|
1329
|
வெம்மை தீர்ந்திடும் அப்பெரு நெறியிடை
விரைந்து
செம்மை சேர்தரு குமரவேள் படையொடு செல்ல
அம்ம சேர்ந்தது தாரகற்
குறையுளாய் அடைந்தோர்
தம்மை வாட்டியே அமர்கிர வுஞ்சமாஞ் சைலம்.
|
1 |
|
1330
|
விண்டு லாய்நிமிர் கிரவுஞ்ச கிரியினை விண்ணோர்
கண்டு ளம்பதை
பதைத்தனர் மகபதி கலக்கங்
கொண்டு நின்றனன் நாரதன் அணுகியே குமரன்
புண்ட
ரீகநேர் பதந்தொழு தின்னன புகல்வான்.
|
2 |
|
1331
|
தூய நான்மறை அந்தணர் முனிவர்இச் சுரத்திற்
போய வெல்லையின்
நெறியதாய் வரவரப் புணர்த்து
மாய்வு செய்துபின் குறுமுனி சூளின்இவ்
வடிவாய்
ஏய தொல்பெயர்க் கிரவுஞ்ச மால்வரை இதுகாண்.
|
3 |
|
1332
|
நேரில் இக்கிரிக் கொருபுடை மாயநீள் நகரில்
சூரெ னப்படும்
அவுணனுக் கிளவலாந் துணைவன்
போரில் அச்சுதன நேமியை அணியதாப்
புனைந்தோன்
தார கப்பெயர் வெய்யவன் வைகினன் சயத்தால்.
|
4 |
|
1333
|
இன்ன வன்றனை அடுதியேல் எளிதுகாண் இனையோன்
முன்ன வன்றனை
வென்றிட லெனமுனி மொழிய
மின்னு தண்சுடர் வேலவன் அவற்றினை வினவி
அன்ன
வன்றனை முடிக்குதும் இவணென அறைந்தான்.
|
5 |
|
1334
|
வேறு
சிறந்திடு முருகவேள் இனைய செப்பலும்
நிறைந்திடும்
அமரரும் இறையும் நெஞ்சினில்
உறைந்திடு கவலொரீஇ உவகை எய்தினார்
இறந்தனன்
தாரகன் இன்றொ டேயெனா.
|
6 |
|
1335
|
ஐயர்கள் பெருமகிழ் வடைய ஆறிரு
கையுடை முருகன்அக் காலை
தன்புடை
மெய்யருள் எய்திய வீர வாகுவாந்
துய்யனை நோக்கியே இனைய
சொல்லுவான்.
|
7 |
|
1336
|
உற்றவக் கிரிகிர வுஞ்ச மாகுமால்
மற்றத னொருபுடை மாய
நொச்சியுட்
செற்றிய அசுரர்தஞ் சேனை தன்னுடன்
அற்றமில் தாரகன் அமர்தல்
மேயினான்.
|
8 |
|
1337
|
ஏயநின் துணைவர்கள் இலக்கத் தெண்மர்கள்
ஆயிர வௌ¢ளமாம்
அடல்கொள் பூதர்கள்
சாய்வறு தலைவர்கள் தம்மொ டேகியே
நீயவன் பதியினை
வளைத்தி நேரிலாய்.
|
9 |
|
1338
|
தடுத்தெதிர் மலைந்திடும் அவுணர் தானையைப்
படுத்தனை தாரகப்
பதகன் எய்துமேல்
அடுத்தமர் இயற்றுதி அரிய தேலியாம்
முடித்திட வருகுதும்
முந்துபோ வென்றான்.
|
10 |
|
1339
|
நலமிகு குமரவேள் நவில இன்னணம்
வலமிகு சிறப்புடை வாகு
நன்றெனாத்
தலைமிசை கூப்பிய கரத்தன் தாழ்ந்துமுன்
நிலமிசை இறைஞ்சினன்
நேர்ந்து நிற்பவே.
|
11 |
|
1340
|
ஏந்தலந் துணைவராம் இலக்கத் தெண்மரை
ஆய்ந்திடு பூதரை யாதி
நோக்கியே
வாய்ந்திடு பெருந்திறல் வாகு தன்னுடன்
போந்திடும் அவுணரைப்
பொரவென் றேவினான்.
|
12 |
|
1341
|
ஏவலும் அனையவர் யாரும் எம்பிரான்
பூவடி வணங்கியே போதற்
குன்னலும்
ஆவியுள் ஆவியாம் அமலன் பாங்குறுந்
தேவர்கள் கம்மியற் கிதனைச்
செப்புவான்.
|
13 |
|
1342
|
மேதகு பெருந்திறல் வீர வாகுவை
தியர் தமக்கெலாம் அளிக்கும்
பான்மையால்
ஏதமி லாதபல் லிரதம் நல்கெனா
ஓதினன் உலகெலாம் உதவுந்
தொன்மையோன்.
|
14 |
|
1343
|
அத்திறங் கேட்டதோர் அமரர் கம்மியன்
ஒத்ததோர் மாத்திரை
ஒடுங்கு முன்னரே
சித்திர வயப்பரி சீயங் கூளிகள்
இத்திறம் பூண்டபல்
லிரதம் நல்கினான்.
|
15 |
|
1344
|
வேறு
அன்ன தேர்த்தொகை அதனை எம்பிரான்
மின்னு காலவேல் வீர
வாகுவும்
பின்னர் எண்மரும் பிறருஞ் சாரத
மன்ன ரும்பெற வழங்கி னானரோ.
|
16 |
|
1345
|
பாகர் தூண்டிடப் படருந் தேர்கள்மேல்
வாகை சேர்தரும் வாகு
வேமுதல்
ஆகினோர் அடைந் தம்பொன் மால்வரைத்
தோகை மைந்தனைத் தொழுது
போற்றினார்.
|
17 |
|
1346
|
தொழுது வள்ளலைச் சூழ்ந்து மும்முறை
விழுமி தாகிய விடைபெற்
றேகினார்
பழுதில் நீத்தமோர் பத்து நூறெனக்
குழுமிப் பாரிடங் குலவிச்
செல்லவே.
|
18 |
|
1347
|
பாய பூதர்தம் படைக்கு வேந்தராய்
ஏயி னார்க்குவீ றிலக்கத்
தெண்மராய்
மேயி னார்க்கெலாம் வீர வாகுவோர்
நாய கம்பெறீஇ நடுவட்
போயினான்.
|
19 |
|
1348
|
அமர்வி ளைக்கமுந் தவனை யேவியே
தமர வேலையில் தானை
சூழ்தர
இமைய வர்க்கிறை ஏனை யோர்தொழக்
குமர வேள்கடைக் கூழை யேகினான்.
|
20 |
|
1349
|
வேறு
பிற்பட எம்பிரான் பெயர ஏவலால்
முற்படு வீரனை
முயங்கிப் பாரிடச்
சொற்படை படர்வன தூமந் தன்னொடு
சிற்பரன் நகையழல்
புரத்துச் சென்றபோல்.
|
21 |
|
1350
|
அரிநிரை பூண்டதேர் அலகை பூண்டதேர்
பரிநிரை பூண்டதேர்
படைக்குள் ஏகுவ
விரிகடல் வரைப்பினில் மேக ராசியுங்
கிரியுறழ் கலங்களுங்
கெழுமிச் செல்வபோல்.
|
22 |
|
1351
|
இடையகல் இரதமோ டிரதந் தாக்கிய
படையொடு படைவகை செறிந்த
பல்வகைக்
கொடியொடு கொடிநிரை துதைந்த கூளியர்
அடுசமர் பயின்றிடும் அமைதி
போலவே.
|
23 |
|
1352
|
சங்கொடு பணைதுடி தடாரி காகளம்
பங்கமில் தண்ணுமை யாதிப்
பல்லியம்
எங்கணும் இயம்பின எழுந்து பூழிபோய்ச்
செங்கம லத்தவன் பதத்தைச்
செம்மிற்றே.
|
24 |
|
1353
|
சாற்றுமிவ் வியல்புறத் தானை வீரருஞ்
சீற்றவெம் பூதருஞ்
செல்ல வாகையான்
கோற்றொழில் அகற்றிய கோட்டு மாமுகன்
போற்றிய மாயமா
புரியைச் சேர்ந்தனன்.
|
25 |
|
1354
|
வேறு
சேர்ந்திடு மெல்லை பூதர் சேனைபோய் நகரம்
புக்கு
நேர்ந்திடும் அவுண ரோடு நின்றமர் விளைத்து நின்றார்
ஓர்ந்தனர்
அதனைத் தூத ரோடித்தங் கோயில் புக்குச்
சார்ந்திடு திருவில் வைகுந் தாரகற்
றொழுது சொல்வார்.
|
26 |
|
1355
|
எந்தைமற் றிதுகேள் நும்முன் இமையவர் தொகையை
யிட்ட
வெந்துயர்ச் சிறையை நீக்க விரிசடைக் கடவுள் மைந்தன்
கந்தனென்
றொருவன் வந்தான் அவுணரைக் கடக்கு மென்னா
அந்தர நெறிசெல் விண்ணோர்
அறைந்திடக் கேட்டு மன்றே.
|
27 |
|
1356
|
என்னிவர் மாற்ற மென்னா யாந்தெரி குற்றே மாக
அன்னவர் இயம்பி
யாங்கே ஆயிரத் திரட்டி யென்னப்
பன்னுறு பூத வௌ¢ளம் படர்ந்திடக் குமரன்
போந்தான்
முன்னுறு தூசி நந்தம் முதுநகர் அலைத்த தென்றார்.
|
28 |
|
1357
|
என்றலும் வடவைத் தீயில் இழுதெனும் அளக்கர் வீழத்
துன்றிய
எழுச்சி மானத் துண்ணெனச் செற்றந் தூண்டே
மின்றிகழ் அரிமான் ஏற்று வியன்றவி
சிருக்கை நீங்கிக்
குன்றுறழ் மகுடம் அண்ட கோளகை தொடவெ ழுந்தான்.
|
29 |
|
1358
|
எழுந்ததுதன் மருங்கு நின்ற ஒற்றை நோக்கி இந்தச்
செழுந்திரு
நகர்மேல் வந்த சேனையை முளிபுற் கானில்
கொழுந்தழல் புகுந்த தென்னக்
கொல்வன்நந் தானை முற்றும்
உழுந்துருள் கின்ற முன்னர் ஒல்லைதந் திடுதி
ரென்றான்.
|
30 |
|
1359
|
வேறு
அன்னபணி முறைபுரிவான் ஒற்றுவர்கள் போயிடலும் அவுணன்
நின்ற,
கொன்னுறுவேற் பரிசனரைக் கொடுவருதிர் இரதமெனக் கூற லோடும்,
முன்னமொரு நொடிவரையில் தந்திடலும் அதனிடையே மொய்ம்பிற் புக்குப்,
பின்னர்வரும் அமைச்சர்கள் தந்தொகைபரவ மதர்ப்பினொடு பெயர்த லுற்றான்.
|
31 |
|
1360
|
வீடுவான் போலுமினித் தாரகனென் றவன்சீர்த்தி விரைவில் வந்து,
கூடியே புரள்வதுவும் அரற்றுவதுங் காப்பதுமாங் கொள்கைத் தென்ன,
நீடுசா
மரத்தொகுதி பலவிரட்ட வௌ¢ளொலியல் நிமிர்ந்து வீசப்,
பீடுசேர் தவளமதிக்
குடைநிழற்ற வலம்புரிகள் பெரிதும் ஆர்ப்ப.
|
32 |
|
1361
|
ஈமத்தே நடம்புரியுங் கண்ணுதலோன் எடாதசிலை யென்ன மாலோன்,
மாமத்தே யெனக்கிடந்த முழுவயிரத் தண்டமொன்று வயிரக் கண்டைத்,
தாமத்தேர் பெறுகின்ற மடஙகல்பல ஈர்த்துவருஞ் சகடத் திண்கால்,
சேமத்தேர் மிசைப்போத ஏனையபல் படைக்கலமுஞ் செறிந்து நண்ண.
|
33 |
|
1362
|
ஒற்றர்கூ வியவேலை ஏற்றெழுந்த அவுணர்கடல் ஒருங்கு செல்லக்,
கொற்றமால் கரிபரிதேர் இனத்தினொடு வந்தீண்டக் குழவித் திங்கட்,
கற்றைவார் சடைக்கடவுள் வாங்கியபொன் மால்வரையைக் காவ லாகச்,
சுற்றுமால் வரையென்னப் படைத்தலைவர் ப•றேரில் தவன்றிச் சூழ.
|
34 |
|
1363
|
மொய்யமர்செய் கோலமொடு முப்புரமேல் நடந்தருளும் முக்கண்
மூர்த்தி,
பையரவின் தலைத்துஞ்சுங் கணைதூண்ட மூண்டதழல் பதகரானோர்,
மெய்யுடலம் முழுதுநுங்கத் தலைகொள்ளப் பெருந்தூம மிசைக்கொண் டென்னச்,
செய்யமுடி அவுணர்பெருங் கடலினிடை யெழும்பூழி சேட்சென் றோங்க.
|
35 |
|
1364
|
கார்க்குன்றம் அன்னதிறல் கரிமீதும் பரிமீதுங் கடிதில்
தூண்டுந்,
தேர்க்குன்றம் அதன்மீதும் வயவர்கள்தங் கரங்களினுஞ் செறிப தாகை,
ஆர்க்கின்ற ஆயர்ந்தோங்கி அசைகின்ற தெம்மருங்கும் அம்பொன் நாட்டில்,
தூர்க்கின்ற பூழியினைத் துடைக்கின்ற பரிசேபோல் துவன்றித் தோன்ற.
|
36 |
|
1365
|
வாகையுள பல்லியமும் இயம்பத்தன் நகர்நீங்கி மன்னர் மன்னன்,
ஏகியதோர் படிநோக்கி உவரிமிசைக் கங்கைகள்வந் தெய்து மாபோல்,
சாகையுள
பன்மரனும் பல்படையுங் குன்றுகளுந் தடக்கையேந்திச்,
சேகுடைய பெருஞ்சீற்றப்
பூதர்படை யார்த்தெதிர்ந்து சென்ற தன்றே.
|
37 |
|
1366
|
எல்லோருந் தொழுதகைய குமரனடி இணைவழுத்தி இகல்வெம்பூதர்,
கல்லோடு மரனோடுங் கரையோடுங் கணிச்சியொடுங் கழுமுள் வீச,
வில்லோடுங்
கணையோடும் வேலோடும் புரையுமனத்
தவுணர்படை எதிர்சிதறி அமர்செய் திட்டார்.
|
38 |
|
1367
|
வேறு
எண்ணுறு படைகள் இவ்வா றெதிர்தழீஇ அடரும்
வேலை
விண்ணுறு பூழி யென்னும் விரிதரு புகைமீச் செல்ல
மண்ணுறு குருதி
யான வன்னியை மாற்று வார்போல்
கண்ணுறும் இமையோர் கண்கள் படிப்புனல் கான்ற
அன்றே.
|
39 |
|
1368
|
இரிந்திட லின்றி நேர்வந் தேற்றமர் புரித லாலே
சொரிந்திடு
குருதி பொங்கத் தோளொடு சென்னி துள்ளச்
சரிந்திடுங் குடர்கள் சிந்தத்
தானவர் பல்லோர் மாயப்
பொருந்திறல் வயத்தால் மேலாம் பூதருஞ் சிலவர்
பட்டார்.
|
40 |
|
1369
|
தேருடைத் தெறிந்து பாய்மாத் திறத்தினைச் சிதைத்து
நீக்கி
ஆருடைத் திகிரிச் சில்லி அங்கையால் எடுத்துச் சுற்றிப்
போருடைத்
திறலோர் தம்பால் பொம்மென நடாத்தும் பொற்பால்
காருடைப் பூதர் சில்லோர்
கண்ணனே போன்றார் அன்றே.
|
41 |
|
1370
|
தேர்பரித் தெழுந்து மண்ணில் செல்லுறாப் பவளச்
செங்கால்
கார்பரித் தன்ன தோகைக் கவனவாம் புரவி யீட்டம்
போர்பரித்
தொழுகு சீற்றப் பூதர்கள் புடைத்துச் சிந்திப்
பார்பரித் திடவே செய்தார்
படிமகள் இடும்பை தீர்ப்பார்.
|
42 |
|
1371
|
வாலுடைக் களிற்றின் ஈட்டம் வாரியே கரத்தா லெற்றிக்
காலுடைத்
திகிரித் திண்டேர் கழல்களால் உருட்டிக் காமர்
பாலுடைப் புரவித் தானை
பதங்களால் உழக்கிச் சென்றார்
வேலுடைத் தடக்கை அண்ணல் விடுத்தருள் வீர
வீரர்.
|
43 |
|
1372
|
வாருறு புரசை பூண்ட வன்களிற் றொருத்தல் யாவுஞ்
சூருறு நிலைய
வாகித் துஞ்சிய தொகுதி சூழப்
பேருறு குருதி நீத்தம் பிறங்கழற் கதிர்கா
ணாது
காருற வூர்கோள் தோன்றுங் காட்சியை யொத்த தன்றே.
|
44 |
|
1373
|
கண்ணெதிர் நின்று போர்செய் கார்கெழும் அவுணர்ப்
பற்றித்
துண்ணெனப் பூதர் வீசத் துளங்கிய கலன்க ளோடும்
விண்ணிடை யிறந்து
நொய்தின் வீழ்வது விசும்பில் தப்பி
மண்ணிடை மின்னு வோடும் வருமுகில் போன்ற
தன்றே.
|
45 |
|
1374
|
ஆயிர வௌ¢ள மாகுங் கணவரும் ஆங்க ணுள்ள
பாயிருங் குன்ற
மெல்லாம் பன்முறை பறித்து வீசி
மாயிருந் தகுவர் தானை வரம்பில படுத்து
நின்றார்
ஏயென வுலகைச் சிந்தும் இறுதிநாள் எழிலி போல்வார்.
|
46 |
|
1375
|
நிணங்கவர் ஞமலி யோர்சார் ஞெரேலெனக் குரைப்பப்
புள்ளின்
கணங்களும் அலகை தானுங் கறங்கிடக் கானத் தோங்கிப்
பிணங்களின்
அடுக்கல் ஈண்டிப் பேரமர் விலக்கி யார்க்கும்
அணங்குறு நிலைய வாகி அடுத்தன
நடுவண் அம்மா.
|
47 |
|
1376
|
தரைத்தடஞ் சிலைய தாகத் தறுகண்வெம் பூத ரானோர்
வரைத்துணை
அன்ன தாளே வலிகெழு குழவி யாகத்
திரைத்திழி குருதி நீராத் தீர்ந்திடு
திறலோர் யாக்கை
அரைத்தென நடப்ப ஏற்றார் அவுணரும் அடுபோர் செய்வார்.
|
48 |
|
1377
|
தத்துறு புரவித் திண்டேர்த் தானவர் நிகளத் தந்தி
பத்துநூ
றொன்றில் வீழப் பழுமரப் பணைகொண் டெற்றி
முத்தலை யெ•கம் வீசி முசலத்திற்
புடைத்து மொய்ம்பால்
குத்திநின் றுழக்கிப் பாய்ந்து கொன்றனர் பூத வீரர்.
|
49 |
|
1378
|
விழுந்தன படிவம் யாண்டும் விரிந்தன கவந்த மேன்மேல்
எழுந்தன
குருதித் தாரை ஈர்த்தன நீத்த மாக
அழுந்திய இறந்தோர் யாக்கை ஆர்த்தன பறவை
செய்ய
கொழுந்தசை மிசைந்து நின்று குரவை யாட் டயர்ந்த கூளி.
|
50 |
|
1379
|
கண்டனன் இனைய தன்மை தாரகன் கடிய சீற்றங்
கொண்டனன் வையம்
நீங்கிக் குவலய மிசைக்குப் புற்றுத்
தண்டமொன் றெடுத்துப் பூதப் படையினைத்
தரையில் வீட்டி
அண்டமுங் குலுங்க ஆர்த்திட் டடிகளால் உழக்கிச் சென்றான்.
|
51 |
|
1380
|
அல்லெனப் பட்டமேனி அவுணர்கட் கரசன் கையிற்
கல்லெனப் பட்ட
தண்டாற் புடைத்தலுங் கரங்கள் சென்னி
பல்லெனப் பட்ட சிந்திப் பாய்புனல்
ஒழுக்கிற் சாய்ந்த
புல்லெனப் பட்ட தம்மா பூதர்தஞ் சேனை யெல்லாம்.
|
52 |
|
1381
|
பிடித்திடு வயிரத் தண்டம் பெருங்கடற் பூத
வௌ¢ளம்
முடித்திடல் புகழோ அன்றால் தாரக மொய்ம்பின் மேலோன்
அடித்திடுங்
காலை கீண்ட தம்புவி அடிப்பான் ஓங்கி
எடுத்திடுங் காலை கீண்ட தெண்டிசை
அண்டச் சூழல்.
|
53 |
|
1382
|
தாரிடங் கொண்ட மார்பத் தாரகன் வயிரத் தண்டம்
போரிடங்
கொண்டோர் சென்னி புயமுரங் கரங்கள் சிந்திக்
காருடங் கண்ட பாந்தட் கணமெனத்
துடிப்ப வீட்டிப்
பாரிடந் தன்னை யெல்லாம் பாரிடம் ஆக்கிற் றம்மா.
|
54 |
|
1383
|
அன்றரி விடுத்த ஆழி ரமா வணிந்த தீயோன்
கொன்றனன் அனிக
மென்னுங் கொள்கையும் அவன்மேற் செல்லும்
வன்றிறல் தம்பால் இல்லா வண்ணமும்
மதித்து நோக்கி
நின்றிலர் பூதர் வேந்தர் நெஞ்சழிந் துடைந்து போனார்.
|
55 |
|
1384
|
திண்கண நிரையின் வேந்தர் சிந்துழிச் சீற்றந் தூண்ட
எண்கண
மாகி யுள்ள இலக்கருஞ் சிலைகா லூன்றி
மண்கணை முழவம் விம்ம வயிரெழுந்
திசைப்ப வாங்கி
ஒண்கணை மாரி தூவி அவுணனை ஒல்லை சூழ்ந்தார்.
|
56 |
|
1385
|
சூழ்ந்தனர் துரந்த வாளி தோன்முகத் தவுணன் யாக்கை
போழ்ந்தில
ஊறதேனும் புணர்த்தில புன்மை யாகித்
தாழ்ந்திடு நிரப்பின் மேலோன் ஒருமகன்
தலைமை தாங்கி
வாழ்ந்தவர் தமக்குச் சொல்லுஞ் சொல்லென வறிது மீண்ட.
|
57 |
|
1386
|
தரைபடப் புகழ்வைத் துள்ள தாரகன் தடமார் பத்தைப்
புரைபடச்
செய்தி டாது பொள்ளெனப் பட்டு மீண்டு
நிரைபடத் திறலோர் உய்த்த நெடுங்கணை
யான வெல்லாம்
வரைபடச் சிதறுங் கல்லின் மாரிபோல் ஆன வன்றே.
|
58 |
|
1387
|
விடுகணை மாரி யாவும் மீண்டிட வெகுண்டு விண்ணோர்
படைமுறை
வழங்கி நிற்பப் பதகன்மேல் அவைகள் எய்தா
உடையதம் வலியுஞ்சிந்தி ஒல்லென
மறிந்து செல்லக்
கடவுளர் அதனை நோக்கிக் கரங்குலைத் திரங்க லுற்றார்.
|
59 |
|
1388
|
மற்றது காலை தன்னில் வலியினால் வயிரத் தண்டஞ்
சுற்றினன்
தற்சூழ் கின்ற சுடர்மணிக் கடுமான் தேர்கள்
எற்றினன் புழைக்கை நீட்டி
இலக்கர்தந் தொகையும் வாரிப்
பொற்றனு வோடும் வீழப் புணரியின் மீது
விட்டான்.
|
60 |
|
1389
|
துளும்பிய அளக்கர் தன்னில் சூழுற நின்ற தெங்கின்
வளம்படு
பழுக்காய் வர்க்கம் மாருதம் எறியச் சிந்திக்
குளம்புகு தன்மை யென்ன
வீழ்தரு கொற்ற வீரர்
இளமபிறை புரையும் வில்லோ டெழுந்தொரு புடையிற் போனார்.
|
61 |
|
1390
|
கொற்றவில் உழவன் வீர கோளரி யதனை நோக்கிச்
செற்றமோ டேகிச்
செவ்வேள் சேவடி மனத்துட் கொண்டு
பற்றிய தனுவை வாங்கிப் பகழிநூ றுய்த்துத்
தீயோன்
பொற்றட மவுலி தள்ளிப் புணரியும் நாண ஆர்த்தான்.
|
62 |
|
1391
|
ஆர்த்திடு மோதை கேளா அண்டர்கள் அனையன் மீது
தூர்த்தனர்
மலரின் மாரி தோன்முகன் அதனைக் காணா
வேர்த்தனன் மான முன்றான் வீரகே சரிமேல்
அங்கைத்
தார்த்தடந் தண்டம் உய்த்துத் தனதுமான் தேரிற் சென்றான்.
|
63 |
|
1392
|
வேறு
சென்றொர் மாமுடி புனைவுழித் தண்டமத் திறலோன்
மன்றல்
மார்பகம் படுதலும் வீழ்ந்தனன் மயங்கி
வென்றி மொய்ம்புடை ஆண்டகை யதுகண்டு
வெகுண்டு
குன்றம் அன்னதோள் தாரக னொடுபொரக் குறித்தான்.
|
64 |
|
1393
|
வேறு
குறித்தேவிறல் புயன்தாரகக் கொடியோன்எதிர்
குறுகி
வெறித்தேன்மலர்த் தொடைதூங்குதன் விறற்கார்முகங்
குனியாப்
பொறித்தேயுறு கனல்வாளிகள் பொழிந்தேயவன் புரத்தில்
செறித்தேயுற
வளைத்தான்ஒரு சிலைதானவர் தலைவன்.
|
65 |
|
1394
|
பொழிந்தான்சர மழைநம்மவன் புரமேலது பொழுதின்
இழிந்தான்சிலை
யுயர்ந்தான்கணை ஈரெழுதொட் டிறுப்ப
அழிந்தாயெனை எதிர்ந்தாய்இதற் கையமிலை
யென்னா
மொழிந்தான்ஒரு சூலந்தனை மொய்ம்பிற்செல வுய்த்தான்.
|
66 |
|
1395
|
பொருமூவிலை வேலங்கவன் பொன்மார்புறப் பொருமிப்
பெருமோகமோ
டேநின்றிடப் பின்னங்கது காணா
உருமேறென அதிர்தாரக னுடனேயவன்
துணையாய்
வருமூவரும் ஒருநால்வரும் மாறுற்றமர் இழைத்தார்.
|
67 |
|
1396
|
அமர்செய்திடும் எழுவீரரும் அவுணன்றனக் குடையக்
குமரன்பதந்
தலைக்கொண்டிடுங் கோமானது காணா
எமர்மற்றிவர் எல்லோர்களும் இரிந்தார்பொரு
தென்னாச்
சமர்முற்றிட வருதாரகத் தகுவன்முனம் அடைந்தான்.
|
68 |
|
1397
|
ஒருகார்முகம் இருகால்வளை வுறவேகுனித் துகுதேன்
அருகாதொழு
கியதன்மையின் அவிர்நாணொலி யெடுப்பத்
திருகாநெடு வரையானவுந் தெருமந்தன
அவுணர்
இருகாதையும் நனிபொத்தினர் ஏங்குற்றனர் இரிவார்.
|
69 |
|
1398
|
நாண்கொண்டிடும் ஒலிகேட்டலும் நடுங்காவெரு
வுற்றார்
பூண்கொண்டிடு சிலைவாங்கலும் மகிழ்வுற்றிடு
புலவோர்
சேண்கொண்டிடும் முகில்வேண்டினர் அதுவந்திடச்
சிறந்தே
மாண்கொண்டதன் உருமுச்செல மயங்கித்தளர் வதுபோல்.
|
70 |
|
1399
|
வேறு
மேதா வியர்க பரவுந்திறல் வீரவாகு
மாதாரு வன்ன
சிலைதன்னை வளைத்து வாகைத்
தாதார் பிணையல் புனைதாரகன் றன்னை
நோக்கித்
தீதாம் அழல்போல் வெகுண்டேயிது செப்பு கின்றான்.
|
71 |
|
1400
|
பொன்றா வலிகொண் டமராடிய பூதர் தம்மை
வன்றாழ் சிலைகொண்
டிடுவீரரை வன்மை தன்னால்
வென்றா மெனவுன் னினைபோலும் விரைந்து
நின்னைக்
கொன்றாவி உண்பன் எனலுங்கொடி யோன்உ ரைப்பான்.
|
72 |
|
1401
|
மாயன் றனைவென் றவன்நேமியை மாசில் கண்டத்
தேயும் படியே
புனைந்தேன்வலி எண்ணு றாதே
நீயிங் கடுவா மெனக்கூறினை நீடு மாற்றஞ்
சீயந்
தனையும் நரிவெல்வது திண்ண மாமோ.
|
73 |
|
1402
|
சாருங் குறள்வெம் படையாவையுஞ் சாய்ந்த வீரர்
ஆருந் தொலைவுற்
றனர்நீயும் அயர்ந்து நின்றார்
வீரம் புகல்வாய் விளிகின்ற விளக்கம்
நேர்வாய்
பாரென் வலியால் உதாவி படுப்ப னென்றான்.
|
74 |
|
1403
|
என்னுந் துணையில் சரமாயிரம் ஏந்தல் உய்ப்பத்
தன்னங்
கையிலோர் சிலைவாங்கினன் தார கப்பேர்
மன்னன் கடிது கணையாயிரம் மாறு
தூணடிச்
சின்னம் புரிந்து கணைநூறு செலுத்தி னானால்.
|
75 |
|
1404
|
எவ்வக் கொடியோன் தொடுவாளியை ஏந்தல் காணா
அவ்வக் கணைகள்
விடுத்தேயவை முற்று மாற்றக்
கைவிற் கொருவன் இவனாகுமிக் காளை
தன்னைத்
தெய்வப் படையால் முடிப்பேனெனச் சிந்தை செய்தான்.
|
76 |
|
1405
|
வேறு
வெங்கனற்படை தாரகன்விட வீரவாகு
வெகுண்டுபின்
செங்கனற்படை யேவியன்னது சிந்தவேவரு ணப்படை
அங்கணுய்ததிட
அவுணர்கோமகன் அடுபுனற்கிறை படையினைத்
துங்கமுற்றிய வீரனுய்த்தது
துண்டமாம்வகை கண்டனன்.
|
77 |
|
1406
|
இரவிதன்படை அவுணன்விட்டனன் இவனுமப்படை யேவியே
விரைவிலன்னது
தொலைவுகண்டனன் வீரமேதகு தாரகன்
உரமிகுந்தனி ஊதைவெம்படை யுந்தினான் அது
கந்தவேள்
அருள்மிகுந்தனி யடியன்மாற்றினன் அனையதொல்படை தனைவிடா.
|
78 |
|
1407
|
அனிலவெம்படை வீறழிந்திட அவுணர்கோமகன் அம்புயன்
அனதுதொல்படை
ஏவினானது தணிவில்செற்றமொ டேகலும்
வனைகருங்கழல் வீரவாகுவும் மற்றவன்படை
தூண்டியே
நினையுமுனனது தொலைவுசெய்தனன் நிகரில்வானவர் புகழவே.
|
79 |
|
1408
|
ஆயதன்மைகள் கண்டுதாரகன் அற்புதத்தின னாகியே
மேயவானவர்
படைகள் யாவையும் வீரன்மற்றிவன் வென்றனன்
மாயநீர்மையின் இங்கிவன்றிறல்
வனமைகொள்ளுதும் இனியெனாத்
தீயபுந்தியில் இனையவாறு தெரிந்துசிந்தனை
செய்துமேல்.
|
80 |
|
1409
|
தொல்லைமாயையின் விஞ்சைதன்னை நவின்றுளங்கொடு
துண்ணென
மல்லன்மேவரு தாரகாசுரன் வடிவமெண்ணில தாங்கியே
எல்லைதீர்தரு
படைவழங்கினன் எங்குமாகி இருட்குழாம்
ஒல்லைவந்து பரந்தபோல்அவன்
ஒருவன்நின்றமர் புரியவே.
|
81 |
|
1410
|
கண்டுமற்றது வானுளோர்கள் கலங்கியேங்கினர்
முன்னரே
விண்டுநீளிடை நின்றபூதர் வெருண்டுபின்னரும்
ஓடினார்
மண்டுபேரமர் செய்தயர்ந்திடு மானவீரரும்
அச்சமேல்
கொண்டுநின்றனர் முறுவல்செய்தனர் குணலையிட்டனர் அவுணரே.
|
82 |
|
1411
|
வேறு
தார கப்பெயர் அவுணர்கோன் மாயையின் சமரும்
ஆரும்
அச்சுறு கின்றதும் ஆடல்மொய்ம் புடையோன்
பேர ழற்பொறி கதுவுற நோக்கியே
பிறங்கும்
வீர பத்திரன் நெடும்படை எடுத்தனன் விடுவான்.
|
83 |
|
1412
|
துங்க வுக்கிரச் சிம்புள்மாப் படையினைத் தூயோன்
செங்கை
பற்றலும் அன்னது தாரகன் செயலால்
அங்கண் நின்றிடு மாயைகண் டச்சமுற்
றழுங்கிப்
பொங்கு பானுமுன் இருளென முடிந்ததப் பொழுதே.
|
84 |
|
1413
|
தன்பு ணர்ப்புறு மாயைதான் உடைதலுந் தமியாய்
முன்பு
நின்றதோர் தாரகன் மொய்ம்புளான் றன்னைப்
பின்பு மாயையிற் படுத்தவோர்
சூழ்ச்சியைப் பிடித்து
மின்பொ லிந்ததன் தேரைவிட் டோடினன் விரைவில்.
|
85 |
|
1414
|
தார கன்தொலைந் தோடலுந் தனக்கிணை யில்லோன்
போர ழிந்துவென்
னிட்டவன் றன்மிசைப் புத்தேள்
வீர வெம்படை விடுப்பது வீரமன்
றென்னாச்
சீரி தாகிய தூணியுள் அன்னதைச் செறித்தான்.
|
86 |
|
1415
|
அற்ற போர்வலித் தாரகன் பின்வரைந் தணுகிப்
பற்றி நாண்கொடு
புயந்தனைப் பிணித்தெனைப் பணித்த
கொற்ற வேலன்முன் உய்க்குவன் யானெனக்
குறித்து
மற்ற வன்றனைத் தொடர்ந்தனன் நெடுந்திறல் வாகு.
|
87 |
|
1416
|
வேழ மாமுகற் கிளவலை உன்னியே வீரன்
ஆழி மால்கட லாமென
ஆர்த்துவை தணுகச்
சூழு மாயையின் இருக்கையாந் தொல்கிர வுஞ்சப்
பாழி
யொன்றுசென் றொளித்தனன் தாரகப் பதகன்.
|
88 |
|
1417
|
முன்ன மாங்கவன் போகிய பூழையுள் முடுகிப்
பொன்னின் வாகையந்
தோளுடை யாண்டகை புகலும்
அன்ன தோர்வரை யகமெலாம் ஆயிரங் கதிரின்
மன்ன
னேகுறா இருள்நிலம் போன்றுவை கியதே.
|
89 |
|
1418
|
நீளு மாலிருள் படர்தலுஞ் சில்லிடை நெறியால்
தாளி னொற்றியே
படர்ந்தனன் தாரகற் காணான்
ஆளி மொய்ம்புடை மேலையோன் அடுக்கலின்
புணர்ப்பான்
மீளு கின்றதோர் நெறியையுங் கண்டிலன் வெகுண்டான்.
|
90 |
|
1419
|
செற்ற மிக்கவன் மாயைஇவ் வரையெனச் சிந்தித்
துற்ற காலையில்
அவுணனா கியகிர வுஞ்சப்
பொற்றை அன்னது கண்டுமோ கத்துயில் புரிந்து
மற்ற
வன்றன துணர்வினை மையல்செய் ததுவே.
|
91 |
|
1420
|
இயலி சைத்தமிழ் முனிவரன் இசைத்தசூள் இசைவால்
வியலு
டைத்திறல் வாகுவை அவ்வரை மிகவும்
மயலு டைப்பெரு மாயம தியற்றலும்
மயங்கித்
துயில லுற்றனன் தொல்லையின் உணர்வெலாந் துறந்தே.
|
92 |
|
1421
|
அம்ம லைக்கணே முன்னவன் உறங்கலும் அனைய
செம்ம லுக்கிளை
யோர்இரு நால்வருஞ் சிறந்த
தம்மி னத்தரோர் இலக்கருஞ் சாரதர்
பலரும்
விம்ம லுற்றனர் சிறையிலாப் பறவையின் மெலிந்தார்.
|
93 |
|
1422
|
உடைந்து போயின தாரகன் றன்னைநம் முரவோன்
தொடர்ந்து சென்றனன்
மீண்டிலன் அவனொடுந் துன்னி
அடைந்து வெற்பினில் போர்புரி வான்கொலோ
அங்கட்
படர்ந்து நாடுதும் யாமுமென் றெண்ணினர் பலரும்.
|
94 |
|
1423
|
எண்ணி யேயிசைந் திளையரோ ரெண்மரும் இலக்கம்
நண்ணும் வீரரும்
பாரிடந் தன்னுள்நா யகரும்
அண்ணல் வான்படை ஏந்தியே யாயிடை யகன்று
விண்ணு லாவுறு கிரவுஞ்சம் எய்தினர் விரைவில்.
|
95 |
|
1424
|
ஆய வெற்பினில் வீரவா குப்பெயர் அடலோன்
போய பூழையுள் மற்றவர்
யாவரும் புகலுந்
தீய தொல்வரை முன்னவற் கிழைத்திடு திறம்போல்
மாயம்
எண்ணில புரிதலும் மயங்கியே வதிந்தார்.
|
96 |
|
1425
|
வெற்றி வீரவா குப்பெயர் அண்ணலும் வீரர்
மற்றி யாவரு
மயங்கலுந் தாரகன் வாரா
உற்று நோக்கிநம் மாயையால் இவரெலா மொருங்கே
இற்று
ளாரென மகிழ்ந்துமால் வரைமிசை எழுந்தான்.
|
97 |
|
1426
|
அண்ட மீமிசை நின்றவா னவர்கள்இவ் வனைத்துங்
கண்டு கட்புனல்
பனிவர அரற்றியே கலங்கிக்
கொண்ட துன்பொடு பதைபதைத் தோடினர்
கூளித்
தண்டம் யாவையும் வெருவின தலைவர்இன் மையினால்.
|
98 |
|
1427
|
மலையின் மீமிசை பெழுதரு தாரகன் மற்றோர்
தலைமை யாகிய
விரதமேல் கொண்டுதா னவர்கள்
பலரும் வந்துவந் தார்த்தனர் சூழ்தரப்
பைம்பொற்
சிலைய தொன்றினை வாங்கியே செருநிலஞ் சென்றான்.
|
99 |
|
1428
|
நீடு தன்சிலை நாணொலி கொண்டுநீள் சரங்கள்
கோடி கோடிமற்
றொருதொடை யாகவே கொளுவி
ஆடல் சேர்தரு பூதர்மேற் பொழிதலும் அலமந்
தோட
லுற்றனர் திசையினும் விண்ணினும் உலைந்தே.
|
100 |
|
1429
|
ஆன காலையின் நாரதன் இனையகண் டழுங்கி
மேனி துண்ணென
வியர்ப்புற வழிக்கொடு விரைந்து
போன விண்ணவர் தம்மொடு சென்றுபுத்
தேளிர்
சேனை காவலன் நின்றதோர் கடைக்கூழை சேர்ந்தான்.
|
101 |
|
1430
|
அரிது மாதவம் புரிதரு நாரதன் அடலின்
விரவு மாயிரம் பூதவௌ¢
ளத்தொடு மேவுங்
கருணை சேரறு முகத்தனைக் கண்டுகண் களித்துச்
சுரர்க
ளோடுபோய் இறைஞ்சியே இனையன சொல்வான்.
|
102 |
|
1431
|
ஐய நின்படை வீரர்கள் பெருஞ்சம ராடி
வெய்ய தானவர் தானைகள்
வரவர வீட்டிச்
செய்ய மந்திரித் தலைவரை அமைச்சரைச் செற்றுப்
பொய்யின்
மொய்ம்புடைத் தாரகன் தன்னொடும் பொருதார்.
|
103 |
|
1432
|
தலைக்க ணாகிய வீரனுந் தமிபியர் பிறரும்
இலக்க வீரரும்
பாரிடத் தலைவர்கள் யாரும்
புலைக்கொ டுந்தொழில் தாரகன் றன்னொடும்
பொரத்தன்
மலைக்கண் உய்த்தனன் அவர்தமைச் சூழ்ச்சியின் வலியால்.
|
104 |
|
1433
|
உய்த்த காலையில் அவுணனா கியகிர வுஞ்சம்
மெத்து மாயைகள்
அனையவர்க் கிழைத்தலும் வெருவிப்
பித்த ராமென மயங்கினர் போலுமால்
பின்னர்
இத்தி றந்தனை உயர்ந்தனன் தாரக னென்போன்.
|
105 |
|
1434
|
தெரிந்து தாரகன் மகிழ்வொடு பறந்தலை சென்று
துரந்து
நம்பெருந் தானையைக் கணைமழை சொரிய
முரிந்து பேரீயின நிகழ்ச்சியீ
துயிர்த்தொகை முற்றும்
இருந்த நாயக அறிதியே யாவையும் என்றான்.
|
106 |
|
1435
|
என்ற காலையில் நாரதன் உள்ளமும் இமையோர்
நின்று தாமயர்
கின்றதும் அமரர்கோன் நெஞ்சில்
துன்று சோகமும் நான்முக னாதியோர்
துயரும்
ஒன்ற நோக்கியே அறுமுகப் பண்ணவன் உரைப்பான்.
|
107 |
|
1436
|
வேறு
ஆருமிது கேண்மின் அம ராடுகளன் ஏகித்
தாரகனை
வேல்கொடு தடிந்தவுணர் வைகும்
ஓரரண மானகிர வுஞ்சகிரி செற்றே
வீரர்தமை
யோரிறையின் மீட்டிடுவன் என்றான்.
|
108 |
|
1437
|
எந்தையிவை கூறுதலும் யாருமவை தேர்ந்து
சிந்தையுறு
கின்றதுயர் செற்றுமுடி வில்லா
அந்தமில் மகிழ்ச்சியுடன் ஆடியிசை
பாடிக்
கந்தனடி வந்தனை புரிந்தனர் களிப்பால்.
|
109 |
|
1438
|
கந்தமுரு கேசனது காலைமுது பாகாய்
வந்ததொரு வந்தினை
மகிழ்ச்சியொடு நோக்கிச்
சிந்தைதனில் முந்தும்வகை தேரதனை வல்லே
உந்துதி
விரைந்தென உரைத்தருள லோடும்.
|
110 |
|
1439
|
என்னவினி தென்றுதொழு தேழெழுவ கைத்தாந்
தன்னினம தாகியவர்
தாங்கள்புடை போதக்
கொன்னுனைய தாமுளவு கோல்கயிறு பற்றித்
துன்னுபரி
மான்நிரைகள் தூண்டிமிக ஆர்த்தான்.
|
111 |
|
1440
|
வேறு
ஆன காலைதனில் அண்டமும் வையந்
தானும் அங்குள
தடங்கிரி யாவும்
ஏனை மாகடலும் எண்டிசை யுள்ள
மான வேழமும் நடுங்கின
மன்னோ.
|
112 |
|
1441
|
வாவு கின்றபல மாநிரை தூண்டத்
தேவர் தங்கள்சிறை தீரிய
செல்வோன்
மேவு தொல்லிரதம் விண்ணெறி கொண்டே
ஏவ ரும்புகழ ஏகிய தன்றே.
|
113 |
|
1442
|
ஆதி யங்குமரன் அவ்வழி பொற்றேர்
மீது செல்லுதலும் விண்முகில்
பல்வே
றோதும் வண்ணமுடன் உற்றென வானில்
பூத சேனைபுடை போயின அன்றே.
|
114 |
|
1443
|
போர ழிந்துபுற கிட்டெதிர் பூதர்
ஆரும் நேர்ந்துதொழு தாற்றலொ
டெய்த
நார ணன்றனது நன்மரு கானோன்
தார கன்திகழ் சமர்க்களம் உற்றான்.
|
115 |
|
1444
|
கவன மோடுபடர் காலினு முந்திச்
சிவன்ம கன்றனது சேனைய
தானோர்
உவரி யாமென உறுந்திறம் நோக்கி
அவுணர் தானையை அணிந்தெதிர்
சென்றார்.
|
116 |
|
1445
|
சகந்து திக்கவரு சாரதர் தாமும்
அகந்தை யுற்றஅவு ணத்தொகை
யோரும்
இகந்த வன்மையொ டெதிர்ந்திகல் எய்தி
வெகுண்டு பேரமர் விளைத்திட
லுற்றார்.
|
117 |
|
1446
|
கரங்கொள் நேமிகள் கணிச்சிகள் தீவாய்ச்
சரங்க ளாதியன தானவர்
விடடார்
உரங்கொள் மால்வரைகள் ஓங்குமெ ழுக்கள்
மரங்கள் விட்டனர்
மறங்கெழு பூதர்.
|
118 |
|
1447
|
முரிந்த தேர்நிரை முடிந்தன மாக்கள்
நெரிந்த தானவர்
நெடுந்தலை சோரி
சொரிந்த பூதர்மெய் துணிந்தன வானில்
திரிந்த பாறுகள்
செறிந்தன வன்றே.
|
119 |
|
1448
|
நிறங்கொள் செங்குருதி நீத்தம தாகிக்
கறங்கி யோடின கவந்தமொர்
கோடி
மறங்கொ டாடுவ வயின்தொறு மாகிப்
பிறங்கு கின்றன பிணங்கெழு குன்றம்.
|
120 |
|
1449
|
அனைய வாறிவர் அருஞ்சம ராற்றப்
புனையல் வாகையுள பூதர்கள்
தம்மால்
வினையம் வல்லவுணர் வெவ்வலி சிந்தி
இனைத லோடுமிரி குற்றனர்
அன்றே.
|
121 |
|
1450
|
தன்ப படைத்தொலைவு தாரகன் நோக்கிக்
கொன்ப டைத்தகுனி விற்குனி
வித்தே
மின்ப டைத்தபல வெங்கணை தூவி
வன்ப படைக்கணம் வருந்த நடந்தான்.
|
122 |
|
1451
|
நடந்தெ திர்ந்தகண நாதரை யெல்லாந்
தொடர்ந்து பல்கணை சொரிந்து
துரந்தே
இடந்தி கழ்ந்தஇமை யத்திறை நல்கும்
மடந்தை தந்ததிரு மைந்தன்முன்
உற்றான்.
|
123 |
|
1452
|
உற்ற காலைதனில் ஒற்றரை நோக்கிச்
சற்று நீதியறு தாரக
வெய்யோன்
செற்றம் என்னுமழல் சிந்தையின் மூள
மற்றி வன்கொல்அரன் மாமகன்
என்றான்.
|
124 |
|
1453
|
என்ன லுங்குமரன் இங்கிவ னேயாம்
மன்ன என்றிடலும் மற்றவன்
ஏறுந்
துன்னு தேர்கடிது தூண்டி எவர்க்கும்
முன்ன வன்மதலை முன்னுற
வந்தான்.
|
125 |
|
1454
|
வேறு
முழுமதி யன்ன ஆறு முகங்களும் முந்நான்
காகும்
விழிகளின் அருளும் வேலும் வேறுள படையின் சீரும்
அழகிய கரமீ
ராறும் அணிமணித் தண்டை யார்க்குஞ்
செழுமல ரடியுங் கண்டான் அவன்தவஞ்
செப்பற் பாற்றோ.
|
126 |
|
1455
|
தற்பம துடைய சிந்தைத் தாரகன் இனைய வாற்றால்
சிற்பர மூர்த்தி
கொண்ட திருவுரு வனைத்தும் நோக்கி
அற்புத மெய்தி நம்மேல் அமர்செய வந்தா
னென்றால்
கற்பனை கடந்த ஆதிக் கடவுளே இவன்கொ லென்றான்.
|
127 |
|
1456
|
இந்தவா றுன்னிப் பின்னர் யார்க்குமே லாகும் ஈசன்
தந்ததோர்
வரமும் வீரத் தன்மையும் வன்மைப் பாடும்
முந்துதாம் பெற்ற சீரும் முழுவதும்
நினைந்து சீறிக்
கந்தவேள் தன்னைநோக்கி இனையன கழற லுற்றான்.
|
128 |
|
1457
|
நாரணன் றனக்கு மற்றை நான்முகன் றனக்கும் வௌ¢ளை
வாரணன்
றனக்கு மல்லால் மதிமுடி அமல னுக்குந்
தாரணி தனல்எ மக்குஞ் சமரினை இழைப்ப
இங்கோர்
காரண மில்லை மைந்தா வந்ததென் கழறு கென்றான்.
|
129 |
|
1458
|
அறவினை புரிந்தே யார்க்கும் அருளொடு தண்டஞ் செய்யும்
இறையவ
னாகும் ஈசன் இமையவர் தம்மை நீங்கள்
சிறையிடை வைத்த தன்மை திருவுளங் கொண்டு
நுந்தம்
விறலொடு வன்மை சிந்த விடுத்தனன் எம்மை யென்றான்.
|
130 |
|
1459
|
வேறு
கூரிய வேற்படைக் குமர நாயகன்
பேரருள் நிலைமையால்
இனைய பேசலும்
போரினை இழைத்திடும் பூட்கை மாமுகத்
தாரக னென்பவன் சாற்றல்
மேயினான்.
|
131 |
|
1460
|
செந்திருத் திகழுமார் புடைய செங்கணான்
சுந்தரக் கலுழன்மேல்
தோன்றிப் போர்செய்தே
அந்தரக் கதிர்புரை ஆழி உய்த்ததென்
கந்தரத்
தணிந்தது காண்கி லாய்கொலோ.
|
132 |
|
1461
|
இன்றுகக றெம்முடன் இகலிப் போர்செயச்
சென்றுளார் யாவருஞ்
சிறிது போழ்தினுட்
பொன்றுவார் இரிந்தனர் போவ ரல்லது
வென்றுளார் இலையது
வினவ லாய்கொலோ.
|
133 |
|
1462
|
முட்டிவெஞ் சமரினை முயல முன்னம்நீ
விட்டிடு தலைவரை வென்று
வெற்பினில்
பட்டிட இயற்றினன் பலக ணங்ளை
அட்டனன் அவற்றினை அறிந்தி
லாய்கொலோ.
|
134 |
|
1463
|
ஆகையால் எம்முடன் அமரி யற்றியே
சோகம தடையலை சூல
பாணிபால்
ஏகுதி பாலநீ என்று கூறலும்
வாகையங் குமரவேள் மரபிற் கூறுவான்.
|
135 |
|
1464
|
தாரணி மறையவன் ததீசி தன்மிசை
நாரணன் விடுத்ததோர் நலங்கொள்
ஆழிதன்
கூரினை இழந்துபோய்க் குலாலன் சக்கர
நீர்மைய தானது வினவ
லாய்கொல்நீ.
|
136 |
|
1465
|
சூற்புயல் மேனியான் துங்கச் செங்கையின்
பாற்படு திகிரிபோற்
பழியில் துஞ்சுமோ
வேற்புறு படைக்கெலாம் இறைவ னாகுநம்
வேற்படை
நின்னுயிர் விரைவின் உண்ணுமால்.
|
137 |
|
1466
|
உங்கள்பே ராற்றல்இவ் வுலகை வென்றன
இங்குநாம் வருதலும்
இமைப்பின் மாய்ந்தன
அங்கண்மா ஞாலமுண் டமரும் ஆரிருள்
பொங்குபே ரொளிவர
விளிந்து போனபோல்.
|
138 |
|
1467
|
ஈட்டிய மாயைகள் எவையுந் தன்வழிக்
காட்டிய கிரியையுங் கள்வ
நின்னையுந்
தீட்டிய வேல்கொடு செற்றுச் சேனையை
மீட்டிடு கின்றனன் விரைவி
னாலென்றான்.
|
139 |
|
1468
|
என்றலுஞ் சீறியே இகலித் தாரகன்
குன்றுறழ் தன்சிலை குனியக்
கோட்டியே
மின்றிகழ் நாணொலி எடுப்ப விண்மிசைச்
சென்றிடும் அமரருந்
தியக்க மெய்தினார்.
|
140 |
|
1469
|
எய்திய காலையில் எந்தை கந்தவேள்
கைதனில் இருந்ததோர் கார்மு
கந்தனை
மொய்தனில் வாங்கிநாண் முழக்கங் கோடலும்
ஐதென உலகெலாம் அழுங்கிற்
றென்பவே.
|
141 |
|
1470
|
நாரியின் பேரொலி நாதன் கோடலும்
ஆரணன் முதலினோர் தாமும்
அஞ்சினார்
பேருல கெங்கணும் பேதுற் றேங்கின
தாரக முதல்வனுந் தலைது
ளக்கினான்.
|
142 |
|
1471
|
துளக்கிய தாரக சூரன் கைத்தலங்
கொளற்குரி வில்லுமிழ்
கொள்கைத் தாலென
வளக்கதிர் நுனைகெழு வயிர வான்கணை
அளக்கரும் எண்ணில
ஆர்த்துத் தூண்டினான்.
|
143 |
|
1472
|
ஆயதோர் காலையில் ஆறு மாமுகன்
மீயுயர் சிலைதனில் விரைவில்
ஆயிரஞ்
சாயகந் தூண்டியே தார காசுரன்
ஏயின பகழிக ளியாவுஞ் சிந்தினான்.
|
144 |
|
1473
|
சிந்திய காலையில் செயிர்த்துத் தாரகன்
உந்தினன் பின்னரும்
ஓராயி ரங்கணை
கந்தனும் அனையது கண்டு வல்லையின்
ஐந்திரு பகழிதொட் டவற்றை
நீக்கினான்.
|
145 |
|
1474
|
மீட்டுமத் தாரகன் விசிகம் வெஞ்சிலை
பூட்டிய வாங்கலும்
புராரி காதலன்
ஈட்டமொ டொருகணை யேவி ஆங்கவன்
தோட்டுணை வில்லினைத் துண்ட
மாக்கினான்.
|
146 |
|
1475
|
வேறு
அங்கோர் சிலையைக் குனித்தானது காலை தன்னில்
எங்கோ
முதல்வன் ஒருபாணியின் ஏந்து வில்லில்
செங்கோல் வகையா யிரம்பூட்டினன் செல்ல
உய்த்தான்
வெங்கோல் நடாத்தி வருதாரக வெய்யன் மீதில்.
|
147 |
|
1476
|
சேரார் பரவுந் திறல்வேலவன் செய்கை நோக்கித்
தாரார் முடித்தா
ரகவீரன் தனது வில்லில்
ஓரா யிரம்வா ளிகள் பூட்டினன் ஒல்லை
உய்த்து
நேராய் விரவுங் கணையாவையும் நீறு செய்தான்.
|
148 |
|
1477
|
வெய்யான் அநந்தங் கணை தூண்ட விமலன் நல்குந்
துய்யான் அவைகள்
அறுத்துக் கணைகோடி தூண்டி
மையார் அவுணர் புகழ்தாரக மான வேழம்
எய்யாகும்
வண்ணஞ் செறித்தானவன் யாக்கை யெங்கும்.
|
149 |
|
1478
|
ஒருகோடி வாளி உறலோடும் உருத்து நீசன்
இருகோடி வாளி
விடஅன்னதை ஏவின் நீக்கி
இருகோ டியதார் அசுரேசன் முகங்கொள்
கையும்
பொருகோடும் வீழ விடுத்தான்இரு புங்க வாளி.
|
150 |
|
1479
|
வந்தங் கிரண்டு சரமும்பட மாயை மைந்தன்
தந்தங்கள் கையோ
டிறலோடுந் தளர்ச்சி யெய்தி
முந்துங் கணைஆ யிரந்தன்னை முனிந்து
தூண்டிக்
கந்தன் தடந்தேர்த் துவசந்துகள் கண்டு நின்றான்.
|
151 |
|
1480
|
மல்லற் கொடியிற் றதுகண்டு மறங்கொள் வெய்யோன்
வில்லைக்
கணைநான் கிரண்டால் நிலமீது வீட்டித்
தொல்லைக் கனலின் கணையாயிரந் தூண்டி
யன்னோன்
செல்லுற்ற திண்டேர் பரிபாகொடு சிந்தி நின்றான்.
|
152 |
|
1481
|
வேறங் கொருதேர் மிசையேறியொர் வில்லை வாங்கி
நூறைந் திருதீ
விசிகந்தனை நொய்தின் ஏவி
மாறின்றி வைகும் பரமன்வடி வான செவ்வேள்
ஏறுந்
தடந்தேர் வலவன்புயத் தெய்த உய்த்தான்.
|
153 |
|
1482
|
வென்றோர் புகழுங் குமரன்வியன் தேர்க டாவிச்
சென்றோன்
வருத்தந் தெரிந்தாயிரந் தீய வாளி
வன்றோன் முகத்தா ரகன்நெற்றியுள் மன்ன
வுய்ப்பப்
பொன்றோய் தனது தடந்தேரில் புலம்பி வீழ்ந்தான்.
|
154 |
|
1483
|
வீழுற் றிடலும் விழுசெம்புனல் வௌ¢ள மிக்கே
தாழுற்ற பாரிற்
புகுந்தேபுடை சார்த லுற்ற
பாழிக் கடலிற் பரிமாமுகம் பட்ட
செந்தீச்
சூழிக் களிற்றின் வதனத்தினுந் தோன்று மென்ன.
|
155 |
|
1484
</ |
