Home > Unfolding Consciousness > Spirituality & the Tamil Nation >  கந்த புராணம் - Kantha Puranam >  பாயிரம் (1-352) & உற்பத்திக் காண்டம் (353-725) >  உற்பத்திக் காண்டம் (726- 1328)  >  உற்பத்திக் காண்டம் (1329- 1783) > அசுர காண்டம் (1 - 925 ) > அசுர காண்டம் (926 - 1497) > அசுர காண்டம் (1498 - 1929) > மகேந்திர காண்டம் (1 - 639) > மகேந்திர காண்டம் (640 - 1170) > யுத்த காண்டம் (1 - 456) > யுத்த காண்டம் (457 - 876) >  யுத்த காண்டம் (877 - 1303) > யுத்த காண்டம் (1304 - 1922) > யுத்த காண்டம் (1923 - 2397) > யுத்த காண்டம் (2398 - 2967)

கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் அருளிய
கந்த புராணம் - 2. அசுர காண்டம் படலம் 33-43 (1498 - 1929 )

kantapurANam of kAcciyappa civAccAriyAr
canto 2 (verses 1498 - 1929 )

Acknowledgements:
Our Sincere thanks go to Dr. Thomas Malten & colleagues of the Univ. of Koeln, Germany for providing with a transliterated/romanized version of this work and for permissions to release the Tamil script version as part of Project Madurai collections. Our thanks also go to Shaivam.org for the help in the proof-reading of this work in the Tamil Script format. Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland. © Project Madurai, 1998-2006.Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet. Details of Project Madurai are available at the website http://www.projectmadurai.org/ You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.

உ
செந்திலாண்டவன் துணை
திருச்சிற்றம்பலம்

1498	அத்துணை தன்னில் அருந்துணை இல்லான் மெய்த்துணை யாகிய மின்னினை நோக்கி எய்த்திடல் ஐயன் அளிக்குவன் ஈண்டே சித்தம் வருந்தல் எனத்தௌ¤ வித்தான்.	1
1499	மாதினை அவ்விடை மன்னுற வைத்தே பேதுறு வானவர் பேரவை நண்ணிப் போதுமெ னக்கொடு போந்து விரைந்தே நாதன் அகன்கிரி நண்ணினன் அன்றே.	2
1500	அந்தர வைப்பில் அமர்ந்தவர் தம்மோடு இந்திரன் அக்கயி லைக்கிரி யெய்தி நந்திபி ரானுறை நன்கடை சேரா வந்தனை செய்து வழுத்தினன் நின்றான்.	3
1501	நிற்றலும் வந்ததென் நீபுகல் என்னச் சொற்றனன் அங்கது தொன்மையின் நாடி இற்றில கொல்லுன் இருந்துய ரென்னா நற்றவர் காணுறு நந்தி யுரைப்பான்.	4
1502	நால்வர் உணர்ந்திட நாயகன் ஞான மூல வியோக முதற்பொருள் காட்டி ஏல இருந்தனன் யாவரும் ஏகக் கால மிதன்றென வேகழ றுற்றான்.	5
1503	தேறுத வஞ்செய்சி லாதனன் மைந்தன் கூறிய வாய்மை குறிக்கொள ஓர்ந்து மாறியீ ழிந்திடு வல்விட மற்றும் ஏறிய தென்ன இடர்க்கட லுற்றான்.	6
1504	இம்பரின் வாசவன் இன்னல் உழப்ப உம்பர்கள் தாமும் உடல்தளர் வுற்றார் தம்பம தான தடம்புணை தாழ அம்புதி தன்னில் அழுந்திடு வார்போல்.	7
1505	செல்லல் உழந்து தியங்கிய தேவர் எல்லவர் தம்மொடும் இந்திர னென்போன் நல்லருள் செய்திடு நந்திபி ரான்றன் மெல்லடி போற்றி விளம்புதல் செய்வான்.	8
1506	தூய்நெறி நீங்கிய சூரபன் மாவுக் காயுவொ டாற்றல் அளப்பில செல்வம் ஏயவை யாவும் இருந்தவ நீரால் நாயகன் முந்துற நல்கினன் அன்றே.	9
1507	நாங்கள் புரிந்திடு நல்வினை நீங்கித் தீங்கு குறித்தெழு தீவினை சேர ஆங்கவன் ஏவலின் அல்லலு ழந்தேம் ஈங்கிது வும்மிறை வன்செயல் ஐயா.	10
1508	சூனா¢ இயற்கை சுரர்க்கருள் செய்யும் மாநிரு தர்க்கிறை வன்புரி துன்பம் ஆன துணர்த்தி அடைந்தனம் என்னில் தானது போழ்து தவிர்த்திடல் வேண்டும்.	11
1509	நீர்த்திரை போல நெறிப்பட யாங்கொள் ஆர்த்திய கற்றி அறந்தவிர் சூரன் மூர்த்திகொள் ஆவியும் மொய்ம்பொடு சீருந் தீர்த்திடு கின்ற திறஞ்செயல் வேண்டும்.	12
1510	அன்னது செய்திடின் அன்பறு சூரன் முன்னர் அருந்தவ முற்றிய காலைச் சொன்ன வரந்தொலை யுந்தொலை வானாற் பின்னர் அவன்சொல் பிழைத்தனன் என்பார்.	13
1511	அல்லª¦மி மல்லல் அகற்றிலன் என்னில் நல்லரு ளுக்கொரு நாயகன் என்றே எல்லவ ரும்புகழ் ஏற்றமும் இன்றாம் தொல்லை மறைப்படி யுந்தொலை வாமால்.	14
1512	ஆகையின் இவ்வகை ஆய்ந்தெமை யாளும் பாக நினைந்து பரம்பொரு ளானோன் மோகமி லார்பெற மோனக ஞான யோகியல் காட்டி யுறைந்துள னேகொல்.	15
1513	ஈங்கிவன் அல்லதை இத்திற மாகுந் தீங்கினை நீக்கவொர் தேவரும் இல்லை ஓங்கிய மாலவ ரோடமர் செய்தே ஆங்கவன் நேமியும் அற்றனன் ஐயா.	16
1514	மூவரின் முந்திய மூர்த்தி செயற்கை யாவதும் ஈதென அண்டரும் யானும் பூவுல கத்திடை போந்திடின் இன்னே தீவினை யார்சிறை செய்வது திண்ணம்.	17
1515	ஆதலின் ஆயிடை அண்டரும் யானும் போத லிலைப்புனி தன்கழல் காணத் தீதறு வேலை தனைத்தெரி வுற்றான் வாய்தலின் ஓர்புடை வைகுவன் என்றான்.	18
1516	பேர்பெறு நந்திபி ரானது கேளா ஆர்வுறும் இன்னல் அகன்றிவண் நீவிர் சேர்வுறு மென்றருள் செய்திட ஆங்கே ஓர்புடை வாசவன் அண்டரொ டுற்றான்.	19
1517	வானவர் கோனரன் மால்வரை தன்னிற் போனதும் உற்றதும் ஈண்டு புகன்றாம் மானபு லோமசை செய்கையும் அல்லா ஏனையர் செய்கையும் யாவும் இசைப்பாம்.	20


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1517
- - -


34. அசமுகிப் படலம் (1518 - 1549)


1518	நீங்காதுறை தனிநாயகன் நெடுமாலயன் உணரா ஓங்காரமு தற்பண்ணவன் உறையுங்கிரி செல்லப் பாங்காயணங் கினர்போற்றிடப் பயிழ்காழிவ னத்திற் பூங்காவனந் தனிலேச்சி இருந்தேதவம் புரிந்தாள்.	1
1519	சேணாடுபு ரக்கின்றவன் சிந்தித்திடு கின்ற மாணாகிய வினைமுற்றுற வருவான்றவம் புரிவாள் காணாளவன் வருகின்றது காலம்பல தொலைய நாணாடொறுந் தன்மேனியின் நலமாழ்குற மெலிவாள்.	2
1520	கொளையாரிசை அளிபாடிய குழலிந்திரன் பிரிவால் உளையாமனம் பதையாத்தவத் துறைகின்றதொ ரளவில் வளையார்கலி உலகந்தனில் வாழ்சூரபன் மாவுக் கிளையாள்பலர் இளையார்புணர்ந் தாலுஞ்சிறி திளையாள்.	3
1521	கழிகின்றதொர் கடலேபுரை காமந்தெறு நோயால் அழிகின்றவள் எவர்தம்மையும் வலிதேபிடித் தணையும் இழிகின்றதொ ரியல்பாள்முகில் இனம்வாய்திறந் தெனவே மொழிகின்றதொர் கடியாள்அச முகியென்பதொர் கொடியாள்.	4
1522	பொறையில்லவள் அருளில்லவள் புகழில்லவள் சிறிதும் நிறையில்லவள் நாணில்லவள் நிற்கின்றதொ ரறத்தின் முறையில்லவள் வடிவில்லவள் முடிவில்லதொர் கற்பின் சிறையில்லவள் உலகோர்க்கொரு சிறையாமெனத் திரிவாள்.	5
1523	கீழுற்றிடும் உலகெத்தனை யவையாவையுங் கிளர்ந்தோர் வாழுற்றிடும் உலகெத்தனை அவையாவையு மாடே சூழுற்றிடும் உலகெத்தனை அவையாவையுஞ் சுற்றா ஊழுற்றிடு தன்னூர்தனில் ஒருநாழியில் வருவாள்.	6
1524	பொய்யுற்றவள் களவுற்றவள் புரையுற்றிடு சுரையூன் துய்யுற்றவள் களியுற்றவள் சோர்வுற்றவள் கொலைசெய் கையுற்றவள் விழியாலழல் காலுற்றவள் பவத்தின் மொய்யுற்றவள் படிறுற்றவள் முனிவுற்றவள் மனத்தின்.	7
1525	பொங்குஞ்சிகை அழல்மைத்தலை புகுந்தாலென ஔ¤ருஞ் செங்குஞ்சிய துடையாளெவர் செருச்செய்யினும் இடையாள் துங்கங்கெழு தூணத்திடை தோன்றிக்கன கனைமுன் பங்கம்படுத் துயிருண்டெழு பகுவாயரி நிகர்வாள்.	8
1526	சீயப்பெரு முகன்தாரகன் நிகராகிய திறலாள் மாயத்தொழில் பயில்கின்றவள் மணிமால்வரை புரையுங் காயத்தவள் அடற்கூற்றையுங் கடக்கின்றதொர் வலியாள் தோயப்புண ரிகளேழுமொர் துணையிற்கடந் திடுவாள்.	9
1527	மாலுற்றிட வாழ்சூரபன் மாவின்கிளை முழுதும் மூலத்தொடு முடிவித்திடு முறையூழ்வினை யென்னச் சூலத்தினை யேந்தித்தனி தொடர்துன்முகி யுடனே ஆலத்தின துருவாமென ஆங்குற்றனள் அன்றே.	10
1528	கானின்றுள பொழிலேர்தனைக் காணாநனி சேனாள் ஆநன்றென வியவாப்புவி அமர்சோலையி தன்றால் வானின்றுள வனத்தைக்கொடு வந்தேயிவண் மகவான் தானின்றுவைத் தானிங்கிது தப்பாதென நிற்பாள்.	11
1529	ஏலாவிது காணாயென ஈர்ந்தண்பொழில் எழிலை ஆலாலம தெனவேவரும் அசமாமுகி யென்பாள் பாலானதுன் முகிதன்னொடு பகராவது காட்டித் கோலாலம துடனேயது குறுகும்படி வந்தாள்.	12
1530	மட்டுற்றிடு தண்காவினை வருடைத்தனி முகத்தாள் கிட்டிச்சினை நனைமாமலர் கிளையாவையும் நோக்கித் தட்டற்றிவண் உறைகின்றவர் தமைநோக்குவ லென்னா எட்டுத்திசை யினும்நாடுதற் கிடையுற்றனள் கடிதின்.	13
1531	அதுகண்டனன் அவண்நின்றதொ ரையன்படைத் தலைவன் முதுகண்டகி இவளாம்அச முகியென்பதொர் கொடியாள் எதுகண்டிவண் வருகின்றனள் என்னோகருத் திவள்தன் கதிகண்டனன் நிற்பேனெனைக் காணாநெறி யதனில்.	14
1532	மற்றிங்கிவள் செயல்யாவையும் வரலாற்றொடு காணாத் தெற்றென்றவண் மீள்கின்றுழிச் செவ்வேயெதிர் போந்து குற்றந்தனக் கிசையுந்திறம் முடிப்பேனெனக் கொலைசெய் விற்றங்கிய புயவேடரில் வேறோரிடை நின்றான்.	15
1533	நின்றானவன் அதுகண்டிலன் நெஞ்சிற்களி தூங்கக் குன்றாமலை அசமாமுகக் கொடியாள்அவ ளுடனே சென்றாள்மலர்க் காவெங்கணுந் திரிந்தாள்திரிந் தளவில் பொன்றாழ்முலைச் சசிமாதவம் புரிகின்றது கண்டாள்.	16
1534	அந்தாவிவள் அயிராணிநம் மரசன்றனக் கஞ்சி நந்தாவளந் தனைப்பெற்றபொன் னகரத்தைவிட் டிங்கே வந்தாளிவள் தன்னைக்கொடு வருவீரென எங்கோன் முந்தாதர முடனுய்த்தனன் முடிவற்றதன் படையே.	17
1535	இங்குற்றதை உணராமையின் இமையோர்புரம் நாடி அங்குற்றிலள் அயிராணியென் றரசன்தனக் குரைப்ப வெங்கட்டழ லெனச்சீறினன் மீண்டுஞ்சிலர் தமையித் திங்கட்புரை முகத்தாள்தனைத் தேடும்படி விடுத்தான்.	18
1536	வானெங்கணும் பிலமெங்கணும் வரையெங்கணும் பரவை தானெங்கணுந் திசை யெங்கணுந் தரையெங்கணுந் தரையிற் கானெங்கணும் நமர்தேடினர் காணாரிவள் தன்னை ஊனெங்கணும் வருந்தத்திரிந் துழன்றாரிது வுணரார்.	19
1537	தண்டேனமர் குளிர்பூங்குழற் சசியென்பவள் தனைநான் கண்டேனினி இவள்மையலிற் கவலாதொழி கென்றே வண்டொலிடு தொடைமன்னவன் மகிழ்வெய்தமுன் னுய்ப்பக் கொண்டேகுவன் யானேயிவள் தனையென்றுகு றித்தாள்.	20
1538	இத்தேமொழி தனைஇந்திரன் ஈண்டேதனி யாக வைத்தேகினன் இவள்தன்னை வருந்தாதளித் திடவோர் புத்தேளிரும் இலரிங்கிது பொழுதாமவன் புகுமுன் கொத்தேமலர்க் குழலாள்தனைக் கொடுபோவனென் றடைவாள்.	21
1539	தீனக்குற் கடுஞ்சொல்லெனும் உருமேறு தொழிப்பக் கூனற்பிறை எயிறாகிய மின்னுப்புடை குவலக் காணக்கரும் படிவத்தொடு கால்கொண்டேழு விசையால் வானப்புயல் வழுவிப்புவி வந்தாலேன வந்தான்.	22
1540	ஊற்றங்கொடு வருதுன்முகி யுடனேயச முகிதான் தோற்றங்கிளர் மணிவெற்பெனத் துண்ணென்றவண் வரலும் ஏற்றம்பெற நோற்றேதனி இருந்தாளது காணாக் கூற்றந்தனைக் கண்டாலெனக் குலைந்தாள்வலி குறைந்தாள்.	23
1541	நீரோதமி சைத்தங்கிய நிருதக்ககுல மகளோ பாரோர்மயக் குறுபேய்மக ளோபாரிடத் தணங்கோ சூரொடுறு தனிக்கொற்றவை தொழில்செய்பவள் தானோ ஆரோவிவள் அறியேனென அஞ்சிக்கடி தெழுந்தாள்.	24
1542	எழுகின்றவள் தனைநில்லென இசைத்தேயெதிர் எய்தி மொழிகின்றனள் அயிராணிநின் முதிராவிள நலனும் பழியில்லதொர் பெருங்காமரும் பயனற்றிவண் வறிதே கழிவெய்திடத் தவம்பூண்டிடல் கடனோஇது விடுநீ.	25
1543	ஆரொப்புனக் குலகந்தனில் அருளாழியம் பகவன் மார்பத்துறை திருமங்கையும் மற்றிங்குனக் கொவ்வாள் பாரிற்கரந் திருந்தேதவம் பயில்வாயிதென் உன்னைச் சேரத்தவம் புரிகின்றனன் திறற்சூரபன் மாவே.	26
1544	இந்நாள்வரை உனைநண்ணிய இமையோர்க்கிறை உனது நன்னாயகன் நாகப்பெரு நலனுற்றவன் அன்றே தன்னாலுணர் வரிதென்பர்கள் தன்பேரழ கதனாற் பன்னாள்அவ னுடன்மேவினை பாகிற்படு கரிபோல்.	27
1545	தவறுஞ்சுரர் உலகொன்றுளன் சதவேள்வியன் எம்முன் புவனம்பல அண்டம்பல புரக்குந்திரு வுளனால் இவனங்கவன் பணியேபுரிந் திளைத்தேகரந் துழல்வான் அவனிங்கிவன் றனையேவல்கொண் டகிலந்தனி யாள்வான்.	28
1546	அழிவில்லவன் அவனிங்கிவன் அழியும்பரி சுடையான் பழியில்லவன் அவனிங்கிவன் பழிவேலையில் திளைப்பான் கழியும்படர் உழந்தானிவன் களிப்புற்றுளன் அவனே தொழுவன்பல ரையுமிங்கிவன் தொழுமோவவன் சிலரை.	29
1547	அந்நேரில னொடுமேவுவ தறிகின்றிலை அனையான் தனனேவலின் ஒழுகித்திரி தமியோன்றனைத் துணையென் றின்னேமெலிந் தனையீதுனக் கியல்போநின தெழிலுங் கொன்னேகழிந் தனபற்பகல் குறியாயிது குணனோ.	30
1548	எத்தேவரும் முகிலூர்தியும் இகல்மேவரும் அவுணக் கொத்தேவரும் அணங்கோருமுன் குற்றேவல்செய் திடவே முத்தேவரும் புகழப்படும் மொய்ம்புற்றிடு சூர்முன் உய்த்தேயவ னொடுகூட்டுவன் உலகாண்டுடன் இருக்க.	31
1549	பொன்னோடிகல் பங்கேருகப் பூங்கோமளை தனையும் அன்னோன்வெறுத் திடுவன்பிறர் அனைவோரையும் அ·தே உன்னோடள வறுகாதலின் உறுமிங்கிது சரதம் என்னோடினி வருவாய்கடி தென்றாள்அறங் கொன்றாள்.	32


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1549
-----


35. இந்திராணி மறுதலைப் படலம் (1550 - 1573)


1550	தக்க வேழகத் தலையள் கூறிய அக்கொ டுஞ்சொலை அணங்கு கேட்டலுந் தொக்க தன்செவித் துளையில் அங்கிவேல் புக்க தேயெனப் பொருமி விம்மினாள்.	1
1551	கைம்ம லர்க்கொடே கடிதில் தன்செவி செம்மி வல்வினைத் தீர்வு நாடியே விம்மி யங்குறும் வெய்யள் கேட்டிட இம்மெ னச்சில இசைத்தல் மேயினாள்.	2
1552	ஏடி நீயிவண் இசைத்த தீமொழி நேடி ஓர்ந்துளார் நிரய மாநெறி யூடு சேர்வரால் உரைத்த நிற்குமேற் கூடு தீமையார் குறிக்கற் பாலரே.	3
1553	வேதம் யாவையும் விதித்த நான்முகன் காத லன்தருங் கடவுள் மங்கைநீ நீதி யில்லதோர் நெறியின் வாய்மையைப் பேதை யாரெனப் பேச லாகுமோ.	4
1554	தீங்கி யாவர்க்குஞ் செய்தி டாதவர் தாங்கள் துன்புறார் தமக்கு வேண்டினோர் ஆங்கெ வர்க்குமுன் அல்லல் செய்வரால் ஈங்கு நீயிவை எண்ண லாய்கொலோ.	5
1555	தருமம் பார்த்திலை தக்க மாதவக் கருமம் பார்த்திலை கற்பும் பார்த்திலை பெருமை பார்த்திலை பிறப்பும் பார்த்திலை உரிமை பார்த்திலை உறவும் பார்த்திலை.	6
1556	பழியும் பார்த்திலை படியி கழ்ந்திடு மொழியும் பார்த்திலை முறையும் பார்த்திலை வழியும் பார்த்திலை வருவ பார்த்திலை இழியுந் தீயசொல் லியம்பற் பாலையோ.	7
1557	ஆன்ற தொல்வளன் ஆற்றல் ஆயுள்பின் ஊன்று சீர்த்திகள் ஒருவுற் றோர்க்கிது தோன்று நீயிவை துணியல் வாழிகேள் சான்று நின்குலத் தகுவர் யாவரும்.	8
1558	இந்தி ற்கலால் ஏவர் பாலினுஞ் சிந்தை வைத்திடேன் தீதில் கற்பினேன் வந்தெ னக்கிது வகுத்தி நின்கிளை உய்ந்தி டத்தகும் உரைய தன்றிதே.	9
1559	நூன்மை யாவையும் நுனித்து நாடிச்செங் கோன்மை யன்றியே கொடுமை செய்துள மேன்மை மன்னரும் வேறு ளார்களும் பான்மை யாற்பிலம் படுவர் திண்ணமே.	10
1560	மீளில் வெந்துயர் வேலை சார்ந்துளான் நாளும் நாதனென் றறைதி யார்கணுங் கோளும் நல்லவுங் கறுகும் அல்லலும் நாளை உங்கள்பால் நணுகு றாதவோ.	11
1561	நீதி யாகிய நெறியி லாதவள் ஆத லான்மிக அறிவு மாழ்கியே தீது கூறினாய் செல்வி தன்றரோ மாது நீயிது மறத்தி யுய்யவே.	12
1562	ஏவ ரென்றனை எய்தற் பாலினோர் தேவர் சூழ்தரக் காப்பர் சிந்தையென் ஆவி ஐம்புலம் அளிக்கும் எங்கணுங் காவ லுண்டுநீ கடிதிற் போகென்றாள்.	13
1563	என்ற காலையில் எயிறு தீயுகக் கன்று சேயிதழ் கறித்து வெய்துயிர்த் தொன்றொ டொன்றுகை உருமிற் றாக்கியே நன்று நன்றெனா நகைத்துச் சீறினாள்.	14
1564	மறுவில் வாசவன் மனைவி கூறிய உறுதி வெய்யவட் கூற்றஞ் செய்தில அறிவில் பேதையாய் அலகை தேறலால் வெறிகொள் பித்தனுக் குரைத்த மெய்மைபோல்.	15
1565	ஆன காலையில் அசமு கத்தினாள் ஊன வெந்துயர் உழக்கும் பெற்றியால் வான வர்க்கிறை மாதை நோக்கியே தானு ரைத்தனள் இனைய தன்மையே.	16
1566	கிட்டி நல்லன கிளத்தி னேனெனை ஒட்டி வந்திலை உரைத்தி மாறுனை அட்டு நுங்குவன் அண்ணற் காகவே விட்ட னன்இது மெய்மை யாகுமால்.	17
1567	ஆர்த்தி யாவுநீ அகல வென்னுடைச் சீர்த்தி அண்ணர்பாற் சேறல் சிந்தியாய் பேர்த்தி டாதுனைப் பிடித்து வன்மையால் ஈத்துப் போகின்றேன் சரத மீதரோ.	18
1568	முடிவில் ஆற்றலார் மூவர் யாவருந் தடைசெய் கிற்பினுஞ் சமரின் ஏற்பினும் விடுவன் அல்லன்யான் விரைவி னிற்கொடே படர்வன் அன்னது பார்த்தி மேலெனா.	19
1569	வெய்யள் அவ்வயி ராணி மென்கரங் கையிற் பற்றியே கடிதின் ஈர்த்துராய் மொய்யிற் போயினாள் முரணி லாதவள் ஐய கோவெனா அரற்றல் மேயினாள்.	20
1570	பாவி தீண்டலும் புலம்பிப் பைந்தொடி ஆவி போந்தென அவச மாகியே ஓவி லாததொல் லுணர்வு மாய்ந்தனள் காவி யொண்கணீர் கலுழத் தேம்பினாள்.	21
1571	ஐயர் கையில்வந் தவுண ரைச்செறுந் துய்ய தீம்படை* தோகை கண்ணுறா வெய்ய சூர்கிளை வீட்ட வந்தென மையு லாயகண் வாரி மிக்கதே. (* ஐயர் - அந்தணர்கள். அவுணர் - இங்குச் சந்தியா காலத்தில் இடையூறு புரியும் மாந்தேயர் என்னும் அசுரர்கள். தீம்படை - இங்கு வருணாஸ்திரங்கள். )	22
1572	காசி பன்தருங் கலதி கூற்றுவன் பாச மன்னகைப் பட்டு விம்மினாள் வாச வன்றனி மனைவி வெங்கொலைப் பூசை வாய்ப்படும் புள்ளின் பேடைபோல்.	23
1573	நாரி லாதவள் நலிந்து கொண்டனள் பேரும் எல்லையில் பேதுற் றேயுளஞ் சோரு கின்றவள் சுற்று நோக்கியே யாருங் காண்கிலள் அரற்றல் மேயினாள்.	24


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1573
-----


36. மகாகாளர் வரு படலம் (1574 - 1603)


1574	பையரா அமளி யானும் பரம்பொருள் முதலும் நல்கும் ஐயனே யோலம் விண்ணோர்க் காதியே யோலம் செண்டார் கையனே யோலம் எங்கள் கடவுளே யோலம் மெய்யர் மெய்யனே யோலம் தொல்சீர் வீரனே யோலம் ஓலம்.	1
1575	ஆரணச் சுருதி யோர்சார் அடலுருத் திரனென் றேத்துங் காரணக் கடவுள் ஓலம் கடல்நிறத் தெந்தாய் ஓலம் பூரணைக் கிறைவா வோலம் புட்கலை கணவா வோலம் வாரணத் திறைமேற் கொண்டு வரும்பிரான் ஓலம் என்றாள்.	2
1576	ஒய்யெனச் சசியிவ் வாற்றால் ஓலிட அதுகேட் டெங்கள் ஐயனைக் குறித்துக் கூவி அரற்றுவாள் போலு மென்னா மையினைத் தடுத்துச் சிந்து மருத்தென வந்தா னென்ப வெய்யரிற் பெரிதும் வெய்யோன் வீரமா காளன் என்போன்.	3
1577	சாத்தன தருளின் நிற்குந் தானையந் தலைவன் வானோர் வேத்தவை யான வெல்லாம் வியத்தகு வீரன் உந்தி பூத்தவன் முதலோர் யாரும் புகழவெவ் விடத்தை யுண்டு காத்தவன் நாமம் பெற்றோன் காலற்குங் காலன் போல்வான்.	4
1578	இருபிறை ஞெலிந்திட் டன்ன இலங்கெழில் எயிற்றன் ஞாலம் வருமுகில் தடிந்தா லென்ன வாள்கொடு விதிர்க்குங் கையன் உருமிடிக் குரல்போல் ஆர்க்கும் ஓதையன் உரப்புஞ் சொல்லன் கரவிழைத் தெங்ஙன் போதி நில்லெனக் கழறி வந்தான்.	5
1579	கொம்மென வந்த வீரன் கூவிய சசியை நோக்கி அம்மனை அழுங்கல் வாழி அசமுகி யெனும் வெய்யாட் கிம்மியின் துணையும் அஞ்சேல் ஈண்டுனைத் தீண்டு கின்ற கைம்முறை தடிந்து வல்லே விடுவிப்பன் காண்டி யென்றான்.	6
1580	வீரன துரையைக் கேளா மெல்லியல் அணங்கின் நல்லாள் பேரிடர் சிறிது நீத்துப் பெயலுறு துவலை தூங்கு மாரியின் செலவு கண்ட வளவயற் வைங்கூழ் போல ஆருயிர் பெற்றாள் மற்றை அசமுகி அவனைக் கண்டாள்.	7
1581	ஓவரும் புவனம் யாவும் ஒருங்குமுத் தொழிலும் ஆற்றும் மூவருந் துறக்கம் வைகும் முதல்வனுந் திசைகாப் பாளர் யாவரும் என்முன் நில்லார் ஈண்டெனை இகழ்ந்து சீறித் தேவர்தங் குழுவி னுள்ளான் ஒருவனோ செல்வ னென்றாள்.	8
1582	வெறித்திடு கண்ணில் நோக்கி வெவ்விதழ் அதுக்கி வல்லே கறித்தனள் வயிற்றின் மாலை கறகற கலிப்ப ஆர்த்தது முறித்திவன் தன்னை யுண்டு முரண்வலி தொலைப்ப னென்னாக் குறித்தச முகத்தி நிற்பக் குறுகினன் திறல்சேர் வீரன்.	9
1583	தட்டறு நோன்மை பூண்ட சசிதனைத் தமிய ளென்றே பட்டிமை நெறியாற் பற்றிப் படருதி இவளை யின்னே விட்டனை போதி செய்த வியன்பிழை பொறுப்பன் நின்னை அட்டிடு கின்ற தில்லை அஞ்சலை அரிவை யென்றான்.	10
1584	கேட்டலும் உருத்திவ் வார்த்தை கிளத்தினை நின்னை யாரே ஈட்டுடன் இவளைப் போற்றென் றிப்பணி தலைதந் துள்ளார் வேட்டனன் அவரைக் கேட்ப விளம்புதி யென்றாள் முந்தூழ் மாட்டுறு கனலி யென்னத் தன்குலம் முடிப்பான் வந்தாள்.	11
1585	தாரணி முதல மூன்றுந் தலையளி புரிந்து காப்பான் காரணி செறிந்துற் றன்ன கரியவன் கடவுள் வௌ¢ளை வாரண முடைய ஐயன் மற்றிது பணித்தான் என்பேர் வீரரில் வீரனான வீரமா காளன் என்றான்.	12
1586	என்றலும் அனைய வாய்மை இந்திரன் தனக்கும் ஈசன் பொன்றிரண் மார்பன் நல்கும் புதல்வற்கும் பொதுமைத் தாகி நின்றது வாகத் தேவர் நிருதரால் வருந்தும் ஊழாற் சென்றவன் மகவான் ஏவ லாளெனச் சிந்தை செய்தாள்.	13
1587	புந்தியில் இதனை யுன்னிப் பொள்ளெனச் சினமீக் கொள்ள இந்திரன் தொழுவன் கொல்லாம் எனையிடை தடுக்கு நீரான் சிந்துவன் இவனை யென்னாச் செங்கையிற் சூலந் தன்னை உந்தினள் அதுபோய் வீரன் உரனெதிர் குறுகிற் றன்றே.	14
1588	குறுகிமுன் வருத லோடுங் குரூஉச்சுடர் அங்கி மூன்றும் முறையினோ ரிடையுற் றன்ன முத்தலைப் படையைக் காணூஉ அறைகழல் வீரன் தொன்னாள் அங்கியை அட்ட தேபோல் எறிகதிர் வாளால் மைந்தன் இருதுணி படுத்தி னானே.	15
1589	படுத்தலும் மணிகள் நீலப் பையரா உமிழ்ந்த தென்னக் கடித்திடும் எயிற்றுப் பேழ்வாய்க் கருங்கணம் அழல்கான் றென்ன விடித்திடு கொண்மூ வின்பால் எழுந்தமின் னென்ன அன்னாள் விடுத்திடு சூல வைவேல் வெவ்வழல் பொழிந்த தன்றே.	16
1590	காலத்தின் உலகம் உண்ணக் கடலுறு வடவை தானே ஆலத்தை மீது பூசி அசமுகி கரத்திற் கொள்ளச் சூலத்தின் அமைந்த தம்மா சோதனை கொடுப்ப னென்னாச் சீலத்தின் மிக்கோன் கூர்வாள் செந்தழல் பொழிவித் தன்றே.	17
1591	சூளினார்த் தெறியும் வீரன் சுடர்கொள்முத் தலைவேல் தன்னை வாளினால் தடித லோடும் மறிமுகத் தணங்கு சீறிக் கேளினால் தனது பாங்கிற் கிடைத்ததுன் முகிகைச் சூலங் கோளினாற் கடிது வாங்கிக் கூற்றனும் உட்க ஆர்த்தாள்.	18
1592	வசிகெழு சூலம்பற்றி மருத்துவன் துணைவி யான சசிதனை இகுளை யாகுந் தையல்தன் கரத்திற் சேர்த்தி நிசியின் பாந்த ளோடு நெடுங்கதிர் நேர்புக் கென்ன விசையொடு கொடியள் சென்றாள் வீரமா காளன் தன்மேல்.	19
1593	ஒற்றைமுத் தலைவேல் தன்னை ஒப்பிலான் மரும மீது குற்றிய முன்னி நீட்டிக் குறுகினள் அமர்செய் போழ்திற் கற்றையஞ் சுடர்க்கூர் வாளாற் காவலன் எறித லோடும் இற்றது சூலங் கண்ட அசமுகி இடைந்து போனாள்.	20
1594	இடைந்தனள் ஏகி ஆண்டோர் இருங்கிரி பறித்திட் டின்னே முடிந்தனை போலு மென்னா மொய்ம்புடன் அவன்மேல் ஓசசத் தடிந்தனன் தடித லோடுந் தாரைவாட் படையும் வல்லே ஒடிந்தது கொடியள் காணா ஒல்லொலிக் கடல்போல் ஆர்த்தாள்.	21
1595	வீரமம காள கேண்மோ வேதனே ஆதி விண்ணோர் ஆரும்வந் தாசி கூற அகிலமும் ஆளு கின்ற சூரனாம் எமது முன்னோன் தோளிடை உய்ப்பக் கொண்டு பேருவன் இவளை யோராய் விலக்கினை பேதை நீராய்.	22
1596	தடுத்திடல் முறைய தன்றால் தாரகன் தானை வீரர் அடுத்திடிற் படுப்பர் கண்டாய் அன்றியும் யானே நின்னை எடுத்தனன் மிசைவன் துய்க்கின் இரும்பசி யுலவா தென்னா விடுத்தனன் உய்ந்து போதி விளிவுறேல் எளியை யென்றாள்.	23
1597	பாதகி இனைய மாற்றம் பகர்தலும் வீரன் கேளா வேதியின் நினது சூலப் படையிற எறிந்தேன் நின்னை மாதென அடாது நின்றேன் மற்றிதை உணர்ந்து வல்லே போதியால் இவளை விட்டுப் போக்கலை கரத்தை யென்றான்.	24
1598	என்றலுங் கொடியள் கேளா ஈங்கிவன் வாளு மின்றி நின்றனன் இவனொ டேபோர் நேருதல் நெறிய தன்றால் அன்றியும் இவனை வெல்லல் அரிதினிச் சசியைக் கொண்டு சென்றிடல் துணிபா மென்னாத் திரும்பினள் சேடி தன்பால்.	25
1599	துன்முகி யாகி நின்ற துணைவிதன் சிறைப்பட் டுள்ள பொன்மிகும் யாணர் மேனிப் புலோமசை தனைத்தான் பற்றிக் கொன்மலி அம்பொன் மேருக் குவட்டினைக் கொடுபோங் காலின் வன்மையி னோடு கொண்டு மறிமுகத் தணங்கு போனால்.	26
1600	போகலும் அதனை ஐயன் பொருநரில் தலைவன் பாரா ஏகுதி போலும் நில்லென் றெய்தியே உடைவாள் வாங்கிச் சேகுறு மனத்தாள் கூந்தல் செங்கையாற் பற்றி யீர்த்துத் தோகையைத் தொட்ட கையைத் துணித்தனன் விண்ணோர் துள்ள.	27
1601	இருட்டுறு பிலத்துற் றோரை எடுத்துவௌ¢ ளிடையிட் டென்ன மருட்டுறு மதிய ளாகி வருந்திய சசியென் பாளை அருட்டிறத் தோடு வீடு செய்துபின் அவுண மாதை உருட்டினன் றனது தாளால் உருமென உதைத்துத் தள்ளி.	28
1602	அயமுகி வீழ்த லோடும் அழுங்கியே அயலின் நின்ற வயமிகு துன்மு கத்து மங்கைதன் கரத்தி லொன்றைச் செயிரறு சசியை நீயுந் தீண்டினை போலு மென்னாத் துயல்வரு தொடையல் வீரன் துணித்தனன் சோரி பொங்க.	29
1603	வேறு மதர்த்திடு துன்முகி வன்கை வாளினாற் சிதைத்திடு மொய்ம்புடைச் சேனை காவலன் உதைத்தனன் அனையளும் ஓவென் றேயுளம் பதைத்தனள் புலம்பியே படியில் வீழவே.	30


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1603
-----


37. அசமுகி சோகப் படலம் (1604 - 1633)


1604	அறைபடு கழலினான் அவுண மாதர்கை எறிதலுங் குருதிநீர் எழுந்த தன்மையால் திறல்கெழு வெய்யசூர் திருவைச் சுட்டிடுங் குறைபடு ஞெகிழியின் கோலம் போலுமே.	1
1605	திரைந்தெழு குடிஞைபோல் குருதி சென்றிடக் கரந்துமி படுதலுங் கவன்று வீழ்ந்தனள் வருந்தினள் அரற்றினள் மறிமு கத்தினாள் விரிந்திடு கனலுடை வேலை போன்றுளாள்.	2
1606	மருண்டனள் பதைத்தனள் மறித்த கையினள் வெருண்டனள் நிலனுற வியன்கை எற்றினள் உருண்டனள் வெரிநுடன் உரமுந் தேய்வுறப் புரண்டனள் செக்கரிற் புயலிற் றோன்றுவாள்.	3
1607	புரந்தரன் தேவியைப் பொம்மெ னப்பிடித் துரந்தரு வாயிலிட் டுண்பன் ஈண்டெனா விரைந்தெழும் சென்றிம் மீளும் வீழ்ந்திடும் இருந்திடும் சாய்ந்திடும் இரங்குஞ் சோருமே.	4
1608	கடித்திடும் இதழினைக் கறைகண் மீச்செலக் குடித்திடும் உமிழ்ந்திடும் குவல யத்திரீஇத் துடித்திடும் பெயர்ந்திடும் துளக்குஞ் சென்னியை இடித்தெனக் கறித்திடும எயிற்றின் மாலையே.	5
1609	திகைத்திடும் நன்றுநஞ் செய்கை ஈதெனா நகைத்திடும் அங்குலி நாசி யில்தொடும் புகைத்தென உயிர்த்திடும் புவியைத் தாள்களால் உகைத்திடும் புகையழல் உமிழும் வாயினால்.	6
1610	உம்மென உரப்பிடும் உருமுக் காண்றென விம்மெனச் சினத்திடும் எரிவி ழித்திடுந் தெம்முனைப் படையடுஞ் சேனை வீரனை விம்மிதப் படுமுடல் வியர்க்கும் வௌ¢குமே.	7
1611	அற்றிடு கரத்தினை அறாத கையினால் தெற்றென எடுத்திடும் தெரிந்து நோக்கிடும் ஒற்றிடும் விழிகளில் உகுக்குஞ் சோரிநீர் இற்றெவர் பட்டனர் என்னின் என்னுமே.	8
1612	வீவதே இனியெனும் வினையி னேன்றனக் காவதோ இ·தெனும் ஐய கோவெனும் ஏவரும் புகழ்தரும் எங்கள் அண்ணர்பாற் போவதெவ் வாறெனப் புலம்பு கொள்ளுமே.	9
1613	காசினி தனில்வருங் கணவர் கைதொடக் கூசுவ ரேயெனுங் குறிய பங்ககெனப் பேசுவ ரேயெனும் பிறரும் வானுளோர் ஏசுவ ரேயெனும் என்செய் கேனெனும்.	10
1614	தேவர்கள் அனைவருஞ் சிந்தித் தென்கரம் போவது புணர்ந்தனர் பொன்று வேன்இனி ஆவதன் முன்னரே அவரை யட்டுல கேவையும் முடிப்பனென் றெண்ணிச் சீறுமே.	11
1615	பாருயிர் முழுவதும் படுத்தி டோவெனும் ஆரழல் வடவையை அவித்தி டோவெனும் பேருறு மருத்தினைப் பிடித்தி டோவெனும் மேருவை அலைத்தனன் வீட்டு கோவெனும்.	12
1616	பீளுறும் எழிலிகள் பிறவும் பற்றியே மீளரி தெனும்வகை மிசைந்தி டோவெனும் நாளினை முழுவதும் நாளு டன்வருங் கோளினை முழுவதுங் கொறித்தி டோவெனும்.	13
1617	சீர்த்தகை இழந்தியான் தெருமந் துற்றது பார்த்திக ழுங்கொலஇப் பரிதி வானவன் ஆர்த்திடுந் தேரொடும் அவனைப் பற்றியே ஈர்த்தனன் வருவதற் கெழுந்தி டோவெனும்.	14
1618	கண்டதோர் பா¤தியைக் கறித்துச் சூழ்ச்சிசெய் அண்டர்கள் யாரையும் அடிசி லாகவே உண்டெழு கடலையும் உறிஞ்சிக் கைபுறத் தெண்டிரை தனிற்கழீஇத் திரும்பு கோவெனும்.	15
1619	செந்நலம் நீடிய தென்னங் காயிடைத் துன்னிய தீம்பயன் சுவைத்திட் டாலெனப் பின்னுறு மதியினைப் பிடித்துக் கவ்விமெய் இன்னமிர் தினை நுகர்ந் தெறிகெ னோவெனும்.	16
1620	இந்திரன் களிற்றினை ஏனைத் தந்தியைச் செந்துவர்க் காயெனச் சேர வாய்க்கொளா ஐந்தரு இலைகளா அவற்றுள் வெண்மலர் வெந்துக ளாக்கொடு மிசைகெ னோவெனும்.	17
1621	தாக்குகோ பணிகளைத் தலைகி ழக்குற நீக்குகோ பிலம்படு நிலயத் தோரையுந் தூக்குகோ புவனியைச் சுழற்றி மேலகீழ் ஆக்குகோ மாலென அருந்து கோவெனும்.	18
1622	வேறு ஆரும் அச்சுற இனையன அசமுகி வெய்யாள் சூரன் தங்கைமா லுளத்தினள் இறப்பது துணிவாள் பேரிடும் பையள் தொலைவுறா மானமே பிடித்தாள் வீர வன்மையள் ஆதலின் உரைத்தனள் வெகுண்டாள்.	19
1623	வெகுளு மெல்லையில் கண்டனள் துன்முகி வெய்ய தகுவர் தங்குலத் துதித்தனள் ஆயினுந் தகவின புகுதி சால்புணர் புந்தியள் ஆதலிற் பொருக்கென்று இகுளை முந்துற வந்தனள் இனையன இசைத்தாள்.	20
1624	வைய மென்செயும் வானக மென்செயும் மற்றைச் செய்ய வானவர் என்செய்வர் வரைகளென் செய்யும் ஐய மால்கடல் பிறவுமென் செய்திடும் அவனால் கையி ழந்திடின் உலகெலாம் முடிப்பது கடனோ.	21
1625	பாரும் வானமுந் திசைகளும் பல்லுயிர்த் தொகையுஞ் சேர வேமுடித் திடுவதை நினைந்தனை செய்யின் ஆரும் நின்றனை என்செய்வர் அவையெலா முடைய சூர னேயுனை முனிந்திடும் அவன்வளந் தொலையும்.	22
1626	ஆத லான்மனத் தொன்றுநீ எண்ணலை அவுணர் நாத னாகிய வெய்யசூர் முன்னுற நாம்போய் ஈதெ லாஞ்சொலின் இமையவர் கிளையெலா முடிக்கும் போத லேதுணி வென்றனள் பின்னரும் புகல்வாள்.	23
1627	வேறு ஞானமில் சிறுவிதி நடாத்தும் வேள்வியில் வானவர் தங்களின் மடந்தை மார்களில் தானவர் தங்களில் தத்தம் மெய்களில் ஊனமில் லோரையாம் உரைக்க வல்லமோ.	24
1628	நினைவருங் கண்ணுதல் நிமலற் கேயலால் அனையனை அடைதரும் அறிஞர்க் கேயலால் எனைவகை யோர்க்கும்எவ் வுயிர்க்கும் ஏற்பதோர் வினைபடும் இழிதுயர் விட்டு நீங்குமோ.	25
1629	ஆகையின் மங்கைநீ அரற்றல் வௌ¢கியே சோகமுங் கொள்ளலை துயரும் இன்பமும் மோகமும் உயிர்க்கெலாம் முறையிற் கூடுமால் ஏகுதுங் எழுகென இயம்பித் தேற்றினாள்.	26
1630	வேறு மொழிந்து துன்முகி தௌ¤த்தலும் நன்றென முன்னா எழுந்து துண்ணென அசமுகி என்பவள் இலதாய்க் கழிந்த துன்பொடு நின்றதோர் சசியினைக் காணூஉ அழிந்த மானவெந் தீச்சுட இனையன அறைவாள்.	27
1631	துப்பு றுத்திய அண்டங்கள் யாவினுஞ் சூரன் வைப்பு றுத்திய திகிரியும் ஆணையும் வழங்கும் இப்பு றத்தினில் ஔ¤ப்பினும் இதுவன்றி அண்டத் தப்பு றத்தினில் ஔ¤ப்பினும் பிழைப்புமக் கரிதே.	28
1632	மறைத லுற்றிடும் இந்திரன் தன்னைஇவ் வனத்தின் உறைத லுற்றிடும் உன்றனை ஒழிந்தவா னவரை இறைத னிற்பற்றி ஈர்த்துப்போய் என்னகர் தன்னில் சிறைப டுத்துவன் திண்ணமெங் கோமகன் செயலால்.	29
1633	உங்கள் தம்மையான் சிறைபடுத் தேன்எனின் உலகம் எங்கு மாள்கின்ற சூரபன் மாவெனும் இறைவன் தங்கை யன்றியா னெனதுரந் தனிலெழுந் தனவுங் கொங்கை யன்றியான் பேடியே குறிக்கொளென் றகன்றாள்.	30


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1633
-----


38. இந்திரன் மீட்சிப் படலம் (1634 - 1642)


1634	அகல நின்றதோர் வீரமா காளனாம் அடலோன் உகவை யோடுறு சசியினை நோக்கிநின் னுளத்தில் தகுவர் தங்களுக் கஞ்சலை அன்னையுன் தலைவன் புகுதும் எல்லையும் அளிப்பன்ஈண் டுறைகென்று போனான்.	1
1635	போன காலையிற் புலோமசை அடவியம் புறனோர் மானி னம்பிரிந் தற்றென அவ்வனம் வைகிக் கோன வன்வினை முற்றிய நோற்றனள் குறிப்பால் ஆன பான்மையை நாரத முனிவரன் அறிந்தான்.	2
1636	மேலை வௌ¢ளியம் பருப்பதந் தனில்விரைந் தேகிச் சீல விண்ணவர் தம்முடன் சிவனடி பரவக் கால மின்றியே இருந்திடும் இந்திரன் கடைபோய் ஞாலம் வைகிய புலோமசைக் குற்றவா நவின்றான்.	3
1637	நவின்ற வாசகங் கேட்டலும் மகபதி நனியுட் கவன்று தேறியே முனிந்துபின் இறையருள் கருதி அவன்றன் மாமுறை தூக்கியே தன்னைநொந் தழுங்கித் துவன்ற தேவரோ டெழுந்தனன் அரன்புகழ் துதித்தே.	4
1638	வந்து நந்தியெம் மடிகளின் அடிமுறை வணங்கி அந்த மில்பகல் வேலைநோக் குற்றனம் அமலன் சிந்தை செய்தெமை யருள்புரிந் திடுகிலன் தீயேம் முந்தி யற்றிய தீவினைப் பகுதியை முன்னி.	5
1639	கைம்மை யாம்பெயர் அணங்கினோர் பெறாவகை கறுத்த செம்மை யா£களத் தெம்பிரான் எமக்கருள் செய்வான் பொய்ம்மை தீர்தவம் இயற்றிட நிலமிசைப் போதும் எம்மை யாங்கருள் புரிந்தனை விடுத்தியென் றியம்ப.	6
1640	நன்று போமென நந்தியெம் பெருந்தகை நவிலத் துன்று வானவர் தம்மொடுங் கழுமலந் துன்னி நின்ற வீரமா காளனைக் கண்டனன் நேர்போய்ச் சென்று புல்லியே முகமன்ஓர் அளப்பில செப்பி.	7
1641	போதி ஐயவென் றனையனை ஐயன்பாற் புகுத்தி மாது நோற்றுழிக் குறுகியே அவள்துயர் மாற்றிக் கேதம் எய்திய அசமுகி சூளுரை கேளா ஏது செய்வதென் றுன்னினன் இமையவர்க் கிறைவன்.	8
1642	சுடர்ப்பெ ருங்குலி சத்திறை சூழ்ந்தனன் துணியா அடுத்த மங்கையை யுடன்கொடே விரைந்தவண் அகன்று புடைக்கண் வந்திடுங் கடவுளர் தம்மொடும் புராரி எடுத்த வார்சிலைப் பொற்றையிற் கரந்தனன் இருந்தான்.	9


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1642
-----


39. சூரன் அரசிருக்கைப் படலம் (1643 -1669)


1643	இன்ன பான்மையின் மகபதி இருந்தனன் இப்பால் முன்ன மேகிய அசமுகி வெய்யதுன் முகத்தாள் தன்னொ டேகியே மகேந்திரத் தனிநகர் அடைந்தாள் அன்ன காலையிற் சூரன்வீற் றிருந்தவா றறைவாம்.	1
1644	வேறு மீயுயர் கின்ற விண்ணினின் றிழிந்த விழுமிய மேதினி வரைப்பின், ஆயிர கோடி கொண்டவண் டத்தில் ஆடகப் பித்திகை அவற்றுள், தீயன விலக்கி நல்லன எடுத்துத் திசைமுகத் தவர்கள் செய் தென்ன, ஓய்வற விளங்கு தபனியப் பொதுவொன் றொராயிரம் யோசனை யுறுமே.	2
1645	இத்தரை யுளதாந் தொல்லைஅண் டத்தில் இடையிடை எய்தியே இலங்கும், அத்தமால் வரைகள் கைபுனைந் தியற்றி அம்புயா சனர் பலர் கூடி, வைத்தெனச் சூரன் அரசியல் நடாத்தும் மன்றினில் ஆயிர கோடி, பத்தியின் நிறுவும் ஆடகத் தூணம் பரந்ததப் பருமையார் பகர்வார்.	3
1646	தொல்லையன் டத்தின் கண்டொறுங் கெழீஇய சுவணமா தரையெலாந் தொகைசெய், தல்லன விலக்கி நல்லன தெரிந்தே அமைத்த போல் அணிபெறு நிலத்தில், ஒல்லுறு புடையில் உம்பரில் அங்கண் உலப்பிலாக் குலகிரிக் குழுவிற், பல்லிருந் துணிசெய் தணிபடுத் தென்னப் பன்னிற ஓவியம் பயிலும்.	4
1647	பொன்னுலா அண்டத் தும்பர்க டோறும் பொருந்திய செக்கர்வான் புராரி, தன்னதா ணையினால் ஒருங்குசூழ்ந் தென்னத் தண்மலர் விதானமீத் தயங்கப், பன்னிரு கோடி யாகியெங் கணுஞ்சூழ் பகலவர் சிலவரே யன்றி, அன்னவர் பலரும் பணியிலுற் றென்ன அணி மணிக் கண்ணடி ஔ¤ரும்.	5
1648	மண்ணுலா அண்டத் திரவிகள் என்றூழ் வரம்பிலா மதிகளின் உளவாந், தெண்ணிலாக் கற்றை ஐம்பரு நிறத்த செல்லினம் யாவையுஞ் செறிந்தே, அண்ணலார் மேலைக் கம்பலஞ் சூழ்போய் அமர்ந்தென ஆயிடைக் கவரி, எண்ணிலா தனவும் ப·றுகிற் குழுவும் இடைவிராய் மிடைவன எங்கும்.	6
1649	பரக்குறும் அண்டந் தொறுந்தொறும் உளவாம் பகலினைப் பரிமுகத் தெரியின், உருக்கியொன் றாக்கித் தவிசென இயற்றி ஔ¤றுதா ரகையவட் குயிற்றித், தருக்குறு கின்ற மதிகளை மடங்கல் தகவுசெய் திருத்திய தென்னத், திருக்கிளர் அவையத் தவுணர்கோன் இருப்பச் சிறந்ததோர் அரியணை திகழும்.	7
1650	ஆனதோர் மன்றத் தரியணை மிசையே ஆயிர கோடியண் டத்தின், மேனிமிர் வடவை அங்கியும் விடமு மிசைந்தழி யாநெறி மேவித், தானவர் பரவக் கூற்றெலா மொன்றாய்த் தணப்பில்பேர் அணிகலந் தயங்க, வானிமிர்ந் துற்றா லென்னவெஞ் சூர மன்னவர் மன்னன்வீற் றிருந்தான்.	8
1651	மேலைநாள் அமலன் உதவுபல் லண்டம் மேவர நடாத்துதொல் லாணைக, கோலொடு வௌ¤ய சீர்த்திகள் முழுதுங் குறுகியே ஈருருக் கொண்டு, பாலுற வந்து நின்றதே யென்னப் பாங்கரில் அவுணர்கள் தாங்கும், வாலிய துணைசேர் தவளவெண் கவிகை மாமதிக் கடவுளை மலைய.	9
1652	காருறழ் படிவத் துவரிகள் அனைத்துங் கண்ணகன் பாற்கடல் முழுதும், ஈருரு வெய்தி யெழுந்துமே லோங்கி இருந்தென வைகலுஞ் செலுமத், தாரக விறலோன் ப·றலைச் சீயத் தலைமையான் சார்ந்தயல் இருப்ப, ஆரழல் உருவப் பண்ணவ ரேபோல் அமைச்சருங் குமரரும் அமர.	10
1653	எவ்வெலா அண்டத் துறைதரு மருத்தும் இரும்புனற் கிறைவரு மாகிச், செவ்விதின் ஒருங்கித் தத்தமில் உலவாச் சீகரம் படுபனி சிதறி, அவ்வயின் வேண்டும் அளவையிற் பலவாய் அவனடி பணிந் தெழுந் திறம்போல், மைவரை யனைய அவுணா¢கள் இரட்டும் வாலிய கவரிகள் வயங்க.	11
1654	உரைத்திடும் அண்டந் தொறுந்தொறும் உள்ள உம்பரில் இயக்கர் கோன் உலகில், தரைப்பெரு வரைப்பில் பிறவிலுள் ளதனில் தவறிலா அறபுதத் தனவாத், தெரித்தனர் எடுத்துப் பொதிந்தென நறிய திரையன்மெல் லிலைதுவர்ப் பழுக்காய், விரைத்திடு சுண்ணங் கொள் கலம் பரியா வினைமுறை யோர்பலர் விரவ.	12
1655	நின்றதோ ரேனை அருக்கருட் சிலரை நீரமுய்த் துள்ளகோ டிகமேற், பொன்றரை யுழியின் மணிசொரிந் தென்னப் புகட்டுறு தம்பலக் களாசி, மன்றதொல் லறிவர் திருத்தினர் பொருவ மற்றவை அவுணர்க ளேந்தித், துன்றிருந் துவர்க்கா யடைபிற பரிக்குந் தொழுவர்தங் குழுவொடு துவன்ற.	13
1656	ஆழியங் கிரியிற் கதிர்மணி வெயிலும் அன்னது சூழ்ந்தபேர் இருளும், வாழிய அமுதும் உவரியும் அல்லா வாரிதி யும்பல மணியும், ஊழியி னிறுதி அமையமே லெல்லாம் ஒன்றிய தென்னமுன் னிருபால், கேழுறு பின்னர் அவுணர்மாத் தலைவர் கிளையொடு துவன்றினர் கெழும.	14
1657	மின்னவிர் விசும்பின் அகட்டினை அளவி வெண்மதிக் கடவுண்மெய் யணுகிப், பின்னுறும் அமுத நீர்க்கடல் திளைத்துப் பெரும்புறப புணரியிற் படியா, இந்நில மருங்கில் வானகத் துள்ள எழின்மலர்க் காவுதோ றுலாவித், தன்னொலி யின்றி மென்மெல அசைந்து தண்ணென வசந்தன்முற் சார.	15
1658	விண்படு நிறைநீர்ப் புதுமதிக் கடவுள் வியன்பனித் துவலையைத் துற்றுக், கண்படு துறக்கத் தண்டலைப் பொதும்பிற் காமரம் போதிடைக் கவிழ்த்தி, எண்படு பன்னாள் கழித்தபின் கவர்ந்தே எழிலிகள் கரந்துநின் றீண்டைத், தண்பனி உறைப்பிற் கண்ணுறாத் துவலை தணப்பறச் சிதறிடத் தம்மில்.	16
1659	தேனனர் ஐம்பால் உருப்பசி அரம்பை திலோத்தமை மேனகை முதலாம், வானவர் மகளிர் இயக்கர்தம் மகளிர் வலிகெழும் அரக்கர் தம் மகளிர், தானவர் மகளிர் விஞ்சையர் மகளிர் சாரணர் சித்தர்தம் மகளிர், ஏனையர் மகளி ரியாவரும் வெவ்வே றியற்படு களிநடம் இயற்ற.	17
1660	ஐந்திறத் துருவங் காலையில் உரைப்பான் அமையமின் றாகியே தேவா, வந்தொரு புடையில் ஒதுங்கினன் இருப்ப மற்றவன் உதவுறுங் குமரர், நந்துறு பெருநீர்க் குடங்கரிற் கன்னல் நாடினர் நாழிகைப் பறையை, முந்துற விரட்டிப் பதந்தொறுஞ் சென்று முறை முறை உரைத்தனர் திரிய.	18
1661	தேர்த்திடும் உழுவைச் சூழலிற் சிலமான் சென்றென அவுணர்தஞ் செறிவில், வேர்த்துடல் பதைப்ப வரும்பல முனிவர் வேறுவே றாசிகள் இசையா, ஆர்த்திடும் ஒலியாற் கேட்டில வாமென் றஞ்சினர் அவருறு புலத்தைப், பார்த்திடுந் தோறும் வாழ்கெனப் பரவிப் பாணியை விரித்தனர் நிற்ப.	19
1662	திருக்கிளர் பொன்னாட் டிந்திரன் அல்லாத் தேவர்கள் யாவரும் அவுணர், நெருக்கினர் உந்த ஏகிநேர் புகுவோர் நெடுங்கடை காறுமுன் றள்ள, வெருக்கொடு சென்று மீண்டுமற் றாகி வியன்கடை காவலர் புடைப்பத், தருக்குறும் அவையங் காணிய பெறாது தம்முளங் குலைந்தனர் திரிய.	20
1663	வெற்றவெங் கதத்தர் அவுணர்கஞ் சுகிசேர் மெய்யினர் வெறுக் கையஞ் சூரல், பற்றிடு சுரத்தர் செல்லெனுந் தெழிப்பர் பனிப்பிறை எயிற்றர் பல்லிமையோர், பொற�