"To us all towns are one, all men our kin. Life's good comes not from others' gift, nor ill Man's pains and pains' relief are from within. Thus have we seen in visions of the wise !." - Tamil Poem in Purananuru, circa 500 B.C

Home

Whats New

Trans State Nation

Tamil Eelam

Beyond Tamil Nation

Comments

Search

Home > Unfolding Consciousness > Spirituality & the Tamil Nation >  கந்த புராணம் - Kantha Puranam >  பாயிரம் (1-352) & உற்பத்திக் காண்டம் (353-725) >  உற்பத்திக் காண்டம் (726- 1328)  >  உற்பத்திக் காண்டம் (1329- 1783) > அசுர காண்டம் (1 - 925 ) > அசுர காண்டம் (926 - 1497) > அசுர காண்டம் (1498 - 1929) > மகேந்திர காண்டம் (1 - 639) > மகேந்திர காண்டம் (640 - 1170) > யுத்த காண்டம் (1 - 456) > யுத்த காண்டம் (457 - 876) >  யுத்த காண்டம் (877 - 1303) > யுத்த காண்டம் (1304 - 1922) > யுத்த காண்டம் (1923 - 2397) > யுத்த காண்டம் (2398 - 2967)

கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் அருளிய
கந்த புராணம் - 2. அசுர காண்டம் படலம் 13-32 (926 - 1497)

kantapurANam of kAcciyappa civAccAriyAr
canto 2 (verses 926 - 1497)

Acknowledgements:
Our Sincere thanks go to Dr. Thomas Malten & colleagues of the Univ. of Koeln, Germany for providing with a transliterated/romanized version of this work and for permissions to release the Tamil script version as part of Project Madurai collections. Our thanks also go to Shaivam.org for the help in the proof-reading of this work in the Tamil Script format. Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland. © Project Madurai, 1998-2006.Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet. Details of Project Madurai are available at the website http://www.projectmadurai.org/ You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.

உ
செந்திலாண்டவன் துணை
திருச்சிற்றம்பலம்

926	திண்டிறன் மாயையின் செம்மல் இத்திறம் அண்டர்தந் துறக்கமேல் அடைந்த காலையிற் பண்டிமை யோர்களாற் படருந் தானவர் கண்டனர் மகிழ்ந்தனர் களிப்பின் மூழ்கினார்.	1
927	ஆயவன் வருவதை அவுணர் தம்பெரு நாயகற் கொற்றர்போய் நவில அன்னவன் தூயநல் லமுதினைக் கிடைத்துத் துண்ணென மேயின னாமெனக் களிப்பின் மேயினான்.	2
928	தானையம் படையொடு தகுவர் கோமக னானவெஞ் சூர்பெறும் அளப்பில் ஆக்கமுங் கூனலம் பிறைதவழ குடுமிச் செஞ்சடை வானவன் கருணையும் மணங்கொண் டேகினான்.	3
929	அன்னவன் புகர்தனை யடைந்து நங்குல மன்னனை உற்றிட வல்லை செல்லுவன் முன்னுற ஏகியெம் முறையுஞ் செய்கையும் பன்னுதி யென்றுமுன் படர்வ தாக்கினான்.	4
930	அன்னதோர் காலையில் அவுணர் தேசிகன் முன்னுற மானமேல் முடுகி ஏகலுந தன்னுறு கிளைஞருந் தானும் ஆங்கவன் பின்னுற மன்னவன் பெயர்ந்து போயினான்.	5
931	மாசறு பேரொளி மான மீமிசைத் தேசிகன் விரைவொடு செல்லும் எல்லையில் காசிபன் அருள்மகன் கண்டு சேணிடை ஈசனை யெதிர்ந்தென எதிர்கொண் டேகினான்.	6
932	அஞ்சலி செய்தனன் அவுணன் அத்துணை நெஞ்சக மகிழவொடு நின்று தேசிகன் விஞ்சுக திருவொடு விசயந் தானெனா எஞ்சலில் ஆசிகள் எடுத்துக் கூறினான்.	7
933	ஆயது காலையில் அனையன் பாங்கரின் மேயின அரிமுகன் வேழ மாமுகத் தீயவன் இருவருந் தேரொ டேகியே தூயதோர் புகர்அடி தொழுது போற்றினார்.	8
934	ஏத்திடும் அவர்தமக் கியலு ஆற்றினால் மீத்தகும் ஆசிகள் விளம்பி வேந்தனைப் பார்த்தனன் உனக்கியாம் படுத்து கின்றதோர் வார்த்தையுண் டன்னது வகுத்துங் கேட்டிநீ.	9
935	பங்கமில் காசிபன் பன்னி யாகிய நுங்கையைப் பயந்துளான் நுனித்த கேள்வியான் சங்கையற் றிருந்ததா னவரைத் தாங்கினான் எங்களுக் கோர்துணை யென்னுந் தன்மையான்.	10
936	ஈண்டையில் வாசவன் எதிர்ந்து பற்பகல் மூண்டிடு வெஞ்சமர் முற்றி வீரத்தைப் பூண்டனன் ஆதலிற் புழுங்கி மாரிநாள் மாண்டிடு கதிரென மாழ்கி வைகினான்.	11
937	அத்தகு மேலையோன் அவனி மீமிசை வித்திடு நாறுசெய் விளைவு காணுறா எய்த்திடு நிரப்பினன் என்ன நின்னையே நித்தலும் நோக்கினான் சிறுமை நீங்கவே.	12
938	தவங்கொடு முந்துநீ தழலை வேட்டதுஞ் சிவன்புரி வரங்களுஞ் செப்பக் கேட்டனன் உவந்தனன் ஆகுலம் ஒழித்து வைகினான் நிவந்தன ஆங்கவன் நெடிய தோள்களே.	13
939	பற்றலர் புரமடு பரமன் ஈந்திடப் பெற்றதோர் வரத்தொடு பெயர்ந்திடு யாரையும் வெற்றிகொண் டிவண்வரும் மேன்மை கேட்புறா மற்றுனை அடைந்திட வருகின் றானெனா.	14
940	வன்றிறல அவுணர்கோன் வருதல் காட்டியே புன்றொழில் படுத்திய புகரு ரைத்தலுந் துன்றிய கனைகழற் சூர னென்பவன் நின்றனன் உவகையால் நிறைந்த நெஞ்சினான்.	15
941	ஆர்ந்ததொல் கிளையொடும் அவுணர் காவலன் சேர்ந்தனன் சூரனைச் செங்கையால் தொழாப் பேர்ந்திடும் ஆவியைப் பிரிந்த தோருடல் சார்ந்திடு கின்றதோர் தன்மை என்னவே.	16
942	ஆயிடை வெய்யசூர் அவுணர் கோவினை நீயினி திருத்திகொல் என்ன நீயுளை தீயன அடையுமோ சிறுமை எய்துமோ மேயநுங் குலமுறை விளங்கத் தோன்றினாய்.	17
943	என்றிவை நயமொழி இயம்பி யேபுடை சென்றன மாயையின் செய்ய காதலன் துன்றிய தகுவர்தம் அனிகஞ் சூழதர வென்றியொ டவனிமேல் விரைவின் மீளவே.	18
944	வேறு மண்ணுல கத்தில் வெஞ்சூர் வந்தனன் எனுஞ்சொற் கேளா அண்ணலங் கமலத் தேவும் அமரர் மானும் ஏனை விண்ணவ ராயுள் ளோரும் வியத்தகு முனிவர் யாருந் துண்ணென வந்து மாயோன் துயில்கொளுங் கடலிற் புக்கார்.	19
945	கொய்துழாய் அலங்கல் மோலிக் குழகனைக் குறுகி நின்று கைதொழு திறைஞ்சித் தாங்கள் கனைகழற் சூரன் தன்னால் எய்திடு கின்ற தென்கொல் செப்புதி பெரும வென்றார்.	20
946	அன்றவர் உரைத்த மாற்றம் அச்சுதக் கடவுள் கேளாப் புன்றொழில் தக்கன் வேள்வி புகுந்திடுந் தீமை தன்னால் இன்றிது பொருந்திற் றம்மா யாரிது விலக்கற் பாலார் ஒன்றினிச் செய்யுந் தன்மை கேண்மின்என் றோத லுற்றான்.	21
947	பண்டெயின் மூன்றும் அட்ட பராபரன் வரம்பெற் றுள்ளான் அண்டமெங் கெவையும் வென்றான் ஆதலால் நம்மால் வென்றி கொண்டிடு திறத்தான் அல்லன் கொடியவச் சூரன் தன்னைக் கண்டுசென் றிடுதும் ஈதே காரியம் போலு மென்றான்.	22
948	செங்கம லத்தோ னாதி தேவரும் முனிவர் யாரும் இங்கிது கரும மென்றே இசைந்தன ராகி நிற்ப அங்கவ ரோடு மாயோன் அரவணைப் பள்ளி நீங்கித் துங்கம துடைய தொல்சீர் சூரனைக் காண வந்தான்.	23
949	மருத்துழாய் மவுலி யாதி வானவர் முனிவர் யாருந் திருத்தகு சூரன் நேரே சென்றுநின் றாசி கூறி அருத்திய தாகப் போற்ற அவர்களுட் பதினோர் கோடி உருத்திரர் தொகுதி யானோர் ஒருங்குடன் நிற்பக் கண்டான்.	24
950	கண்டிடும் அவுணர் தங்கள் காவலன் இமையா முக்கண் அண்டர்தம் பெருமான் என்ன அமைந்ததொல் வடிவ முள்ளார் எண்டரு தொகையின் மிக்கார் ஈங்கிவர் யாவ ரென்னத் தண்டுள வலங்கல் மோலிப் பண்ணவன் சாற்றல் உற்றான்.	25


ஆகத் திருவிருத்தம் - 950

951	மன்னவர் மன்ன கேண்மோ மற்றிது புகல்வன் வேதா முன்னொரு கற்பந் தன்னில் மூவகை யுலகும் நல்கித் துன்னுயிர் முழுதும் நல்கித் துண்ணென அகந்தை கொண்டு தன்னையும் பரமென் றுன்னித் தாணுவை அயர்த்தான் அன்றே.	1
952	எந்தையை மறந்து போதன் யாவையும் விதித்த லோடுந் தந்திடும் அளவே யன்றிச் சராசரம் பெருகா வாக நொந்தனன் குறையென் னென்றே நோக்கினன் எமைமுன் ஈன்ற ஐந்தொழில் முதல்வன் தன்னை அயர்த்தனன் போலு மென்றான்.	2
953	இனியவன் அருள்பெற் தன்றி இவ்விதி முடியா தென்னாத் தனயனும் அளவில் காலந் தவம்புரிந் திடவும் முக்கட் பனிமதி முடியோன் அன்னான் பாற்படா தொழிய அந்தோ வினையினேன் முன்னந் தாதை வௌ¤ப்படும் எவன்கொ லென்றான்.	3
954	கழியுடல் புயமேற் கொண்ட கண்ணுதல் உறாத துன்னி இழுதைய ரென்ன ஏங்கி இன்னலுற் றுயிர்த்து வல்லே அழுதனன் மகவென் செய்வான் அன்னதோர் வேலை கண்ணீர் விழவிழ அலகை யாகி மிகவெழுந் தீண்டிற் றன்றே.	4
955	காண்டலும் அலகை ஈட்டங் கருத்திடர் உழப்ப வீழ்ந்து மாண்டனன் போலச் சோர மன்னுயிர்க் குயிராய் நின்ற ஆண்டகை யுணர்வு நல்கி அனையவன் கனவில் நண்ணி ஈண்டினி வருந்தல் மைந்த எழுகெனா அருளிச் செய்வான்.	5
956	மதித்தனை பரமென் றுன்னை மறந்தனை யெம்மை யற்றால் விதித்திறங் கூடிற் றில்லை விரைந்தது முடிய நந்தம் பதத்துளார் தம்மை உன்றன் பாங்குற விடுத்தும் என்றான் உதித்திடல் இறத்த லின்றி உலகளித் துதவும் ஐயன்.	6
957	அந்நெறி கனவிற் காணும் அற்புதத் தெழுந்து வேதன் செந்நெறி பூண்டு வைகிச் சிந்தையில் தேற்ற மெய்தி உன்னலும் அறுவ ரைவர் உருத்திர கணத்தோர் தாதை தன்னரு ளதனால் நெற்றித் தலத்தினும் போந்து நின்றார்.	7
958	நிற்றலும் அவரை நோக்கி நெற்றியந் தலத்தில் நீவிர் உற்றதை எவன்கொ லென்ன உன்செயல் முடியு மாற்றால் மற்றெமை விடுத்தான் நம்பன் ஆதலன் வந்தே மென்றார் பற்றலர் புரமூன் றட்ட பண்ணவன் வடிவங் கொண்டோர்.	8
959	பரமன துருவாய் நின்றோர் பதினொரு வோரும் இவ்வா றருள்செய விரிஞ்சன் கேளா அன்பினால் என்பால் வந்தீர் விரைவுடன் உயிர்கள் தம்மை விதிக்குதிர் என்னத் தத்தம் உருவுபோற் பதினோர் கோடி உருத்திரர் தொகையைத் தந்தார்.	9
960	ஆங்கது தெரிந்து வேதா ஆவிகள் வினைக்கீ டன்றி ரூ¦ங்களிவ் வாறு செய்கை நெறியதன் றென்ன லோடும் ஓங்கிய உருத்தி ரேசர் ஒல்லையெம் பதத்திற் போதும் ஈங்கிவண் உயிரை முன்போல் ஈந்தனை இருத்தி யென்றார்.	10
961	என்றிவை உரைத்துப் போதன் யாவையும் படைப்பான் நல்கி ஒன்றிய உணர்வின் மிக்க உருத்திரர் யாரும் வௌ¢ளிக் குன்றுடை முதல்வன் தொன்னாட் கொடுத்திடும் புவனம் புக்கார் அன்றுதாம் அளித்து ளோரை அமரரோ டிருத்தி ரென்றார்.	11
962	அவனியை அளித்தோன் தன்பால் அடைந்துளார் அண்டந் தன்னில் புவனமே லிருந்தார் அன்னார் புரிந்திடத் தொன்னாள் வந்த பவர்முதல் உருத்தி ரேசர் பதினொரு கோடி யுள்ளார் இவர்சிவ னருளால் வானோர் இனத்துடன் ஈண்டி யுற்றார்.	12


ஆகத் திருவிருத்தம் - 962
---------


15. நகர்செய் படலம் (963 - 980)


963	எனஅரி புகலக் கேளா இன்னதோ நிகழ்ச்சி யென்றான் அனையதற் பின்னர் ஆண்டை அமரர்கம் மியனை நோக்கி வனைகழற் சூர பன்மன் மற்றியாம் உறைதற் கொத்த புனைதிரு நகரம் வல்லே புரிமதி புலவ வென்றான்.	1
964	என்றலுங் கடவுள் தச்சன் இறைஞ்சியே நுமக்குச் செய்யும் வென்றிகொள் மூதூ ருககு வியலிடம் உரைத்தி யென்ன நன்றெனப் புகரோன் தானே நகர்களுக் கெல்லை கூற அன்றவை வினவித் தென்பால் அளக்கரை அடைந்தான் அன்றே.	2
965	ஆசறு கடலி னூடே அயுதமோர் எட்டா யுள்ள யோசனை எல்லை முன்னோன் உறுநக ராகக் கோலிக் காசினி வரைகள் தம்மால் கதுமெனத் தூர்த்து மிக்க பாசறை கொண்டே ஒப்ப அணித்தலம் படுத்துப பின்றை.	3
966	காயுறு கதிர்கள் காஞ்சிக் கம்பைமா நீழல் வைகும் நாயகி நகர மென்ன நாடொறுஞ் சூழு மாற்றால் சேயுயர் விசும்பிற் போகச் செம்பொனால் மதிலைச் செய்து வாயில்கள் நான்க மைத்து ஞாயிலும் வகுத்து நல்கி.	4
967	நாற்பெரு வாயி லூடு மேருவே நண்ணிற் றென்ன மாற்பெருங் கோபு ரங்கள் மணிவெயில் எறிப்ப நல்கி நூற்படும் ஒழுக்கம் நாடி நூறியோ சனையொன் றாகப் பாற்படு மாட வீதி பற்பல அமைத்து மன்னோ.	5
968	முப்புரம் ஒருங்குற் றென்ன மும்மதில் அவற்றுள் நல்கி ஒப்பருந் திருவின் வீதி உலப்பில புரிந்து சோமன் வைப்பெனச் செம்பொன் மாடம் வரம்பில வகுத்து மாதர் மெய்ப்படும் ஆடல் கூரும் வியலிடம் பலவுஞ் செய்து.	6
969	மாளிகை தோறுந் தெற்றி மண்டபம் அணிசேர் முன்றில் கோளரி தயங்கு பொற்பிற் கோபுரங் குன்றம் அம்பொற் சூளிகை அரங்க மன்றஞ் சுடருமேற் றலங்கள் தூய சாளரஞ் சோலை வாவி தனித்தனி யாகத் தந்து.	7
970	வேறு ஆயதன் நடுவுற அயுத வெல்லையில் பாயதோர் நெடுமதில் பயில நல்கியே மாயவள் திருமகன் வைக ஆங்கொரு கோயிலை எழில்பெறக் குயற்றி னானரோ.	8
971	வாரணம் விரவுதேர் மக்கள் போந்திடுந் தோரண வாயில்கள் தொடர்ந்த தெற்றிகள் சீரணி தபனியச் சிகர கோபுரங் காரணி மணிவரை கவின்கொள் சூளிகை.	9
972	ஆனைகள் பயிலிடம் அயங்கள் சேரிடம் சேனைகள் உறைவிடம் தேர்கள் வைகிடம் தானவர் தலைவர்கள் சாருந் தொல்லிடம் ஏனைய அரக்கர்கள் இனிது சேரிடம்.	10
973	நாடரும் விசும்புறை நாரி மாரெலாம் ஆடலை இயற்றிடும் அரங்க மண்டபம் பாடலின் முறைபயில் பைம்பொன் மண்டபம் மாடக யாழ்முரல் வயிர மண்டபம்.	11
974	மயில்புற வோதிமம் வன்ன மென்கிளி குயில்முத லாகிய குலவு மண்டபம் இயலுறு யூகமான் இரலை செச்சைகள் பயிலுறு வாரணம் பரவும் மண்டபம்.	12
975	சந்ததம் மறையொலி தழங்கு மண்டபம் முந்திய வேள்விகள் முயலும் மண்டபம் மந்திர வியல்பினோர் மருவு மண்டபம் இந்திரன் முதலினோர் இருக்கும் மண்டபம்.	13
976	திருமிகு நிருதர்கோன் தேவர் போற்றிட அரசியல் புரியுமத் தாணி மண்டபம் இருநிதி உளலொம் ஈண்டும் மண்டபம் பரனருள் படைக்கலம் பயிலும் மண்டபம்.	14
977	அருந்துறும் அமிர்துறழ் அடிசில் மண்டபம் நரந்தையே பாளிதம் நறைகொள் சாந்தகில் பெருந்துவர்க் காயடை பிறவுஞ் சாலவும் இருந்திடு கின்றபேர் எழில்கொள் மண்டபம்.	15
978	மானனை யார்பலர் மருவு மண்டபம் ஆனதோர் ஊசலாட் டயரும் மண்டபம் பானிலா உமிழ்தரு பளிங்கின் மண்டபம் வானுயர் சந்திர காந்த மண்டபம்.	16
979	மாமணி யொளிர்தரு வசந்த மண்டபம் காமரு பவளமார் கவின்கொள் மண்டபம் ஏமரு மரகதத் தியன்ற மண்டபம் தாமரை உயிர்த்திடு தரள மண்டபம்.	17
980	கோவியல் மரபினோர் கொள்கைக் கேற்றன யாவையும் நல்கியே இதனுக் குள்ளுற மாவுறு சூரபன் மாவுந் தன்குலத் தேவியும் உறையவோர் உறையுள் செய்தரோ.	18
981	இங்கிது சூழ்தர எண்ணி லாதன மங்கல நிறைதரு மாட வீதிகள் அங்கவன் துணைவிய ராகி வந்திடும் நங்கையர் மேவர நலத்தின் நல்கியே.	19
982	காவியுங் குமுதமுங் கமல முஞ்செறி வாவிக ளோடைகள் பொய்கை வான்றொடு பூவியல் தண்டலை பொலன்செய் குன்றுடன் யாவையும் முறைபட இயற்றி னானரோ.	20
983	அள்ளலந் திரைக்கடல் அகழி யாகவே யுள்ளுறு நகரிடை உறையுங் கோயிலில் தள்ளரும் பொன்சுடர் தழைத்த பொற்பினால் வௌ¢ளிய தானது மேலைப் பொன்னகர்.	21
984	வேறு இன்னவையும் ஏனவையும் எண்ணிமனத் தால்அருளித் தன்னிகரில் அவுணர்பிரான் சயத்தோடு பெருந்தலைமை மன்னவரு தலின்வீர மகேந்திரமே யாமென்றே அந்நகருக் கோர்நாமம அணிபெறுத்தி அளித்தனனே.	22
985	ஏமபுரம் இமையபுரம் இலங்கைபுரம் நீலபுரம் சோமபுர மெனப்புகலுஞ் சுவேதபுரம் அவுணர்புரம் வாமபுரம் பதுமபுரம் மகேந்திரமா புரமென்னுங் காமர்புரத் தெண்டிசைக்குங் காட்சிபெற உதவினனால்.	23
986	மாண்டகுசீர் கெழுவீர மகேந்திரமிவ் வாறுதவி ஆண்டதுபோல் அகன்பரப்பில் ஆசுரம்என் றொருநகரம் நீண்டவட கடல்நடுவண் நிருதர்புகழ்ந் திடுமாற்றால் காண்டகைய சீயமுகக் காவலற்கு நல்கினனே.	24
987	மற்றுளவெம் புணரிதொறும் வயின்வயின்சேர் தீவுதொறுங் கொற்றமிகுஞ் சூரபன்மன் குலவுபெருந் தானையெலாஞ் சுற்றமுடன் மேவுதற்குத் தொன்னகரம் பலவமைத்துக் கற்றுணருஞ் சிறுவரொடுங் கம்மியன்மீண் டேகினனே.	25
988	வேறு நீடு மேரு நெடுவரைத் தென்புடை நாடு சீர்கெழு நாவலந் தீவினில் கூடு கின்றபொற் கூடந் தனக்கொரு மாடு போந்தனன் மாமயன் தாதையே.	26
989	பகரு கின்றஅப் பாற்படும் எல்லையில் தகுவர் போற்றிடுந் தாரகற் காகவே மகிழ்வின் நீரொடு மாயா புரமெனா நகர மொன்றை அணிபெற நல்கினான்.	27
990	வினையர் தம்மொடு விச்சுவ கன்மனும் இனைய வூர்கள் இயற்றியம் மாயையின் தனய னுக்கிவை சாற்றலும் நன்றெனா அனிக மோடங் கடைந்தனன் என்பவே.	28

ஆகத் திருவிருத்தம் - 990
----


16. பட்டாபிடேகப் படலம் (991-1004)


991	மற்றவ் வீர மகேந்திரம் நண்ணியே உற்று நாடியவ் வும்பர்தங் கம்மியன் கற்ற விஞ்சை வியந்து களிப்புறீஇக் கொற்ற நீடுதன் கோயிலை நண்ணினான்.	1
992	நண்ணு கின்றுழி நான்முக னாதியாம் விண்ணு ளோர்கள் வியன்முடி சூட்டுதும் அண்ண லுக்கென் றவற்றிற்கு வேண்டிய எண்ணில் பல்பொருள் யாவுமுய்த் தாரரோ.	2
993	கோவில் நண்ணிய கொற்றவன் மற்றொரு தாவில் பீடிகை தன்மிசை வைகியே மாவு லாவிய மால்கடல் தெண்புனல் தேவர் ஆட்டச் சிறப்புடன் ஆடினான்.	3
994	ஆடி யம்பொனின் ஆடையு டீஇமலர் சூடி ஒண்கலன் தூயன் பூண்டுபின் பீடு சேர்தரு பின்னவர் பால்வர நீடு காதல் நிருதர் புகழ்வே.	4
995	நிகரி லாத நிருதர்க் கிறைதொழப் புகரு மாமுனி வோரும் புகழ்ந்திட மிகந டுங்கிய விண்ணவர் போற்றிட மகப திக்கு மனந்தளர் வெய்தவே.	5
996	வந்து சீய மணித்தவி சேறினன் அந்த வெல்லையில் அச்சுதற் காமெனும் இந்தி ரத்திரு மாமுடி ஏந்தியே சுந்த ரத்தொடு நான்முகன் சூட்டினான்.	6
997	கண்டு தானவர் காசிபன் காதலன் புண்ட ரீகப் பொலன்கழல் தாழ்ந்தெழா அண்டொ ணாமகிழ் வால்அடுந் தேறலை உண்ட ளாரின் உளங்களிப் பெய்தினார்.	7
998	அன்ன வேலை அமரர் முனிவர்கள் பொன்ன வாநறும் போது கரங்கொடே மன்னர் மன்னன் மணிமுடி யின்மிசை முன்னி வாழ்த்தி முறைமுறை வீசினார்.	8
999	வேறு பாங்குறு தவிசின் பாலில் துணைவர்பங் கயன்மால் தம்மை ஈங்கினி திருத்திர் என்ன இருந்தனர் ஏவ லாலே ஓங்கிய மகவான் கொண்டான் களாசிஒண் ணிதியின் கோமான் தாங்கினன் அடைப்பை மற்றச் சமீரணர் கவரி கொண்டார்.	9
1000	நிருதர்தங் குரிசி லான நெடுந்தகை யுடைவாள் கொண்டான் பரிதியும் மதியும் அங்கட் பனிக்குடை நிழற்றி நின்றார் வருணனும் மகாரும் ஆல வட்டம்வீ சினர்யாழ வல்ல கருடர்கந் தருவர் சித்தர் கானமங் கிசையா நின்றார்.	10
1001	முத்தலை அயில்வே லேந்தி முறைநெறி ஆற்றுங் கூற்று மெய்த்தழற் கடவுள் தானும் வேத்திர மேந்தி யாண்டும் எத்திறத் தவரும் நீங்க எரிவிழித் திடியி னார்த்துப் பத்தியின் நிறுவிச் சூரன் பல்புகழ் பரவி நின்றார்.	11
1002	குரைகழல் நிருதி என்போல் கோடிக மதுகைக் கொண்டான் இருமைசேர் குரவர் தாமும் எல்லைதீர் முனிவர் யாருந் திரைகெழு கங்கைத் தூநீர் செம்பொனங் கலசஞ் சேர்த்துத் துருவையின் மறையால் வாங்கித் துவலைதூர்த் தாசி சொற்றார்.	12
1003	அரம்பைமே னகையே மிக்க உருப்பசி யாதி யாகி வரம்பறும் அமரர் மாதர் வரன்முறை விதியின் நாடி நரம்பியல் சுருதி பாடல் இயத்தொடு படிந்து நண்ணித் திரம்பயில் நடனம் மூன்றுஞ்* செவ்விதிற் புரிய லுற்றார். ( * நடனம் மூன்று - தேசிகம், வடுகு, சிங்களம் என்பன.)	13
1004	இத்திறம் அமரர் யாரும் ஏனையர் தாமும் ஈண்டித் தத்தம துரிமை தன்னைத் தவாநெறி தலைக்கொண் டாற்ற மைத்தகு சூர பன்மன் மடங்கலந் தவிசின் மீதே மெய்த்திரு நிகழ மன்னிப் பின்னிவை விளம்ப லுற்றான்.	14


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1004


17. அரசுசெய் படலம் (1005-1025)


1005	களித்திடு ஞிமிறும் வண்டுங் கலந்திட நறவம் பொங்கித் துளித்திடு துழாய்மால் தன்னைச் சூரனாம் அவுணன் பாரா அளித்தவன் தன்மூ தாதை யாயினை அதனால் நின்னை விளித்திடு மெல்லை தோறும் விரைந்திவண் மேவு கென்றான்.	1
1006	செங்கம லத்தின் மேவுந் திசைமுகத் தொருவன் தன்னைத் துங்கமோ டரசு செய்யுஞ் சூரனாம வீரன் பாரா இங்குநின் மைந்த ரோடும் என்னிடந் தன்னி லேகி அங்கம்ஐ வகையும் நாளும் அறைந்தனை போதி யென்றான்.	2
1007	அறத்தினை விடுத்த தீயோன் அருக்கனை நோக்கி நம்மூர்ப் புறத்தினில் அரண மீதாய்ப் போகுதல் அரிது கீழ்மேல் நிறுத்திய சிகரி யூடு நெறிக்கொடு புக்கு வான்போய் எறித்தனை திரிதி நாளும் இளங்கதிர் நடாத்தி யென்றான்.	3
1008	அறைகழற் சூர பன்மன் அவிர்மதி தன்னை நோக்கிப் பிறையென வளரு மாறும் பின்முறை சுருங்கு மாறும் மறைவொடு திரியு மாறும் மற்றினி விடுத்து நாளும் நிறைவொடு கதிரோன் போல்இந் நீள்நகர் வருதி யென்றான்.	4
1009	பொங்கழல் முதல்வன் தன்னைப் புரவலன விரைவின் நோக்கி இங்குநம் மூதூர் உள்ளோர் யாவரே எனினும் உன்னின் அங்கவர் தம்பா லெய்தி அவர்பணி யாவும் ஆற்றிச் செங்கம லம்போல் யாவர் தீண்டினுங் குளிர்தி யென்றான்.	5
1010	சுடர்முடி யாவுணர் செம்மல் தொல்பெருங் கூற்றை நோக்கிப் படிமுழு துயிரை நாளும் படுப்பது போல நந்தங் கடமத கரியை மாவைக் கணிப்பிலா அவுணர் தம்மை அடுவது கனவும் உன்னா தஞ்சியே திரிதி யென்றான்.	6
1011	அண்டரும் உலவை யானை அவுணர்மாத் தலைவன் பாரா எண்டரு நம்மூ தூரில் யாவரும் புனைந்து நீத்த தண்டுளி நறவ மாலை தயங்குபூண் கலிங்கஞ் சாந்தம் நுண்டுக ளாடு சுண்ணம் மாற்றுதி நொய்தின் என்றான்.	7
1012	காவலன் வருணன் தன்னைக் கண்ணுறீஇ நம்மூ தூரில் நாவிவெண் பளிதஞ் சாந்தம் நரந்தமோ டளாவித் தீம்பால் ஆவியின் வௌ¤ய நொய்ய அரும்பனி நீரிற் கூட்டித் தூவுதி இடங்க டோறுங் காற்றது துடைக்க வென்றான்.	8
1013	வாசவன் றன்னை நோக்கி மால்கெழு திருவின் மேலோன் தேசுறு துறக்கம் வைகுந் தேவர்தங் குழுவி னோடும் ஆசையங் கிழவ ரோடும் அருந்தவ ரோடும் போந்து பேசிய பணிகள் ஆற்றித் திரிமதி பிழையேல் என்றான்.	9
1014	இந்நெறி சூர பன்மன் யாவர்க்கும் வீற்று வீற்றாத் தன்னுறு பணியின் நிற்பான் சாற்றுலும் அனையர் அன்னது செய்து மென்றே அனையவர் றொழுக அன்னான் மன்னினன் அரசில் பின்றை மணஞ்செய உன்னி னானால்.	10
1015	மதிமுகத் திருவே போல்வாள் வானவர் புனைவன் தந்த பதுமகோ மளைஎன் றோதும் பாவையைப் புகரோன் நாடிச் சதுர்முகன் முதலாந் தேவர் தானவர் பிறரும் போற்ற விதிமுறை வதுவை செய்து விழைவொடு மேவி யுற்றான்.	11
1016	அன்னதன் பின்னர் வானோர் அசுரர்கந் தருவர் சித்தர் கின்னரர் இயக்கர் நாகர் கிம்புரு டாதி யானோர் கன்னியர் அளப்பி லாரைக் கடிமணஞ் செய்து கூடித் துன்னுபன் மலர்த்தேன் உண்ணுஞ் சுரும்பென இன்பந் துய்த்தான்.	12
1017	அரிமுகத் தவுணர் வேந்தற் கந்தகன் மகளா யுள்ள திருமிகு விபுதை தன்னைச் சீர்மணஞ் செய்து நல்கி நிருதிதன் புதல்வி யான நேரிழை சவுரி தன்னைக் கரிமுக இளவல் சேரக் கடிமணம் புரிவித் திட்டான்.	13
1018	இவ்வகை மணஞ்செய் பின்றை இருதுணை வரையும் நோக்கி மெய்வளம் பெறநுங் கட்கு விதித்திடும் மூதூ ரேகி அவ்விரு கோடி வௌ¢ளம் அனிகமோ டிருத்தி ரென்னாத் தெவ்வடு சூரன் அன்னோர் செல்லுமா றேவி னானால்.	14
1019	ஏவியே தனது தானைக் கிறைவரில் பலரை நோக்கி நீவிர்கள் இரண்டு கோடி நீத்தமாம் அனிகத் தோடு தீவுக டோறும் ஆழி இடந்தொறுஞ் செய்த மூதூர் மேவுதிர் விரைவின் என்னா அனையரை விடுத்தான் மன்னோ.	15
1020	மாறிலாத் திசைக ளெட்டும் வானுல கேழும் இப்பாற் கூறுபா தலங்கள் யாவும் ஒழிந்தவுங் குறுகி யேதன் ஈறிலா ஆணை போற்ற எல்லையில் அவுணர் தம்மை ஆறெனுங் கோடி வௌ¢ளத் தனிகமோ டேகச் செய்தான்.	16
1021	விட்டிடு காலை தானே விண்ணுமண் ணுலகுந் திக்கோர் எட்டொடு பிலனோ ரேழும் ஏனைய வரைப்பு மாகிக் கிட்டின செறிந்து மொய்த்த கேடில்சீர் அவுணர் தானை மட்டகல் வானம் பூத்த உடுக்களின் மலிந்த அன்றே.	17
1022	எங்கணுந் தனது தானை அடையறா தீண்ட லோடுந் துங்கவெஞ் சூர பன்மன் தானுரை தொன்மூ தூரில் அங்கணோ ரிலக்கம் வௌ¢ளத் தவுணர்தந் தானை தன்னை மங்கல இருக்கை தோறும் மரபுளி இருத்தி மன்னோ.	18
1023	கரிபரி யாளி எண்கு கடுவயப் புலியே ஏனம் அரிமரை முகத்து வீரர் அவணர்தந் தலைவ ரானோர் இருவகை நான்மை யோர்க்கும் எண்டிசை நகரும் ஈந்து வருபடை அயுதத் தோடும் மகேந்திரங் காக்கச் செய்தான்.	19
1024	ஞாயில்கள் செறிந்த நொச்சி நாற்பெருந் தகைமைத் தான வாயில்க டோறும் நாப்பண் வளநகர் இஞ்சி தோறும் கோயிலின் இருக்கை தோறுங் குணிப்பிலா வீரர் தம்மை நீயிர்கள் காமின் என்னா நிலைப்பட நிறுவி யிட்டான்.	20
1025	துர்க்குணன் தரும கோபன் துன்முகன் சங்க பாலன் வக்கிர பாலன் தீய மகிடனே முதலோர் தம்மைத் தொக்கமந் திரிக ளாகத் துணைக்கொடே சூர பன்மன் மிக்கவா னவர்கள் போற்ற வீற்றிருந் தரசு செய்தான்.	21


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1025
----


18. தேவரை யேவல்கொள் படலம் (1026-1050)


1026	அரசு செய்தலும் அந்தர நாதனுஞ் சுரரு மேனை முனிவருந் தொக்குறீஇ வரைசெய் மாட மகேந்திர மாபுரத் தொருவன் ஏவலின் முன்னம் ஒழுகுவார்.	1
1027	கொலைவல் சிங்க முகன்பதி குஞ்சரத் தலைவன் மாப்பதி சார்ந்தவர் தம்பதி பலவு மேகிப் பணித்தன ஆற்றியே உலைவர் வைகலும் ஊசலின் நீர்மையார்.	2
1028	வேறு ஊனமுற்றோர் போலிவ்வா றுலைகின்ற காலத்தில் ஒருநாட் சூரன், வானகத்துத் தலைவனையும் அமரரையும் வருகவெனா வலித்துக் கூவித், தானவர்க்குத் தம்பியர்நீர் அவர்பணிநும் பணியன்றோ தரங்க வேலை, மீனனைத்துஞ் சூறைகொண்டு வைகலுமுய்த் திடுதிரென விளம்பினானால்.	3
1029	உரைக்குமொழி யதுகேளா அனையரெலம் உள்நடுங்கி உயங்கி வௌ¢கித், திரைக்கடலின் மீன்றனக்குத் தருகென்றான் இதற்கினிநாஞ் செய்வ தேதோ, விரைக்கமலத் தனிக்கடவுள் இப்படியும் நந்தலையில் விதித்தான் என்னா, இரக்கமொடு மறுத்தலஞ்சி அத்திறமே புரிதுமென இறைஞ்சிப் போனார்.	4
1030	போகின்ற நெறியின்கண் இமையவரும் புரந்தரனும் பொருமி யேங்கி, ஆகின்ற தெமக்கேயோர் பழியன்றோ அனையதுவந் தணுகா முன்னர்ச், சாகின்ற தேமிகவும் இனிதாகும் எமக்கதுவுஞ் சாரா தந்தோ, வேகின்ற சிந்தையினேஞ் செய்வதெவன் எனப்புலம்பி வேலை புக்கார்.	5
1031	அவ்வேலை இமையவர்கோன் வருணனெனுங் கடவுளைநின் றழையா இந்த, மைவேலை தனக்கிறைவன் நீயன்றோ நின்னினுமோர் வலியா ருண்டோ, கைவேலைப் பணியியற்றித் திமிங்கிலமே முதலாய கணிப்பின் மீன்கள், இவ்வேலை ஏற்றுதியேல் இடர்வேலைக் கரையிலெமை யெடுத்தி யென்றான்	6
1032	வௌ¢ளைவா ரணக்கடவுள் உரைசெய்த மொழிகேட்டு விண்ணுளோர்க்கு, வள்ளல்நீ இரங்குதியோ அத்தொழில்யான் புரிவனென வருணன் கூறி, அள்ளல்வே லையுட்புகுந்து தனதுபெருங் கரதலத்தால் அலைத்து வாரி, யுள்ளமீன் குலங்களெல்லாந் தடங்கரையில் வரையேபோல் உயர்த்த லுற்றான்.	7
1033	தடக்கடலின் வேலைதனில் வருணர்பிரான் ஒல்லைதனில் தந்த மீனத், தடுக்கல்முழு வதுநோக்கிக் கடவுளரை விளித்திவற்றை ஆற்றலாலே, எடுப்பதுநுந் தொழிலென்றே இந்திரன்றான் விளம்புதலும் இமையோ ரெல்லாம், நடுக்கமுடன் உளம்பதைப்ப விழிபனிப்பக் கரங்குலைத்து நாணுக் கொண்டார்.	8
1034	சின்னைதிமிங் கிலகிலமீ னாதியமீன் அடுக்கலினைத் தென்பால் வைகும், மன்னனுயிர் தலைவாங்கச் செங்கதிரோன் பெரும்புனலின் வடிவை வாட்டப், பன்னகரா கியதிறத்தாற் பிணித்திடும்அச் சுமையதனைப் பகட்டின் வேந்தன், இன்னலுறு வானவர்பால் எடுத்தவவர் கொண்டேகி இரங்கு கின்றார்.	9
1035	வேறு பன்னும் புகழ்ச்சூர பன்மனெனுந் தீயவனான் முன்னுந் துயர்க்கடலின் மூழ்கி முரணழிந்தேம் துன்னும் பழியாந் தொழலிதுவுஞ் செய்தனமால் இன்னும் படுவதொழில் ஏதோ உணரேமே.	10
1036	பேர்கின்ற நீலப் பிறங்கல்அனை யான்பணியால் ஆர்கின்ற தின்றோ ரலரே அ·துயிரை ஈர்கின்ற தந்தோ விதியே எமக்கிதுவுந் தீர்கின்ற காலம் உளதோநீ செப்பாயே.	11
1037	பூவுலகந் தன்னில் பொருந்துகின்ற மானுடரும் பாவமென நூலில் பகருகின்ற இத்தொழிலை ஏவர்புரி கின்றார் எமக்கோவந் தெய்துமதோ தேவ கதியின் நிரயஞ் சிறப்புடைத்தே.	12
1038	தக்க துணராத தானவர்கள் தங்களினும் மக்களினுந் தாழ்வாம் வலைஞர்தொழில் செய்தனமால் இக்ககன வாழ்வை விரும்பியே யாஞ்செய்த மிக்க தவமும் வினையாய் விளைந்ததுவே.	13
1039	வேத நெறியை விலக்கினேம் மிக்குள்ள போத நெறியாம் அதற்குப் புறம்பனேம் தீதுடைய வெஞ்சூரன் சீற்றத்தாற் செப்புகின்ற வேதநெறி செய்வேமேல் எம்மினுயர்ந் தாரெவரே.	14
1040	தேனுலவுந் தாருத் திருநிழற்கீழ் இன்பமுறும் வானவர்க ளென்றே மதிக்குந் தகைமையினோம் ஈனமொடு மீன்சுமந்தே எல்லோர் களும்நகைக்கத் தானவர்முன் செல்வதிலுஞ் சாதல்மிக நன்றுநன்றே.	15
1041	என்னு மொழிகள் இயம்பிப் புலம்புற்றுத் துன்னு நிருதர்புகழ் சூரன் திருநகரின் மன்னுதிசை யாளரொடும் வந்தனரால் அவ்வளவில் அன்னசெயல் கண்டே அவுணர்உரை செய்குவார்.	16
1042	மாதோயந் தன்னை வயிறலைத்து மற்றிவர்தாம் ஈதோ சிலமீன் தருகின் றனரென்பார் மீதோ டியபரிதி வெய்யோன்முன் னுண்டவெறுங் கோதோ எமக்குக் கொணர்கின்றார் என்றுரைப்பார்.	17
1043	தாங்கடற்குள் மீனந் தலைக்கொண்டு மேவுகின்றார் ஈங்கிவர்க்கு நாணம் இலையோ சிறிதென்பார் தீங்கிழைக்கின் யாரேனுஞ் செய்யாத தேதென்பார் மூங்கையொத்து ளாரோ மொழியார் இவரென்பார்.	18
1044	முந்துற்ற தொல்லை முழுநீரின் வேலைதொறும் பந்தத் துடன்வாழ் பரதவரே செய்கின்ற இந்தத் தொழிலும் இவர்க்குவரு மோவென்பார் சிந்திப்ப தென்னோ விதியின் செயலெனபார்.	19
1045	வேத நெறிமுறைமை விட்டார் வினைசெய்யும் பேதை நெறியே பிடித்தார் இவரென்பார் கோதுபடா நந்தங் குலத்தை மிகநலிந்தார் ஏதுபடார் இன்னம் இமையோ ரெனவுரைப்பார்.	20
1046	மண்ணோர் களுமிகழும் வன்பழிதன் பால்வரவும் விண்ணோர்க் கிறைவன் விரைவினுயிர் விட்டிலனாற் கண்ணோ பெரிது கருத்தோ சிறிதென்பார் பெண்ணோ அலிதானோ பேடோ வெனவுரைப்பார்.	21
1047	வேறு இந்த வாறு பலரும் இயம்பிடப் புந்தி நொந்து புலம்புபுத் தேளிர்கள் தந்தி யூருந் தலைவனை முற்கொடு வந்து தீயவன் வாய்தலுற் றாரரோ.	22
1048	பரிதி வேந்தன் பணிமுறை நாடியே வருதிர் ஈண்டென்று வாயிலர் கூறிடப் பொருதி ரைக்கடல் மீன்கொடு போய்ச்சுரர் ஒருத னிப்பெருங் கோயிலுள் உய்த்தனர்.	23
1049	எளித்தல் எய்தும் இமையவர் உய்த்தமீன் துளித்த தேன்றொடைச் சூர்முதல் காணுறீஇக் களித்து வந்து கடவுளர் வைகலும் அளித்தி ரென்ன அழகிதென் றேகினார்.	24
1050	என்றும் ஆங்கவர் இச்செயல் ஆற்றியே பொன்றி னாரின் புலர்ந்து புலம்புறீஇத் துன்று கின்ற துயர்க்கடல் மூழ்கியே ஒன்றும் வேத வொழுக்கமற் றாரரோ.	25


ஆகத் திருவிருத்தம் - 1050
----


19. புதல்வரைப் பெறு படலம் (1051-1073)


1051	அதுபொழு தவுணர் கோமான் ஆற்றிய தவத்தின் சீரால் பதுமகோ மளையென் றோதும் பாவைதன் உதரம் போந்து புதுமதிக் குழவி யேபோல் பொற்பொடு பொலிந்து முன்னம் மதலையங் கொருவன் வந்தான் மறலிக்கு மறலி போல்வான்.	1
1052	வந்ததோர் மதலை தன்னை மன்னவர் மன்னன் காணூஉ அந்தமில் மகிழ்ச்சி பொங்க அவுணர்தங் கிளைஞர்க் கெல்லாம் நந்திய வெறுக்கை தன்னை நலத்தக வீச லுற்றான் இந்திரன் முதலி னோரும் யாவரும் இடுக்கண் எய்த.	2
1053	வீசிய பின்றை வானோர் மெல்லியர் அவுணர் மாதர் ஆசிகள் புகன்று போற்றி அன்னதோர் மைந்தன் தன்னைக் காசொடு வயிர முத்தங் கதிர்பொலந் தொட்டில் சேர்த்தார் மாசகல் மதிய மேபோல் பைப்பய வளர்தல் உற்றான்.	3
1054	கட்டழ குடைய மைந்தன் கம்பலங் கொண்ட செம்பொன் தொட்டிலில் துயிலு மெல்லை ஒருபகல் சுடரின் என்றூழ் விட்டதோர் நூழை தன்னால் மேவியே அனையன் மெய்யிற் பட்டதங் கதனை நாடிப் பரிதியைச் சுளித்துப் பார்த்தான்.	4
1055	பார்த்திடு கின்ற மைந்தன் பன்மணித் தொட்டில் நின்றுஞ் சீர்த்தெழுந் தண்டம் பாய்ந்து செங்கதிர்ச் செல்வற் பற்றிக் கார்த்திடு புயங்கங் கவ்வும் படித்தெனக் கரத்திற் கொண்டு போத்துமோர் இறையில் வந்தான் தவத்தினும் பெரிதொன் றுண்டோ.	5
1056	தானுறை இருக்கை தன்னில் தகுவர்கோன் தனயன் சாரா ஆனதோர் செம்பொற் றொட்டில் அணிமணிக் காலி னூடே பானுவை வலிதிற் கட்டிப் பண்டுபோல் துயின்றான் அங்கண் வானவர் அதனை நோக்கி மனம்வெரீஇ மறுக்க முற்றார்.	6
1057	பரிதிவிண் சேறல் இன்றிப் பிழைத்தலும் பார்தந் துள்ளோன் கருதியிந் திரனே ஏனைக் கடவுளர் யாருஞ் சூழ நிருதர்கோன் தன்பால் வந்து நீடிருட் பகைவன் தன்னைத் தருதிநின் மைந்தன் செய்த தனிச்சிறை நீக்கி யென்றான்.	7
1058	வேறு மறைபு ரிந்தநான் முகன்இவை புகறலும் வானத் திறைபு ரிந்திடும் இரவியை என்மகன் இன்னே சிறைபு ரிந்ததை உணர்கிலேன் அவனது செய்யக் குறைபு ரிந்ததென் பகர்தியென் றுரைத்தனன் கொடியோன்.	8
1059	சொற்ற வாசகங் கேட்டலும் ஆருயிர்த் தொன்மை முற்று நாடிய நான்முகன் நின்மகன் முகமேல் அற்ற மில்சுடர் ஆதபந் தீண்டிய ததனால் பற்றி வெய்யவற் சிறைபுரிந் தானெனப் பகர்ந்தான்.	9
1060	மகவு தன்செயல் கேட்டலுஞ் சூரபன் மாவாந் தகுவர் கோன்மிக மகிழந்துநீர் என்மகற் சார்ந்து மிகவும் நன்மொழி கூறியே ஆங்கவன் விடுப்பப் பகல வற்கொடு போதிரால் ஈண்டெனப் பகர்ந்தான்.	10
1061	கேட்ட நான்முகன் நன்றென விடைகொண்டு கிளர்பொன் நாட்டின் மேனகை முதலினோர் பாடலின் நலத்தால் ஆட்டு பொன்மணித் தொட்டிலின் மிசையுறும் அண்ணல் மாட்டு மேவிநின் றளவையில் ஆசிகள் வகுத்தான்.	11
1062	அன்பின் மைந்தனைப் புகழ்ந்துமுன் நிற்றலும் அனையான் என்பெ றும்பரி சுமக்கென இன்னதோர் இரவி துன்பு றுஞ்சிறை அகற்றுதி என்றலுந் தொல்லோய் உன்பெ ரும்படை தருதியேல் விடுவனென் றுரைத்தான்.	12
1063	உரைத்த மைந்தனுக் கயன்றன தகன்படை யுதவ நிரைத்த செங்கதிர்ச் செல்வனை விடுத்தனன் நிருதன் விரைத்த பயங்கயக் கிழவனும் புதல்வனை வியந்து பரித்தி யாலென உதவினன் மோகவெம் படையே.	13
1064	படைய ளித்தலும் பகலொடு பங்கயத் தவற்கு விடைய ளித்தனன் தாதையத் தன்மையை வினவி நடைய ளித்தனன் புதல்வனுக் கன்னதோர் நன்னா ளிடைய ளித்தனன் பானுகோ பன்எனும் இயற்பேர்.	14
1065	பானு கோபனென் றொருபெயர் பெற்றஅப் பாலன் மானை நேர்விழி மங்கையர் மதனென மயங்க ஆன பேருரு வெய்தியே அம்புயத் திருவின் கோனொ டேபொரு தவன்றனைப் பெருந்திறல் கொண்டான்.	15
1066	பரிதி யின்பகை யாமிவற் பெற்றபின் பரிவால் நிருதர் காவலன் அங்கிமா முகத்தனை நிறஞ்சேர் இரணி யன்றனை வச்சிர வாகுவை எழிலார் மருவு லாங்குழற் பதுமகோ மளைதர மகிழ்ந்தான்.	16
1067	மைத்த கூர்விழி ஏனைய தேவியர் மகிழ்வால் உய்த்து நல்கிடச் சூரனும் வெய்யவன் ஒருங்கே பத்து நூறுள மும்மைசேர் பாலரைப் பயந்தான் இத்தி றத்தவர் தம்முடன் அங்கண்வீற் றிருந்தான்.	17
1068	வேறு சீற்ற முற்றிடு சிங்க முகன்கணே தோற்றி னான்அதி சூரன்என் றோர்மகன் வீற்று நூற்றுவர் மேவினர் அன்னவர் ஆற்றல் யாவர் அறைந்திட வல்லரே.	18
1069	அந்த நாளில் அவன்றன் இளவலாந் தந்தி மாமுகத் தாரகன் தன்னிடை முந்து செய்தவ மொய்ம்பினொர் மாமகன் வந்து தோன்றினன் வான்கதிர்ப் பிள்ளைபோல்*. (* வான் கதிர்ப் பிள்ளை - பாலசூரியன். )	19
1070	ஆமி வன்அசு ரேந்திரன் என்றவற் கேம மான குரவன் இசைப்பஅந் நாமம் எய்தி நலம்பெறு காளையாய்க் காமன் என்னக் கவின்றனன் யாக்கையே.	20
1071	ஓத ருங்கலை யாவும் உணர்கினும் ஏத மாவதோர் விஞ்சை இயற்றிடான் பாத கம்புரி யான்பழி பூண்கிலான் நீதி யன்றி எவையும் நினைகிலான்.	21
1072	வீறு கொண்டிகல் வீரம் புகன்றெதிர் மாறு கொண்டவர் உண்டெனின் மற்றவர் ஈறு கொண்டிட ஏற்றுர மேற்படை ஊறு கொண்டிட உன்னுந் தகைமையான்.	22
1073	சிகரம் எண்ணில சேட்படு கள்ளிதான் அகரும்** நல்கி அமர்ந்தென அன்னதோர் மகனை நல்கி வளங்கெழு மாயமா நகர வாழ்க்கையின் நண்ணினன் தாரகன். (** அகர் - அகில்; பல அகில்களில் சதுரக்கள்ளி வைரமாகிய அகிலும் ஒன்று. )	23

ஆகத் திருவிருத்தம் - 1073
- - -


20. வில்வலன் வாதாவிப் படலம் (1074 -1104)


1074	அன்னவ ருடன்வந்தாள் அசமுகி எனுநாமம் மன்னினள் ஒருவன்றன் மனையெனும் முறையில்லாள் தன்னிறை தவிர்கின்றாள் தருமம திலள்வானோர் பன்னியர் தமைமுன்னோர் படர்புயம் உறவுய்ப்பாள்.	1
1075	ஆள்வினை புரியுள்ளத் தவமுனி வரர்ஆற்றும் வேள்விநை யுறும்வண்ணம் வெந்தொழில் புரிகின்றாள் நீள்வினை வடிவானாள் நிருதர்ள் குலமெல்லாம் மாள்வினை யெனயாண்டும் வைகலும் உலவுற்றாள்.	2
1076	கட்டழ குளதாகுங் காளையர் தமைநாடிக் கிட்டினள் புணர்கிற்பாள் கேளிரை இகழ்வோரை அட்டனள் நுகர்கின்றான் அனையவள் ஒருவைகல் முட்டினள் துருவாச முனியுறு தனியெல்லை.	3
1077	அந்தநன் முனிதன்னை ஆயிழை அவள்காணாச் சிந்துவன் இவனின்னே செய்தவம் அ·தன்றி மைந்தர்கள் பெறுவேனால் வல்லையில் இவண்என்னாப் புந்தியில் நினைவாயே போய்அவன் எதிருற்றாள்.	4
1078	உறுதலும் முனிநாடி ஒண்டோடி தனியேநீ குறுகிய தெவன்மாதோ கூறுதி யெனலோடும் மறுவறு முனிநின்பால் மனமகிழ வொடுமேவிச் சிறுவர்கள் பெறவந்தேன் செப்புவ திதுவென்றாள்.	5
1079	என்றலும் முனிசூரற் கிளையவள் எனநாடி வென்றிகொள் மடமாதே மேலுறு தவமெல்லாங் குன்றிடும் உனையின்னே கூடுவ னெனின்நீயும் நின்றிடல் பழியல்லால் நீதியும் அலவென்றான்.	6
1080	முனியிது பகர்வேலை மொய்குழல் மடமானாள் இனியுனை மருவாதே ஏகலன் ஒருவிப்போம் மனநினை வொழிகென்றே வன்மையி னொடுபுல்லி அனையவன் இதமூறல் ஆரமு தயிலுற்றாள்.	7
1081	ஆடெனு முகவெய்யாள் அனையனை வலிதாகக் கூடினள் அதுபோழ்தில் குறுகினர் இருமைந்தர் ஈடுறு வலிமிக்கார் இன்னவர் தமையன்னை மாடுற வருகென்றே மகிழ்வொடு தழுவுற்றாள்.	8
1082	தழுவினள் பரிவோடுந் தன்புதல் வரைநோக்கி மழகளி றனையீர்காள் வல்லவு ணரில்வந்தீர் விழுமிய தவமாற்றி மேவுதிர் வலியென்ன அழிதரு நிறைகொண்ட அசமுகி உரைசெய்தாள்.	9
1083	தாயின துருவாயுந் தந்தைதன் உருவாயும் ஏயின இருமைந்தர் வில்வலன் வாதாவி ஆயதொர் பெயர்பெற்றோர் அன்னைதன் உரைகொண்டே தூயதொர் குரவோன்றன் துணையடி பணிகுற்றார்.	10
1084	மூண்டிடு வெகுளித்தீ முனிவரன் அடிதன்னைப் பூண்டிடு திறன்மிக்க புதல்வரை யெதிர்நோக்கி வேண்டிய தெவனென்ன வெய்யவள் தருமைந்தர் ஈண்டுன தவமெல்லாம் யாம்பெற அருளென்றார்.	11
1085	ஆற்றிடு தவமெல்லாம் அருளெனின் அவைதாரேன் வீற்றொரு பொருளுண்டேல் வினவுதிர் எனமேலோன் சீற்றம துளராகிச் சிறுவர்கள் இவன்ஆவி மாற்றுதும் இவண்என்னா வல்லையின் எழலுற்றார்.	12
1086	இறுதிசெய் திடவுன்னி இகலுடன் எழுகின்ற சிறுவர்கள் செயல்நாடிச் சினமொடு முனிநீவிர் மறுவறு தவருக் வைகலும் இடர்செய்வீர் குறுமுனி நுமதாவி கொள்ளுக இனியென்றான்.	13
1087	இனையது முனிசொற்றே எமையடு வர்களென்னா மனமுறு தனிவிஞ்சை மாயையின் மறைபோழ்தில் தனயர்கள் இருவோருந் தந்தைத னைக்காணார் அனைதனை விடைகொண்டே யாயிடை ஒருவுற்றார்.	14
1088	வேறொரு வனமெய்தி மெய்த்தவர் குழுவெல்லாங் கோறலை மனமுன்னிக் குமரர்கள் இருவோரும் தேறிய வுணர்வோடுந் திசைமுக வனைநோக்கி ஈறகல் பகலாக எரியத னிடைநோற்றார்.	15
1089	செந்தழ லிடைநோன்பு செய்யவும் அயன்அங்கண் வந்திலன் அதுநாடி மற்றொரு செயலுன்னி வெந்திறல் இளையோனை வில்வல னெனும்வெய்யோன் சுந்தர மணிவாளால் துணிபட எறிகுற்றான்.	16
1090	கையன துடல்கீறிக் கறையொடு தசையெல்லாம் நெய்யுடன் அவியாக்கி நீடிய கனலூடே வையகம் அருள்தாதை மந்திர முறையுய்த்து வெய்யவன் ஒருவேள்வி விரைவொடு புரிகுற்றான்.	17
1091	தவமொடு மகமாற்றச் சதுர்முகன் அதுகண்டே அவனியின் மிசைவந்தே அரியதொர் செயல்ச�