமர் தாள் பரவும் அன்பே திருமுலை சுரந்து அமுது செய்து அருளுவித்தார்	6.1.42
1941	ஆறுலவு செய்ய சடை ஐயர் அருளாலே பேறு உலகினுக்கு என வரும் பெரியவர்க்கு வேறு பல காப்பு மிகை என்று அவை விரும்பார் நீறு திரு நெற்றியில் நிறுத்தி நிறைவித்தார்	6.1.43
1942	தாயர் திரு மடித்தலத்தும் தயங்கு மணித் தவிசினிலும் தூய சுடர்த் தொட்டிலினும் தூங்கு மலர்ச் சயனத்தும் சேய பொருள் திருமறையும் தீம் தமிழும் சிறக்க வரு நாயகனைத் தாலாட்டும் நலம் பல பாராட்டினார்	6.1.44
1943	வரும் முறைமைப் பருவத்தில் வளர் புகலிப் பிள்ளையார் அரு மறைகள் தலை எடுப்ப ஆண்ட திருமுடி எடுத்துப் பெரு மழுவர் தொண்டு அல்லால் பிரிது இசையோம் என்பார் போல் திருமுக மண்டலம் அசையச் செங்கீரை ஆடினார்	6.1.45
1944	நாம் அறியோம் பர சமயம் உலகிர் எதிர் நாடாது போம் அகல என்று அங்கை தட்டுவதும் புனிதன் பால் காமரு தாளம் பெறுதற்கு ஒத்துவதும் காட்டுவ போல் தாமரைச் செங்கை களினால் சப்பாணி கொட்டினார்	6.1.46
1945	விதி தவறுபடும் வேற்றுச் சமயங்கள் இடை விழுந்து கதி தவழ இரு விசும்பு நிறைந்த கடிவார் கங்கை நதி தவழும் சடை முடியார் ஞானம் அளித்திட உரியார் மதி தவழ் மாளிகை முன்றின் மருங்கு தவழ்ந்து அருளினார்	6.1.47
1946	சூழ வரும் பெருஞ்சுற்றத்துத் தோகையரும் தாதியரும் காழியர் தம் சீர் ஆட்டே கவுணியர் கற்பகமே என்று ஏழ் இசையும் எவ் உலகும் தனித் தனியே வாழ வரும் அவர் தம்மை வருக வருக என அழைப்ப	6.1.48
1947	திரு நகையால் அழைத்து அவர் தம் செழு முகங்கள் மலர்வித்தும் வருமகிழ்வு தலை சிறப்ப மற்றவர் மேல் செலவுகைத்தும் உருகி மனம் கரைந்து அலைய உடன் அணைந்து தழுவியும் முன் பெருகிய இன்புற அளித்தார் பெரும் புகலிப் பிள்ளையார்	6.1.49
1948	வளர் பருவ முறை ஆண்டு வருவதன் முன் மலர் வரிவண்டு உளர் கரு மென் சுருள் குஞ்சியுடன் அலையச் செந்நின்று கிளர் ஒலி கிண்கிணி எடுப்பக் கீழ்மை நெறிச் சமயங்கள் தளர் நடை இட்டு அறத் தாமும் தளர் நடை இட்டு அருளினார்	6.1.50

1949	தாதியர் தங்கைப் பற்றித் தளர் நடையின் அசைவு ஒழிந்து சோதி அணி மணிச் சதங்கை தொடுத்த வடம் புடை சூழ்ந்த பாத மலர் நிலம் பொருந்தப் பருவ முறை ஆண்டு ஒன்றின் மீது அணைய நடந்து அருளி விளையாடத் தொடங்கினார்	6.1.51
1950	சிறு மணித்தேர் தொடர்ந்து உருட்டிச் செழுமணல் சிற்றில்கள் இழை நறு நுதல் பேதையார் மழுங்கு நடந்து ஓடி அடர்ந்து அழித்தும் குறு வியர்ப்புத் துளி அரும்பக் கொழும்பொடி ஆடிய கோல மறுகு இடைப் பேர் ஒளி பரப்ப வந்து வளர்ந்து அருளினார்	6.1.52
1951	மங்கையோடு உடன் ஆகி வளர் தோணி வீற்று இருந்த திங்கள் சேர் சடையார் தம் திரு அருட்குச் செய் தவத்தின் அங்குரம் போல் வளர்ந்து அருளி அரு மறையோடு உலகு உய்ய எங்கள் பிரான் ஈர் ஆண்டின் மேல் ஓர் ஆண்டு எய்து தலும்	6.1.53
1952	நாவாண்ட பல கலையும் நா மகளும் நலம் சிறப்பப் பூவாண்ட திருமகளும் புண்ணியமும் பொலிவு எய்த சேவாண்ட கொடியவர் தம் சிரபுரத்துச் சிறுவருக்கு மூவாண்டில் உலகு உய்ய நிகழ்ந்தது அதனை மொழிகின்றேன்	6.1.54
1953	பண்டு திருவடி மறவாப் பான்மையோர் தமைப் பரமர் மண்டு தவ மறைக் குலத்தோர் வழிபாட்டின் அளித்து அருளத் தொண்டின் நிலை தர வருவார் தொடர்ந்த பிரிவு உணர்வு ஒருகால் கொண்டு எழலும் வெருக் கொண்டாற் போல் அழுவார் குறிப்பு அயலாய்	6.1.55
1954	மேதகைய இந் நாளில் வேறு ஒரு நாள் வேத விதி நீதி முறைச் சடங்கு நெறி முடிப்பதற்கு நீர் ஆடத் தாதையார் போம் பொழுது தம் பெருமான் அருள் கூடச் சோதி மணி மனை முன்றில் தொடர்ந்து அழுது பின் சென்றார்	6.1.56
1955	பின் சென்ற பிள்ளையார் தமை நோக்கிப் பெருந்தவத்தோர் முன்செல்கை தனை ஒழிந்து முனிவார் போல் விலக்குதலும் மின் செய் பொலங் கிண் கிணிக் கால் கொட்டி அவர் மீளாமை உன் செய்கை இது ஆகில் போ என்று அங்கு உடன் சென்றார்	6.1.57
1956	கடை உகத்தில் தனி வெள்ளம் பல விரிக்கும் கருப்பம் போல் இடை அறாப் பெரும் தீர்த்தம் எவற்றினுக்கும் பிறப்பு இடமாய் விடை உயர்த்தார் திருத் தோணிப் பற்று விடா மேன்மை அதாம் தடம் அதனில் துறை அணைந்தார் தருமத்தின் தலை நின்றார்	6.1.58
1957	பிள்ளையார்தமைக் கரையில் வைத்துத் தாம் பிரிவு அஞ்சித் தெள்ளு நீர்ப் புக மாட்டார் தேவியொடும் திருத்தோணி வள்ளலார் இருந்தாரை எதிர் வணங்கி மணி வாவி உள்ளிழிந்து புனல் புக்கார் உலகு உய்ய மகப் பெற்றார்	6.1.59
1958	நீர் ஆடித் தருப் பிடித்து நியமங்கள் பல செய்வார் நீர் ஆடும் திரு மகனார் காண்பதன் முன் செய்து அதன்பின் ஆராத விருப்பினால் அகமர் உடம்படிய நீர் பேராது மூழ்கினார் பெரும் காவல் பெற்றாராய்	6.1.60
1959	மறை முனிவர் மூழ்குதலும் மற்றவர் தம்மைக் காணாது இறை தெரியார் எனும் நிலைமை தலைக்கு ஈடா ஈசர் கழல் முறை புரிந்த முன் உணர்வு மூள அழத் தொடங்கினார் நிறை புனல் வாவிக் கரையில் நின்று அருளும் பிள்ளையார்	6.1.61
1960	கண் மலர்கள் நீர் ததும்பக் கைம் மலர்களால் பிசைந்து வண்ண மலர்ச் செங்கனிவாய் மணி அதரம் புடை துடிப்ப எண்ணில் மறை ஒலி பெருக எவ் உயிரும் குதுகலிப்ப புண்ணியக் கன்று அனையவர் தாம் பொருமி அமுது அருளினார்	6.1.62
1961	மெய்ம் மேல் கண் துளி பனிப்ப வேறு எங்கும் பார்த்து அழுவார் தம் மேலைச் சார்பு உணர்ந்தோ சாரும் பிள்ளை மைதானோ செம் மேனி வெண் நீற்றார் திருத் தோணி சிகரம் பார்த்து அம்மே அப்பா என்று என்று அழைத்து அருளி அழுது அருள	6.1.63
1962	அந்நிலையில் திருத்தோணி வீற்று இருந்தார் அருள் நோக்கால் முன் நிலைமைத் திருத் தொண்டு முன்னி அவர்க்கு அருள் புரிவான் பொன் மலை வல்லியும் தாமும் பொருவிடை மேல் எழுந்து அருளிச் சென்னி இளம் பிறை திகழச் செழும் பொய்கை மருங்கு அணைந்தார்	6.1.64
1963	திரு மறைநூல் வேதியர்க்கும் தேவியர்க்கும் தாம் கொடுத்த பெருகு வரம் நினைந்தோ தான் தம் பெருமை கழல் பேணும் ஒரு நெறியில் வரு ஞானம் கொடுப்ப அதனுக்கு உடன் இருந்த அரு மறையாள் உடையவளை அளித்து அருள அருள் செய்வார்	6.1.65
1964	அழுகின்ற பிள்ளையார் தமை நோக்கி அருள் கருணை எழுகின்ற திரு உள்ளத்து இறையவர் தாம் எவ்வுலகும் தொழுகின்ற மலைக் கொடியைப் பார்த்து அருளித் துணை முலைகள் பொழிகின்ற பால் அடிசில் பொன் வள்ளத்து ஊட்டு என்ன	6.1.66
1965	ஆரணமும் உலகு ஏழும் ஈன்று அருளி அனைத்தினுக்கும் காரணமாய் வளம் பெருகு கருணை திருவடிவான சீர் அணங்கு சிவபெருமான் அருளுதலும் சென்று அணைந்து வார் இணங்கு திருமுலைப்பால் வள்ளத்துக் கறந்து அருளி	6.1.67
1966	எண்ணரிய சிவஞானத்தின் இன் அமுதம் குழைத்து அருளி உண் அடிசில் என ஊட்ட உமை அம்மை எதிர் நோக்கும் கண் மலர் நீர் துடைத்து அருளிக் கையில் பொன் கிண்ணம் அளித்து அண்ணலை அங்கு அழுகை தீர்த்த அங்கணனார் அருள் புரிந்தார்	6.1.68
1967	யாவர்க்கும் தந்தை தாய் எனும் இவர் இப்படி அளித்தார் ஆவதனால் ஆளுடையப் பிள்ளையாராய் அகில தேவருக்கும் முனிவர்க்கும் தெரிஅரிய பொருளாகும் தாவில் தனிச் சிவ ஞான சம்பந்தர் ஆயினார்	6.1.69
1968	சிவன் அடியே சிந்திக்கும் திருப்பெருகு சிவஞானம் பவம் அதனை அற மாற்றும் பாங்கினில் ஓங்கிய ஞானம் உவமை இலாக் கலை ஞானம் உணர்வு அரிய மெய்ஞ் ஞானம் தவ முதல்வர் சம்பந்தர் தாம் உணர்ந்தார் அந்நிலையில்	6.1.70
1969	எப்பொருளும் ஆக்குவான் ஈசனே எனும் உணர்வும் அப்பொருள்தான் ஆளுடையார் அடியார்கள் எனும் அறிவும் இப்படியால் இது அன்றித் தம் இசைவு கொண்டு இயலும் துப்புரவில்லார் துணிவு துகளாகச் சூழ்ந்து எழுந்தார்	6.1.71
1970	சீர் மறையோர் சிவபாத இருதயரும் சிறு பொழுதில் நீர் மருவித் தாம் செய்யும் நியமங்கள் முடித்து ஏறி பேர் உணர்வில் பொலிகின்ற பிள்ளையார்தமை நோக்கி யார் அளித்த பால் அடிசில் உண்டது நீ என வெகுளா	6.1.72
1971	எச்சில் மயங்கிட உனக்கு ஈது இட்டாரைக் காட்டு என்று கைச் சிறியது ஒருமாறு கொண்டோச்சக் கால் எடுத்தே அச் சிறிய பெருந்தகையார் ஆனந்தக் கண் துளி பெய்து உச்சியினில் எடுத்து அருளும் ஒரு திருக்கை விரல் சுட்டி	6.1.73
1972	விண் நிறைந்த பெருகு ஒளியால் விளங்கு மழ விடைமேல் பண் நிறைந்த அருமறைகள் பணிந்து ஏத்தப் பாவை உடன் எண் நிறைந்த கருணையினால் நின்றாரை எதிர் காட்டி உள் நிறைந்து பொழிந்து எழுந்த உயர் ஞானத் திருமொழியால்	6.1.74
1973	எல்லை இலா மறை முதல் மெய்யுடன் எடுத்த எழுது மறை மல்லல் நெடும் தமிழால் இம் மா நிலத்தோர்க்கு உரை சிறப்ப பல் உயிரும் களிகூரத் தம் பாடல் பரமர் பால் செல்லு முறை பெறுவதற்குத் திருசெவியைச் சிறப்பித்து	6.1.75
1974	செம்மை பெற எடுத்த திருத் தோடுடைய செவியன் எனும் மெய்ம்மை மொழித் திருப்பதிகம் பிரமபுரம் மேவினார் தம்மை அடையாளங்களுடன் சாற்றித் தாதையார்க்கு எம்மை இது செய்த பிரான் இவன் அன்றே என இசைத்தார்	6.1.76
1975	மண் உலகில் வாழ்வார்கள் பிழைத்தாலும் வந்தடையின் கண் நுதலான் பெரும் கருணை கைக் கொள்ளும் எனக்காட்ட எண்ணம் இலா வல் அரக்கன் எடுத்து முறிந்து இசைபாட அண்ணல் அவற்கு அருள் புரிந்த ஆக்கப்பாடு அருள் செய்தார்	6.1.77
1976	தொழுவார்க்கே அருளுவது சிவபெருமான் எனத் தொழார் வழுவான மனத்தாலே மாலாய மால் அயனும் இழிவாகும் கருவிலங்கும் பறவையுமாய் எய்தாமை விழுவார்கள் அஞ்செழுத்தும் துதித்து உய்ந்த படி விரித்தார்	6.1.78
1977	வேத காரணராய வெண் பிறை சேர் செய்ய சடை நாதன் நெறி அறிந்து உய்யார் தம்மிலே நலம் கொள்ளும் போதம் இலாச் சமண் கையர் புத்தர் வழியாக்கும் ஏதமே என மொழிந்தார் எங்கள் பிரான் சம்பந்தர்	6.1.79
1978	திருப்பதிகம் நிறைவித்துத் திருக்கடைக் காப்புச் சாத்தி இருக்கு மொழிப் பிள்ளையார் எதிர் தொழுது நின்று அருள அருள் கருணைத் திருவாளனார் அருள் கண்டு அமரர் எலாம் பெருக்க விசும்பினி&#